نظــر

24 حوت، روز پیروزی خون بر شمشیر!

تاریخ درخشان ملت قهرمان افغانستان آنگاه زیبا و خوش می درخشد که گذر زمان، با روزهای به یاد ماندنی آن مصادف می گردد؛ مثلا وقتی 24 برج حوت، فرا می رسد و تقویم تاریخ، روز قیام ملت سلحشور ولایت هرات، علیه نظام دست نشانده وقت شوروی سابق را یادآور می شود و یاد و خاطره شهدای بسیار عزیزی که در آن روز، با افتخار و اقتدار به لقای الله جل جلاله پیوستند و رمز بقاء و جاودیدانگی را با غوطه ورشدن در خون سرخ شهادت زمزمه نمودند را؛ در ذهن ها تداعی می کند، ایمانِ مومنین قوّت گرفته و غیرت هر مسلمان به جوش می آید و یک لحظه همه را، بسوی عزت دیروزین، سوق می دهد!؟!

در 24 حوت سال 1357 هش در شهر سرسبز و زیبای هرات چه گذشت؟

در 24 حوت، آن قیام و مبارزه از برای چه بود؟

در 24 حوت آن مردم با ایمان و باغیرت چه چیزی را فریاد زدند؟

در بیست و چهارم حوت چه کسانی قیام نمودند؟

آرمان شهدای 24 حوت چه بود؟

چرا در روز 24 حوت ملت قهرمان افغانستان در ولایت هرات، شهادتِ حتمی را بر زندگی، ترجیح دادند؟

قیام 24 حوت را چه کسی رهبری و تنظیم نمود؟

در 24 حوت، مردم چرا دست خالی به نبرد دشمنان حق و وطن رفتند؟

و … ؟؟؟

آری! اینها بخشی از سوالاتی است که با خواندن صفحات تاریخ، از روز 24 حوت 1357 هش در ذهن متبادر می شوند و جواب هایش نیز بسیار ساده و آسان است؛ و باید حقیقت تاریخ درخشان را به خوبی دریابیم، و نیز بدانیم که نیاکان ما عزت و دوام را در چه می دیدند و مفاخر و ارزشها را از کدامین آدرسها جستجو می نمودند!؟!

در 24 حوت، شهر زیبای هرات، به محل نزاع و درگیری حق و باطل تبدیل شد؛ قیام و مبارزه مردم، بخاطر احقاق حق و ابطال باطل بود؛ اهل ایمان و رشادت، و شیفتگان راستین شهادت، نعره ی کفرشکن الله اکبر را فریاد زدند؛ در 24 حوت، آنهایی قیام کردند که عزت و غیرت، مردانگی و شهامت، وطندوستی و اخلاص داشتند؛ و تنها آرمان آنهایی که در 24 حوت سال 1357 هش تا مرز شهادت، به پیش رفتند و با خلق حماسه های کم نظیر جاویدانه شدند؛ این بود که حق باید پیروز شود و باطل باید سرنگون، عزت زیر سایه شوم بیگانگان هرگز حاصل نشده و نمی شود و باید دست بیگانگان به هرقیمتی که شده از سر ملت شریف و آزاده افغان قطع بگردد؛ و چون ایمان شان فوق العاده قوی و باورشان به ذات الله متعال به درجه عین الیقین رسیده بود، با دست های خالی، اما با قلب هایی مالامال از غیرت و ایمان به جنگ دشمنان تا دندان مسلح، رفتند و مرگ با عزت، در سایه استقلال و آزادی را، از زندگی باذلت در سایه اشغال و تجاوز خارجی ها، ترجیح دادند؛ و جالب ترین نکته در قیام 24 حوت، آنجا بود که آن جریان و حرکت خودجوش، انقلابی و ایمانی را هیچ گروه و یا حزب سیاسی هدایت و تنظیم ننموده بود و تنها هدایت گر آن قیام تاریخی، ایمان و غیرت ملت قهرمان افغان بود!؟!

 … و اینگونه شد که فرزندان واقعی وطن با خون و ایمان شان، پوزه استکبار جهانی وقت (اتحاد جماهیر شوروی) را شکسته، و برای وطن عزیز افغانستان، افتخار و جاویدانگی را به ارمغان آوردند!؟!  
24

حوت 1357 هش در واقع روز عزت و افتخار ملت همیشه در صحنه افغانستان بود؛ روز پیروزی حق بر باطل و خون بر شمشیر!
… و اینگونه است، هر زمانی که ملتی برای ارزشهای ماندگار و مفاخرعالی قیام کند و به شکل مجموعی حُریّت و آزادی را بخواهد و ایمان واقعی را در شکل عملی مجسم بسازد؛ براستی که نتایج خوب و پر افتخاری را به دست آورده و نامش را در شرف و مجد، تا عرش خدا، بلند می برد!!!
وامروز اما، ملت شریف افغانستان، در حالتی بس نازک و بغرنج به سر می برد؛  و مثل گذشتهء نه چندان دور، کشور مظلوم افغان زمین، تحت سیطره بیگانگان و متجاوزین قرار دارد؛ و می طلبد که ملت قهرمان افغان، به شکل سرتاسری حماسه های چون 24 حوت سال 1357 را به تکرار گرفته، کفر جهانی و استکبار زمان را، با مشت های کوبنده و فریادهای آزادی خواهی، بیرون رانده، نظام مستقل اسلامی و عدالت محور را فریاد بزند و بدون شک آن وقت است که می تواند مثل گذشته خلق حماسه کند ؛ چه اینکه، تاریخ افتخارآمیز این ملت سلحشور، بهترین دلیل این دعواست!؟!

شهادت همه شهدای افغانستان و مخصوصا شهدای 24 حوت سال 1357 هش قبول، راهشان پر رهرو و یادشان جاویدانه و گرامی باد! 

ابوصهیب حقانی هراتی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x