پايگاه های نظامی آمریکا بزرگترین مانع در برابر صلح واقعی

نویسنده: ابن مبارک احمدزی

درین روز های اخیر، شاهد یک سلسله تحولات سیاسی در کشور هستیم. نخستین و مهم ترین شرط مجاهدین امارت اسلامی برای آغاز مذاکرات همانا خروج اشغالگران از افغانستان بود و است، رهبران ناتو همواره تاکید داشته اند که ممکن با طالبان مذاکره کنند یا از مذاکره بین طالبان و رژیم کابل حمایت کنند، اما دربارهء عمده ترین چالش افغانستان که همانا اشغال و پایگاه های اشغالگران است اصلاً حرف زده نمی شود، آخر چرا ؟

هدف از موجودیت پایگاه های نظامی امریکا در افغانستان، ادامهء اشغال است. این هم گونه ای از اشغال است، گونه ای که هم با شرایط کنونی افغانستان و هم با شرایط امریکا سازگاری بیشتری دارد. اکنون برای همه دنیا روشن شده است که ملت افغانستان (بجز قشر قلیل غرب زده گان) قاطعانه نارضایتی خود را از اشغالگران اعلام کردند و در مقابل هجمه های نظامی و فرهنگی امریکا، متقدرانه از خود مقاومت نشان دادند.

امارت اسلامي نیز با مهارت و توانایی کامل، جهاد و مقاومت مسلحانهء مردم قهرمان افغانستان را به خوبی اداره نموده، حفظ وحدت ملی و عدم انحراف از هدف اصلی جهاد را در اولویت های پالیسی خود قرار داد. همصدایی ملت در مخالفت به ادامهء اشغال این کشور، اشغالگران را به زانو در آورده است. اشغالگران در این ۱۷ سال، هم با خسارت های جانی دچار شدند و هم روحیهء سربازان آن ها به شدت آسیب دیده است، نیز جنگ کنونی افغانستان تا کنون هزینهء گزاف مالی نیز داشته است. ناتوانی مالی که امروز گریبان گیر غرب گردیده، یکی از اثرات هزینه های سرسام آور عملیات های نظامی آنان در افغانستان است.

موجودیت پایگاه های نظامی امریکا در افغانستان برای زمانی نامشخص، برای امریکا چندین فایده دارد :

اول : دست آوردهای شوم خود از اشغال افغانستان را حفظ می کند (اگر چه ادارهء دونالد ترامپ این گفته ها را بطور واضح نمی پذیرد).

دوم : این روش (یعنی تنها انحصار بر پایگاه های نظامی) نسبتاً کم هزینه تر از روش کنونی است.

سوم : جنگ کنونی را به حیث یک جنگ داخلی جلوه خواهد داد.

امریکا باید افغانستان را ترک کند !

این جمله پیام بسیار واضح و همه جانبه را به جهانیان بالخصوص آمریکا می رساند، بعضی از پژوهشگران مسایل سیاسي منطقه و جهان اين پیام اخیر طالبان به دونالد ترامپ را نشانهء ضعف طالبان در میدان نبرد می دانند، اما واقعیت اینست که این پیام طالبان نشان می دهد طالبان از فراست برتر فکری و نظامي برخوردار هستند و می توانند اهداف علیای اسلامی و جهادی را اداره و کنترول کنند. خوب است دربارهء خصوصی سازی نبرد افغانستان که دوسیهء آن بر سر میز ترامپ قرار دارد و تا هنوز پاسخ منفی و يا مثبت از سوی کاخ سفید نیافته است، و در ضمن بالای پایگاه های ناتو و امریکا بحثی داشته باشیم، امید است خسته نشوید.

سخن را از اینجا آغاز می کنیم که اگر امریکا موفق به بقای پایگاه های نظامی خود در افغانستان شود، این کار عواقب بسیار ناخوشایندی در سطح جهان و منطقه به دنبال خواهد داشت، موقعیت جغرافیایی و جیوپولوتیک افغانستان این توانایی را به این کشور داده است که بیش از هر کشور دیگری، در وضع سیاسی و توازن استراتژی منطقه و جهان، تأثیر گذار باشد.

منطقه ای که افغانستان در قلب آن واقع است، منطقهء قدرت های مطرح و رو به نفوذ در عرصهء جهانی است، از یکسو چین قرار دارد که به زودی در عرصهء اقتصادی و در نتیجهء آن در عرصهء سیاسی امریکا را هم عقب خواهد زد، چین علاوه بر اینکه از توان نظامی بالایی برخوردار است، یک قدرت هسته ای نیز است و در عرصهء تکنولوژی نیز پیشرفت های روز افزونی دارد.

