شعـــــرونه

غزل/ نويد عمر خېل

نويد عمر خېل

ستا د سرو سترګو بها ته مې سودا وي
ټوله شپه دغې سودا ته مې سودا وي

محبت مې حافظه کمزورې کړې
رانه هېر شي کله چا ته مې سودا وي

د دنیا ارزښت د خسو هومره نه دی
نو بیا ولې دې دنیا ته مې سودا وي؟

هر سړی مې د پښتون فطرت دښمن شو
د خپل مات وجود بقا ته مې سودا وي

انتظار ته یی بیا نن له پرون راغلم
یو بی غمه بی پروا ته مې سودا وي

ستاسو ښار کې د مرګونو اوازې دي
بس نویده! یاره تا ته مې سودا وي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x