غزل / سعادت کلیوال

ســــعادت کلــيوال

د ژوندانه په سخته لار چه کړیدلی یـــمه
سـتا د يادونــو کاروان ډیـر ډیـر زورولی یـــمه

غېـږ کې دې پـروت یــم خو د خپل زړګي درزا اورمه
د بیلتانه له اوازونو ویــریدلـی يـمــه

د تورو سترګو په مورچــل کې دې پناه اخلمه
زه د غمــونو له دنیا راتښتیدلی یــمـه

له مودې ورکې خوشحالۍ ته به مې چیرته ګورې
د حسرتونــو تر جهانه رسیدلی یــمــه

له تا ګیله نشته جانانه تا هیڅ ندي کړي
د خپلې خُلې په اسويــلیو سوځیدلی یــمه

له مانه لرې سعــادته تاته څه پتــه ده
زه دې تصویـر ته بیګــاه څومره ژړیــدلی یـمه

تبصره وکړه

ستاسو ایمیل ادرس به هیڅ کله نشر نه شي.