fbpx

غزل / مفتون

مفتون

ډېوه که د اخلاص لرې بې ډاره به راځې
د شپې هیبتي غېږ نه تر سهاره به راځې

یوه دانه قسمت که دي هم وي د ژوند بازار کې
تر داره به دي یوسي خو له داره به راځې

زه داسي عاجزي لرم زما په سر سرمسته
که زر واره منکر شې بې اختیاره به راځې

څو وار راتګ نه پس به دي وار راشي د معافۍ
خو بیا هم په دې شرط چې څو څو واره به راځې

انکار کې مي کرار د نا کرار زړکي ویده دی
ای درده چې راځې نو له انکاره به راځې

په خپلو وینو سور لکه انار له کندهاره
طالبه د اسلام تر ننګرهاره به راځې

په ژوند به خیر دی زه درته درځم خو
پس له مرګه اشنا وکړه وعده چې تر مزاره به راځې

ملنګ د زمانې دی هیڅ توښه ورسره نسته
مفتون ته چې راځې د خدای د پاره به راځې

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د