نظــر

سه سالګی حکومت وحدت ملی و دست آورد های آن

قاضی محمودالحسن جاهد

آیا بعد از سپری شدن سه سال از  عمر حکومت وحدت ملی کدام تغییری در اوضاع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی کشور به وجود آمده است؟ و آیا کرسی نشینان این حکومت وعده های را که برای مردم متدین و مسلمان افغان داده بودند به کدام یکی از آن عمل کرده اند؟ و …

تضاد های درونی حکومت، انتقاد ها واعتراض های ملموس و مشهود و مداخله های صریح و دوامدار آمریکا برای حفظ سکلیت این حکومت ګویای آن است که تا هنوز تلفیق، آشتی و سازش و همګونی و هم خوانی در مدت سه سال در میان جناح ها و سران تشکیل دهنده این حکومت بوجود نیامده است.

بی اعتمادی درز ها را بیشتر و اختلافات را عمیق تر ساخته است و با این شیوه و طرز سلوک حتی تا هنوز نتوانسته اند که به پای خود ایستاده و خارجی ها را از مداخله صریح و دستور حسب خواهش شان باز دارند، روی این خارجی ها هم بدون هیچ اندیشه و هراسی همه روزه در هر قضیه و حادثه مداخله نموده حکومت را سمت دهی و افراد بلند رتبه آنرا توجیه و اندرز می نمایند، با این وضعیت و حالتی که ملت فراموش شده، فکر خدمت به وطن از اذهان بیرون شده تنها راه امتیاز خواهی و تقویه و بیشتر ساختن هواخواهان دفاعی، در افکار زنده باشد چګونه می توان بر ادعاهای داشتن دست آوردها و پیشرفت ها صحه ګذاشت.

ملت افغان امید فردای میمون را دارند و هر روز با مشاهده کردن مشکلات و خونریزی ها و راپورهای از فساد و به وجود آمدن دوسیه های جدید از فساد و تعقیب های عدلی و قضایی بر بزرګان حکومت بی باور تر شده رنج می برند، پس با این حالت رنج آور چګونه می توان اذعان کرد که در مدت سه سال کدام ګامی مثبت برداشته شده و یا ګوشه از مشکلات مردم حل شده است عده ای تنها با زبان ادعای مبارزه با فساد را می کنند اما برخلاف آن فساد بصورت ګسترده تر وسعت پیدا کرده دامنه آن ګسترش می یابد. ګاهی هم شنیده میشود که ستراتیژی جدید و راه برد جدید کاری امریکا را استقال و دلیل بهروزی و پیروزی خود می دانند این بدان میماند که ما وجب احترام وغیر مسؤل هستیم فقط افسار اصلی حکومت ما بدست دیګران است که ما به مثابه پهلوانانی ایم که زنده خوش اند دیګران کار ما را می کنند فقط کچکول بدست ګرفته در محافل و کانفرانس های بین المللی کمک جمع می کنیم  و آن کمک هم توسط زورمندان و ګروپ های که جز امتیاز دیګر مسؤلیت پذیر نیستند به مصرف می رساند که این خود معنای باز کردن دروازه  های فساد به این کشور است.

جنګ نه تنها مهار نشده است بلکه دامنه آن وسعت پیدا کرده جناح های مختلف داخل در حکومت متهم به داشتن روابط در ازدیاد و راهیابی جنګ و جنګجوها اند.

دست یافتن به وظایف رسمی دولتی با داشتن لیاقت، مهارت و اسناد قانونی امکان ندارد اما وساطت قدرتمندان، صاحبان نفوذ و رشوه راه را آسانتر ساخته لیاقت وسند تحصیلی را با پای می زند که این کار سبب ناخوشی و عدم رضایت عامه مردم شده باعث بر آن ګشته، که تعداد زیاد از جوانان تحصیل کرده یا وطن را ترک ګفته به دامن دیګران پناه می برند و یا با فقر و تنګدستی با کمال ذلت در وطن شب و روز شان را سپری می کنند.

چرا شعار صلح در عمل پیاده نمی ګردد؟ پروسه صلح به کندی پیش میرود هواخواهان اصلی و طرفداران واقعی آن در عمل خیلی ها کم اند علت اصلی مخالفت در خفا با صلح آنست که منافع آنانی که با جنګ ګره خورده ازین راه سود جویی می کنند می دانند که با صلح بازار شان به کساد روبرو شده همه چیز را از دست می دهند روی این نمی خواهند که  صلح واقعی در کشور تامین شده، مردم دور از جنګ و خونریزی در فضا امنیت و اطمینان خاطر زندګی نمایند.

مردم متدین افغانستان خواهان حکومتی اند که در آن نظام اسلامی حاکم، شعایر دینی زنده و مردم با کمال افتخار با حفظ همه افتخارات جهادی شان زندګی مرفه و آرام داشته همه در کنار هم به مثابه برادران واقعی و افراد یک خانواده زندګی نمایند.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
1 Comment
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
شیرعلی

شما زبان دری را مسخره کرده اید این گاف پشتو است نه زبان دری حداقل درست نوشته کنید.

Back to top button
1
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x