د حسین رضی الله عنه شهادت – څلورمه برخه

ژباړه: عمر موحد

شهادت

وروسته له هغې چې د حسین رضی الله عنه ټول یاران یو په بل پسې د ده په دفاع کې شهیدان شول او دی یوازې پاته شو، تر ډېرې مودې څوک ده ته نه نږدې کېدل او هېچا نه غوښتل چې لاسونه یې د حسین رضی الله عنه په وینو سره شي، تر هغه چې شمر بن ذی الجوشن (قبحه الله) راغی او چیغې یې کړې، وای پر تاسو!

میندې مو په تاسې بورې شه! محاصره یې کړئ، ویې وژنئ!، راغلل او حسین رضی الله عنه یې محاصره کړ، ده د زمري په شان د دوی په منځ کې خپله توره چلوله تر هغه چې ډېر کسان یې ووژل، خو بیا هم زیات شمېر پر شجاعت غالب کېږي.

په دې وخت کې شمر (قبحه الله) بیا غږ وکړ په تاسو څه شوي، څه ته منتظر یاست؟! مخکې ورشئ!، د حسین رضی الله عنه په شاوخوا ډېر کسان ورټول شول او بالاخره یې زموږ د خوږ پیغمبر خوږ لمسی په ډېر مظلومانه توګه شهید کړ، انا لله و انا الیه راجعون، هغه څوک چې حسین رضی الله عنه یې شهید او سر یې له تنه بېل کړ سنان بن انس نخعي وو، او ویل کېږي چې شمر بن ذی الجوشن بیا هغه وواژه.

له شهادت وروسته یې د حسین رضی الله عنه سر عبیدالله بن زیاد ته راوړ، د عبیدالله بن زیاد په لاس کې چې کوم لرګی وو هغه به یې د حسین رضی الله عنه په خوله کې دننه کړ او وبه یې ویل: که څه هم تر ټولو ښه او غوره خوله ده. انس بن مالک رضی الله عنه چې هلته ناست وو، پاڅېدو او ویې ویل: قسم په الله چې تا به رسوا کړم، ما د الله رسول لیدلی چې د حسین رضی الله عنه د خولې هغه ځای یې ښکل کړ چې ته پکې لرګی وهې.

ابراهیم النخعي رضی الله عنه وایي: که زه د حسین د قاتلانو له ډلې وی او جنت ته تللی، له شرمه به مې د رسول الله صلی الله علیه وسلم څېرې ته نشوی کتلی.

د حسین رضی الله عنه ملګري:

له حسین رضی الله عنه سره د اهل بیت ډېر کسان شهیدان شول چې شمېر یې اته لس تنو ته رسېږي، په دې کې حسین، جعفر، عباس، ابوبکر، محمد او عثمان د علي بن ابي طالب رضی الله عنه زامن، عبدالله او علي اکبر (علي اکبر، علي زین العابدین نه دی) د حسین رضی الله عنه زامن، عبدالله، قاسم او ابوبکر د حسن رضی الله عنه زامن، جعفر، عبدالله، عبدالرحمن د عقیل زامن، عبدالله د مسلم بن عقیل زوی، عون او محمد د عبدالله بن جعفر زامن شامل ول چې دا ټول په کربلا کې شهیدان شول یوازې مسلم بن عقیل په کوفه کې ووژل شو.

آیا یزید د حسین د وژلو نیت درلود؟!

یزید په مستقیم ډول د حسین رضی الله عنه په شهادت کې لاس نه درلود، نه غواړو له یزید دفاع وکړو بلکې حقیقت څرګندوو او ترې دفاع کوو. یزید عبیدالله بن زیاد واستاوه چې پرېنږدي حسین کوفې ته ورسېږي او د حسین رضی الله عنه د وژلو امر یې ورته ونکړ، بلکې خپله حسین رضی الله عنه هم د یزید په اړه ښه ګمان درلود او ویې ویل: ما پرېږدئ چې د یزید خواته ورشم او لاس مې یې په لاسونو کې کېږدم.

د اهل نقل په اتفاق یزید بن معاویه د حسین د وژلو امر ونکړ بلکې ابن زیاد ته یې ولیکل چې حسین ته اجازه مه ورکوئ پر عراق واکمن شي، او کله چې یزید د حسین رضی الله عنه له وژل کېدو خبر شو له دې فاجعې او غمیزې دردمن او ناقراره شو او په خپل کور کې یې وژړل. یزید د دوی ښځې اسیرې نه کړې بلکې د حسین رضی الله عنه د اهل بیت درناوی یې وکړ او خپلو ښارونو ته یې په عزت رخصت کړې. مګر هغه روایات چې وايي د رسول الله صلی الله علیه وسلم اهل بیت ته سپکاوی شوی او اسیرې شوې او شام ته بېول شوې، ټول بې اصل او اساس دي، بلکې بني امیه د بني هاشم ډېر قدر کاوه، د بېلګې په توګه کله چې حجاج بن یوسف له فاطمې بنت عبدالله بن جعفر سره واده وکړ، عبدالملک بن مروان ونه مانه او حجاج ته یې امر وکړ چې هغې ته طلاق ورکړي، بني امیه د بني هاشم ډېر قدر کاوه او هېڅکله د بني هاشم کومه ښځه نده اسیره شوې.

په دې خاطر هاشمي ښځې هغه مهال د احترام وړ او قدرمنې وې، او هغه چې وايي، یزید د اهل بیت ښځې اسیرې کړې او د جنګي اسیرانو په توګه یې کنیزانې کړې، هېڅ صحت نلري، او هغه چې ویل شوي د حسین رضی الله عنه سر یزید ته لېږل شوی هم واقعیت نلري، بلکې د حسین رضی الله عنه سر د عبیدالله بن زیاد سره په کوفه کې پاته شو، حسین رضی الله هملته دفن شو، د ښخېدو ځای یې دقیق نه دی معلوم خو مشهوره دا ده چې حسین رضی الله په کربلا کې چېرې چې شهید شو، ښخ شوی.

نور بیا…

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د