fbpx

د حسین رضی الله عنه شهادت – لومړۍ برخه

ژباړه: عمر موحد

حسین بن علي بن ابي طالب د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لور زوی (لمسی) وو، چې له خپل مشر ورور حسن بن علي رضی الله عنهما وروسته د څلورم هجري کال په شعبان میاشت کې یې نړۍ ته سترګې پرانیستې او د ۶۱ هجري کال د محرم میاشتې په ۱۰ نېټه په کربلا کې د شهادت لوړ مقام ته ورسېد. دی په کوچنیوالي کې له رسول الله صلی الله سره پاتې شوی وو او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د رحلت پر مهال لا کوچنی هلک وو.

له رسول الله صلی الله علیه وسلم وروسته د مسلمانانو خلیفه ګانو ابوبکر صدیق رضی الله عنه، عمر فاروق رضی الله عنه او عثمان بن عفان رضی الله عنه هم د ده او د اهل بیت ډېر درناوی کاوه. دی د خپل پلار علي بن ابي طالب رضی الله عنه د خلافت پر مهال له هغه سره پاتې شو، له هغه یې روایتونه وکړل، د خپل پلار په اطاعت کې پاته شو تر هغه چې پلار یې د جاهلو خوارجو په لاس شهید شو.

کله چې حسن رضی الله عنه د معاویه رضی الله عنه په ګټه له خلافت ګوښه شو، حسین رضی الله عنه د خپل ورور له دې پرېکړې سره موافق نه وو خو د خپل ورور په خاطر یې سکوت غوره کړ.

د حسن رضي الله عنه له وفات وروسته یې د هغه لښکر ملګرتیا وکړه چې معاویه رضی الله عنه د بیزانس پلازمینې قسطنطنیه د محاصرې لپاره لېږلی وو، او په پوره مېړانه یې جګړه وکړه خو کله چې معاویه د خپل زوی یزید لپاره بیعت واخیست، حسین رضی الله عنه له یزید سره بیعت ونکړ، ځکه د ده په نظر تر یزید ډېر وړ کسان نور هم ول، نو له مدینې د مکې په لور ولاړ، هغه مهال د نړۍ پر مخ هېچا په فضل او مرتبې کې له ده سره برابري نه شوی کولی.

د کوفې خلکو لیکونه

له دې خبرې د عراق خلک هم خبر شول چې حسین رضی الله عنه له یزید بن معاویه سره بیعت نه دی کړی، عراقیانو یزید بن معاویه او حتی معاویه رضی الله عنه نه غوښت، په حقیقت کې دوی له علي رضی الله عنه او د هغه له زامنو پرته بل څوک نه قبلول، په دې خاطر یې حسین رضی الله عنه ته لیکونه ولېږل او ټولو په خپل لیکونو کې ویل: موږ له تا سره بیعت کړی او یوازې تا غواړو، او موږ له یزید سره بیعت نلرو، بلکې زموږ ټولو بیعت تاسره دی.

حسین رضی الله عنه ته دومره لیکونه ورسېدل چې شمېر یې له پنځه سوو زیات شو، او دا ټول لیکونه د کوفې خلکو ده ته لېږل او له ده یې غوښتنه کوله چې د دوی خواته ورشي.

حسین رضی الله عنه د خپل تره زوی مسلم بن عقیل بن ابي طالب ولېږلو چې وضع وارزوي او په حقیقت ځان پوه کړي، کله چې مسلم بن عقیل کوفې ته ورسېد، پوښتنې او پلټنې یې وکړې تر هغه چې پوه شو د کوفې خلک یزید نه بلکې حسین رضی الله عنه غواړي.

مسلم د هانئ بن عروه په خوا کې پاته شو، خلک به ډله ډله راتلل، او له ده سره به یې د حسین رضی الله عنه په استازیتوب بیعت کولو. هغه مهال د یزید له لوري نعمان بن بشیر د کوفې امیر وو، کله چې خبر شو مسلم بن عقیل په کوفه کې دی او خلک ډلې ډلې ورځي او له حسین رضی الله عنه سره بیعت کوي، خاصه پاملرنه یې ورته ونکړه او دا قضیه یې مهمه ونه بلله، تر هغه چې خلک د یزید خواته شام ته ورغلل او قضیه یې د هغه تر غوږونو ورسوله او دا یې وویل چې خلک له مسلم بن عقیل سره بیعت کوي او نعمان بن بشیر هېڅ ورته پاملرنه نه کوي.

یزید، نعمان بن بشیر د کوفې له امارت لرې او پر ځای یې عبیدالله بن زیاد چې د بصرې امیر وو، د بصرې او کوفې د امیر په توګه معرفي کړ، او هغه یې د قضیې د حل لپاره کوفې ته واستاوه.

عبیدالله بن زیاد د شپې مهال په داسې حال کې چې نقاب یې په مخ وو، کوفې ته ننوت، دی به چې کله د خلکو له څنګه تېرېدو نو پر هغوی به یې سلام کاوه او هغوی به یې په ځواب کې ویل: وعلیک السلام یا ابن بنت رسول الله، خلکو ګمان کاوه چې حسین دی او د شپې مهال په پټ ډول په داسې حال کې چې نقاب یې په مخ دی، کوفې ته دننه شوی.

نور بیا…

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د