fbpx

این حکومت، چگونه حکومتی است!

سهیل صالحی

اخیرأ سیگار یا همان اداره سرمفتش خاص ایالات متحده امریکا برای بازسازی افغانستان گزارشی را به نشر رسانیده که دارای محتوای تکان دهنده، نهایت دردناک و مایه سرافگندگی و شرم ساری سران حکومتی است که چنین بحرانی در آن موج می زند، اما آنها درگیر زند و بندهای سیاسی خود هستند. در این گزارش آمده است که بیوه های سربازان افغان که در جریان جنگ جان های خود را از دست می دهند، در بدل دریافت معاش تقاعد همسران شان از سوی مقامات مورد استفاده جنسی قرار می گیرند.

اوضاع برای حکومتی که در آن از بیوه زنان تقاضای نامشروع می شود، ادارات آن غرق در فساد هستند، ناامنی باشنده گان آنرا به ستوح آورده و زندگی آرام و بدور از مشکلات را برای آنها به یک آرزوی دست نیافتنی مبدل ساخته و بی ثباتی و کشمکش های سمتی، زبانی و قومی از معضلات پایان ناپذیر آن می باشد، بسیار دشوار است. از جانب دیگر، سردرگمی، بلاتکلیفی و آینده نامعلوم زندگی مردمان آنرا در بخش های مختلف متاثر ساخته و امید برای تغییر را از آن سلب نموده است.

با اطمینان کامل می توان گفت که برای این حکومت چیز دیگری جز یک نام بی مسما باقی نمانده است. از این رو، نباید انتظار داشت حکومت موجود روزی سر پای خود ایستاده و به راستی در نقش یک حکومتی که بتواند مشکلات باشنده گان خود را حل کند، ظاهر گردد. حکومتی که اساس آن با تقلب و فساد بنیان نهاده شد، زد و بنده های سیاسی میان سران آن نقل مجالس مختلف داخلی و خارجی گشت، وزارت خانه و سفارت خانه بر اساس تعصب قومی و سمتی تقسیم گردید، باید چیزی برای گفتن نداشته باشد.

با این وجود، چگونه می توان انتظار داشت که این مشکلات خاتمه یابد، فساد از حکومتی که خود مولد آن است ریشه کن گردد، و یا هم ناامنی که دلیل حضور کشورهای بیرونی در این سرزمین می باشد، خاتمه یابد. از جانب دیگر، بیکاری چالش بزرگ برای جوانان این سرزمین است که آنها را مجبور می سازد تا با قبول تمام مشکلات رخت سفر بسته و آرزوهای خود را در آن سوی آب ها جستجو کنند. اعتیاد به مواد مخدر مشکلی دیگری است که دامن گیر این مردم شده و از آنها قربانی می گیرد. با در نظر داشت این همه مشکلات و دشواری اصلأ می توان گفت که حکومتی وجود دارد، حکومتی خود را مسئول در برابر این همه نابسمانی ها بداند؟

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د