نظــر

رئیس جمهور امریکا، ذلیل تر از همیشه !

باراک اوباما رئیس جمهور امریکا در سفری کوتاه و غیرمترقبه به افغانستان در شامگاه یکشنبه (4/جوزا/1393 هش) یکبار دیگر ذلیل تر از همیشه تجربه شکست سنگین نیروهای اشغالگرش را با تمام وجود لمس کرد و با کوبیدن بر طبل فرسوده جنگ و حضور اشغالگرانه نیروهای امریکایی حتی پسا 2014 م نشان داد که تا هنوز حاضر نیست از سر لج و لجبازی در قالب چند جمله کوتاه شکست تمام عیار خود و نیروهای غربی در افغانستان را بپذیرد

گرچه عملا از طرق مختلف بر شکست سنگین عساکر امریکایی و غربی اذعان دارد و می داند که سالانه بابت جنگ افغانستان چه سرمایه های هنگفت جانی و مالی هزینه می شوند و جنگ دراز مدت افغانستان تا چه حد اعتبار امریکا را در سطح جهان کاهش داده و باعث چه درد سرهای مهلک و بحران های غیر قابل جبران و کنترل برای دولتمردان امریکایی شده است.

در سفر یکشنبه شب اوباما به افغانستان چند نکته حائز اهمیت و قابل تدبر است؛ یکی اینکه چرا فرمانده کل اشغالگران شب را برای حضورش در

افغانستان ترجیح داد و در یک سفر کوتاه و غیرمنتظره چرا بجای رفتن به ارگ اداره اجیر، به اردوگاه نظامیان امریکایی پناه برد؟

علت آنکه اوباما سفر در شب را ترجیح می دهد دلایل مختلفی دارد اما شکی در این نیست که مهم ترین دلیل سفرهای شبانه رئیس جمهور امریکا، مسائل امنیتی بوده و عجز دستگاه های امنیتی و استخباراتی خارجی و داخلی در روند پیشگیری از حملات احتمالی مجاهدین می باشد، رهبر اشغالگران حتی پس از سالها، باز هم نمی تواند با سکون و آرامشِ کامل، وارد افغانستان بشود؛ و با جرئت می توان گفت که آن  ساعاتی هم که در افغانستان می ماند با هزار تشویش و دلهره بسر می برد؛ یکی دیگر ازدلایل اختیار نمودن سفرهای شبانه رئیس جمهور امریکا به افغانستان، بخاطر جنایت های هولناک و بی شمار عساکر وحشی صفت امریکایی می باشد که در طول دوران اشغال، مرتکب شده اند؛ و اوباما، به هیچ وجه روی دیدن ملت ستمدیده افغانستان را نمی تواند داشته باشد و برای پنهان نگاه داشتن روسیاهی خود چاره جز پناه بردن به سیاهی شب ندارد!

و اما اینکه چرا رئیس جمهور امریکا سرزده به افغانستان می آید و چرا جریان سفرش را از دید و اطلاعِ رسانه ها و دستگاهای امنیتی و استخباراتی کابل مخفی می کند و نیز چرا رفتن به اردوگاه نظامیان امریکایی را بر رفتن به ارگ کابل ترجیح می دهد این مسائل پرواضح می سازند که ظاهرا میانه واشنگتن – کابل تا چه حد خراب گردیده است و نشانگر عمق بی اعتمادی و تیرگی روابط دولت امریکا و اداره اجیر کابل، می باشند و وقتی اوباما بطور مشخص از دعوت رسمی کرزی به ارگ کابل انکار می ورزد و بجای ارگ به پایگاه نظامی سربازان خود در بگرام می رود و همچنین در جانب مقابل وقتی از کرزی دعوت می شود که به دیدار اوباما به بگرام برود و کرزی هم رد می کند و ملاقات را در حد یک رابطه تیلیفونی خیلی ساده خلاصه می کند؛ گذاشتن همه این موضاعات در کنار هم، معنی شکست امریکا و ذلت شخص اوباما را بیش از هر وقت دیگر مصداق می بخشد!

پس وقتی شخصی که همه اعتبار و ابروی دولتش را خرج کرده تا به تجاوز و اشغال شومش در افغانستان رنگ قانونی بدهد و بعد از آن همه حمایت های سیاسی، مالی، بین المللی و غیره از شخص کرزی و اداره فاقد صلاحیت و اجیرکابل در طول سالهای اشغال و تجاوز، اینگونه تحقیر و سرخورده می شود چاره جز این نمی بیند که همچون دیوانه ها فریاد بزند که بخشی ازعساکرش همچنان در افغانستان باقی خواهند ماند و حتی بدون کرزی و بعد از 2014 م هم حضور قوی خودش را در افغانستان و منطقه حفظ خواهد کرد و همچنان به بهانه واهی مبارزه علیه تروریزم و دفاع از تمامیت ارضی امریکا، جان و مال افغانها را به خاک و خون کشیده و با تبانی اجیران فرومایه اش باز هم افغانستان مظلوم را آماج حملات وحشیانه نظامی و تبلیغاتی خویش قرار بدهد!
… اما به یقین همانطور که پایان عمر اداره کرزی رو به اُفول است به فضل و نصرت الله جل جلاله عمر حضور اشغالگران امریکایی و غربی نیز در افغانستان رو به پایان است و دشمن قسم خورده اسلام و مسلمین با چشم سفیدی تمام، نبرد رو به رشد و قدرت چشمگیر مجاهدین را باوقاحت نادیده می گیرد و بخاطر تشفّی روح پریشان و قلب شکسته خود، جملات و عبارات امیدوارکننده به خود و عساکر پریشان حال و سرگردان خود تلقین می کند؛ ولی به راستی که حقیقت جنگ افغانستان آن چیزی نیست که اوباما در حضور عساکر اشغالگرش دربگرام بدان اشاره کرد و تظاهر به پیروزی نمود؛ بلکه حقیقت جنگ افغانستان را دنیا با همه سانسوری که رسانه ها از انعکاس رویدادهای روزمره به کار می گیرند؛ می داند که سیلاب شکست اشغالگران، طغیان کرده و هیچ راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد و بزودی همه حقایق پنهان جنگ دراز مدت افغانستان به همگان روشن خواهد شد و دنیا در شگفتی کامل به این حقیقت خواهد رسید که فرزندان ایمان و شجاعت و مجاهدین غیور، چگونه با همه مشکلات فراروی شان، لشکر چند صدهزاری کفر و طاغوت را با ذلت هرچه تمام تر به زانو در آورده و با غیرت مثال زدنی شان لوای برحقِ حق را در آسمان عزت و سربلندی به اهتزاز در آوردند ! ان شاء الله .

و ما ذلک علی الله بعزیز

محمود احمد نوید

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x