حمله بر کودکان معصوم؛ شکست اخلاقی امریکا ودولت کابل

تامس رتگ برای تلویزیون الجزیره // ترجمه : حبیبی سمنگانی

به تاریخ ۲ اپریل ۲۰۱۸م، ۱۷۰ تن مردم ملکی در بمباران نیروهای هوایی افغان بر مراسم دستاربندی در مدرسهء هاشمیه در منطقهء دشت ارچی قندوز کشته شدند، تعداد زیادی از کشته شدگان کودکان بودند، شمار زیادی از مردم زخمی نیز شدند، گفته می شود که حدود دو هزار نفر دران جلسه شریک بودند، آن جلسه از لحاظ نوعیت مراسم تقسیم اسناد بود و شاگردان پس از تکمیل تحصیل برای گرفتن اسناد آمده بودند، پدران و استادانِ نو فارغان نیز در جلسه حضور داشتند، گفته می شود که مردم ملکی نه تنها در داخل مدرسه بلکه بیرون از مدرسه نیز موجود بودند، به تعبیر نویسندهء کلمبیایی « گارسیا مارکیز » این مرگ های است که می توان در مورد آن پیش گویی نمود، زیرا در گذشته نیز غیر نظامیان در حملات زمینی و هوایی نیروهای امریکایی، ناتو و افغان کشته و زخمی شده اند و این بار نیز مرگ ایشان یقینی است ، زیرا آن ها ذره ای هم بر مرگ مردم ملکی باکی ندارند.

سال گذشته، دولت امریکا استراتژی تازه خود را در قبال افغانستان اعلان کرد، استراتژی جدید تمرکز بر این داشت که طالبان توسط فشارهای نظامی مجبور شوند تا به میز مذاکره بنیشینند، اما طالبان نیز جواب ترکی به ترکی دادند و حملات خود را بر نیروهای امریکایی ، ناتو و افغان شدت بخشیدند، با این جواب خشت با سنگ به مصداق ضرب المثل پشتو « همچون آفتاب عیان شد » که متاسفانه، امسال جنگ و وحشت افزایش می یابد، از روز نوروز (۲۱ مارچ) که از لحاظ تقویم خورشیدی روز اول سال بود چنانکه ترس برده می شد وحشت و جنایت افزایش یافت، لهذا این امکان که جنگ توسط مذاکرات پایان یابد دیگر هم کم شد، از حملهء هوایی روز دو شنبه بر جلسهء تقسیم اسناد واضح شد که این جنجال حلی ندارد و این نیز روشن شد که امریکا و دولت کابل بدون اینکه به تلفات جانی مردم اهمیت قایل باشند بر موقف خود اصرار دارند، از واقعهء اخیر عیان می گردد که دولت امریکا و افغان بر تلفات غیر نظامیان هیچ باکی ندارند.

متاسفانه، ائتلافیان غربی رژیم کابل مثال های بدی گذاشته اند، تلخ ترین این مثال ها حمله بر شفاخانهء داکتران بدون سرحد بود که به تاریخ ۳ اکتوبر ۲۰۱۵م رخ داد، شفاخانهء مذکور که از سوی مؤسسهء مشهور فرانسوی « ایم ایس ایف » فعالیت می کند نیز در شهر جنگ زدهء قندوز مواقعیت دارد، آن حمله بخشی از عملیات های نیروهای ناتو بود که تحت برنامهء Resolute Support Mission یعنی « تعلیمات، کمک و مشورت » انجام داده بودند، دران حمله ۱۶ تن به شمول کودکان، بیماران، داکتران و نرس ها جان باختند و ۳۷ تن دیگر زخمی شدند، امریکا پذیرفته بود که حملهء هوایی صورت گرفته است و « امکان دارد » شفاخانه هدف قرار گرفته باشد، امریکا کوشید با ادعای اینکه کسانی را هدف قرار داده است که خطرناک بودند جوازی برای حمله پیدا بکند، طالبان اعلان کردند که دران شفاخانه هیچ فردی آن ها موجود نبود و داکتران بدون مرز نیز ادعا نمودند که نیروهای امریکایی از محل وقوع شفاخانه خبر داشتند ( گویا حمله به گونهء عمدی صورت گرفته ) ، اما امریکا به این حرف ها گوش نداد.

مقامات افغان نیز پس از حملهء روز دو شنبه بر مدرسهء هاشمیه با پیروی از مثال آقایان غربی شان ( که در ۲۰۱۵ به نمایش گذاشته بودند ) از پذیرفتن گناه خود انکار کردند، سخنگوی وزارت دفاع ادارهء کابل اصرار داشت که در مدرسه اصلا هیچ فرد ملکی وجود نداشت، وی ادعا کرد که این مرکز تربیوی طالبان بود، دولت کابل هیچ باکی نداشت که در عین زمان سخنگوی والی قندوز اعلان دارد که در نتیجهء حملهء هوایی پنج تن مردم ملکی کشته و ۵۵ تن دیگر زخمی شده اند، بعدا معلوم شد که آمار تلفات به مراتب بالاتر است و کودکان نیز شامل قربانیان هستند، شاهدان عینی گفتند که هلیکوپترها نخست محفل را که شامل کودکان، بزرگان و استادان بود بمباران و سپس گلوله باران کردند، به گفتهء شاهدان عینی : گردهمایی که در داخل و بیرون مدرسه جریان داشت مربوط به طالبان نبود، بلکه آن مراسم دستاربندی و پروگرام ضیافت چاشت بود.

پیلوت های افغان باید چنین محفل را می شناختند، زیرا آن ها در هلیکوپترهای نشسته بودند که پرواز بسیار بلند نداشت و آن ها مردم را به آسانی دیده می توانستند، کسی که با کلتور محلی آشنا باشد از این قدر بلندی کم می تواند نوعیت جلسه را معلوم بکند، فرض بکنیم که آن مجلس طالبان بود و دران جا غیر نظامیان نیز به تعداد زیادی حضور داشتند، باز هم به اساس کنوانسیون جینوا جمله بر چنین محافل استفادهء نا مناسب از نیرو بلکه جنایت جنگی است، بر نیروهای رژیم و ناتوی که تحت برنامهء «RSM» عملیات می کند لازم است که از قوانین وضوابط جنگی پاسداری بکنند، نیروهای که از کشورهای دموکراتیک به افغانستان آمده اند و عساکر رژیم نباید حملاتی انجام بدهند که دران افراد ملکی کشته و یا زخمی شود، نیروهای خارحی و افغان چنین مرگ ها را « کولیترل دیمیج » یعنی تلفات جانی و مالی که ارادتاً رخ نداده باشد عنوان می دهند، اما شدت تلفات و خسارات با چنین اصلاحات کم نمی شود، آن ها باید حتما از کنوانسیون جینوا پاسداری بکنند و به هیچ صورت بر مردم ملکی بمباران نکنند و لو که افراد بسیار مطلوب درمیان غیرنظامیان حضور داشته باشند.

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د