شعـــــرونه

هـمـت بـدري… غـزل

نه سـېـلۍ وه نـه خـزان وو
شـین چمـن او سره ګلان وو

هرې خوا دنغمو شور وو
په هر ځای کې بلبلان وو

دغا ټولو به مستـي وه
په مسکا به ارغوان وو

هر یو بـو ټی دصحـرا به
زرغون شوی په باران وو

سم جنت په دې دنیا کې
یو وخت دا افغانستان وو

دخدای حکم به جاري وو
پرې حاکم دخدای قرآن وو

چه کابل کې ګران عمر وو
د هـر چا پـوره آرمـان وو

مینه مینه وه ژوندون وو
د.هـمـت. زړګی ودان وو

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x