ادبي لیکني

غزل/ پیرمحمد کاروان

پر سر یې سرې ټوپۍ ته وا غاټول د بیابان دي

لښکرې را روانې د ښاغلي باچاخان دي

را ویښ د مرګ له خوبه د بابړې شهیدان دي

چې پښې یې د اتوم د څښتنانو په لړزان دي

لګېږي پر تندي د بولهب د ابوجهل

تېره پښتانه غشي بیا را خوشي له کمان دي

پرون وې تړمې اوښکې د افغان د یتیمانو

دا نن ترې جوړې ټکې، تندرونه د آسمان دي

د جنګ بلا چې ووژني موسکا پر ټولو ویشي

د کرکې نه، د مینې او د امن میَنان دي

حکومت سلیماني به بیا د سولې د سپوږمۍ وي

فرمان به یې مني که غرونه غرونه تور دیوان دي

باروت باروت فضاء به په خوشبو کاندي بدله

د پرخو لاروي د ګلابونو د کاروان دي

ټاګونه

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Close
Close