غزل/ بلينډه بدرۍ

بلينډه بدرۍ

زه به پرې پویه شوم چې بیا دی په کوم نظم کې ورک
چې تر ناوخت به ېې حجرې کې بلیدله ‌‌‌‌‌‌ډیوه

متۍ به نه شوم تلې نو ځکه به شوم وروسته پاتې
ماسره لاس کې وه له ما به مړ کیدله ‌‌‌‌‌‌ډيوه

زما ملګرې به وه دا ېې سپارښتنه په ما
ځکه به هرې ناوکۍ سره ما وړله ‌‌‌‌‌‌‌ډيوه

چې به کوم نذر که زګیروی به ېې ترغوږ و د چا
یو څو پيغلوټو په ورشو کې ګرځوله ‌‌‌‌‌‌ډیوه

بدرۍ د ستا د غربت شپې ته به په هر غزل کې
د خپلو اوښکو په رنګ څه ښه رسموله ‌‌‌‌‌‌ډیوه



تبصره وکړه

ستاسو ایمیل ادرس به هیڅ کله نشر نه شي.