روسیه نیز از قدرت های بزرگ منطقه است، این کشور که بازماندهء نظام قدرتمند دیروزی است، در زمینهء تسلیحات اتمی توان بالایی دارد و هنوز هم در مناطق شوروی سابق دارای نفوذ است، روسیه درین سالهای اخیر سیاست خارجی امریکا را به شدت تکان داده است.

قدرت دیگر این منطقه هند است که در میان کشورهای جهان سوم، از توان اقتصادی بالایی برخوردار است و می تواند در سیاست های منطقه و جهان نقش مؤثری داشته باشد.

ناگفته نماند یکی دیگر از قدرت های منطقه، ایران است. علی رغم تحریم های اقتصادی و فشارهای سیاسی که از سوی امریکا و هم پیمانانش بر این کشور تحمیل می شود، این کشور همچنان با صلابت موقف و حیثیت خود را حفظ کرده است. ایران یکی از بازیگران مهم سیاسی و نظامی در مناطق آسیای مرکزی و غربی و نیز خاورمیانه است. نیز ایران یکی از قدرت های نفت در سطح جهان است.

قدرت های منطقه که مخالف موجودیت پایگاه های نظامی امریکا در افغانستان هستند، بدون تردید واکنش تند و جدی در مقابل این اقدام امریکا از خود نشان خواهند داد و سعی خواهند کرد در داخل و خارج از منطقه، ضربات مهلکی بر منافع امریکا وارد بکنند، حتی اقدام نظامی علیه امریکا نیز دور از انتظار نیست.

البته، این احتمال در صورتی است که امریکا بتواند به آرمان پایگاه های دائمی نظامی در افغانستان موفق گردد، در حالی که فرزندان راستین این ملت و جوانان سربکف امارت اسلامی همواره بر ضد این چنین پروژه ها جان و مال شان را نثار کرده اند و باور داریم که آمریکا بالاخره این آرمان را به گور خواهد برد، ان شاء الله. امارت اسلامی که مقاومت ملت غیور افغانستان علیه اشغالگران را رهبری می کند، تا خروج آخرین سرباز اشغالگر، از مبارزه دست نخواهد کشید.

بعد از ایام عید و آتش بس ۳ روزه، طالبان اکنون چه نظر دارند ؟

نباید نادیده گرفت که عملکرد طالبان در طی هفده سالِ اشغال، تغییرات اساسی کرده است، به این معنی که امارت اسلامی از لحاظ لوجستیک و آماده گی های نظامی و سیاسی خیلی پیشرفت کرده است و اکنون با حفظ منهج و طرز العمل ۲۲ سال قبل اش آماده برای هر نوع تحرک ناگهانی است.

این واقعیت، در نحوهء ادارهء جنگ علیه امریکا و ناتو که قوی ترین ائتلاف نظامی تاریخ بشری است، به خوبی نمایان است. امروز امارت اسلامی از بینش سیاسی و دور اندیشی قابل ملاحظه ای برخوردار است و ترفند جدیدی که امریکا برای ادامهء اشغالگری با فرم جدید و با هزینهء کمتر پیش رو گرفته، هرگز نمی تواند طالبان را فریب دهد. موجودیت پایگاه های نظامی امریکا به طور قطع، این جنگ را به یک جنگ داخلی تبدیل می کند. یعنی جنگ میان نظام دست نشانده و نیروهای مقاومت ( که اصطلاحا اکنون به طالبان مسلح یاد می شوند). اشغالگران صلیبی در تلاش اند تا نیروهای خود را از رویارویی مستقیم با مقاومت مردمی بیرون بکشد و با زور سلاح و طبق نقشهء شوم خود، جدایی مذهبی و نژادی و یا قبیله ای درمیان مردم افغانستان به وجود آورده آنان را به جان هم اندازد. موضع امارت اسلامی در این باره مشخص است، امارت اسلامی این جهاد مسلحانه را تا بیرون راندن آخرین نظامی اشغالگران ادامه خواهد داد، ان شاء الله.

ملت چه نظر دارد؟

از زمانی که تاریخ به یاد دارد تا دوران جهاد علیه شوروی و جهاد کنونی در مقابل اشغالگران امریکایی – اروپایی، مردم این مرز و بوم، در مقابل هرگونه تجاوز بیگانه از خود مقاومت نشان داده اند و تا بیرون راندن آخرین سرباز بیگانه، آرام ننشستند. همین ویژگی همیشگی ملت افغانستان است که آن را در صدر ملت های آزادهء جهان قرار داده است. مردم افغانستان همیشه ثابت کرده اند که در هر شرایطی برای دفاع از اسلام آمادگی دارند و همیشه در سخت ترین وفاداری خود را به دین و ارزشهای اسلامی ثابت کرده اند. چه خوش گفته است آن ادیب و اندیشمند عربی که گفت: « اگر یک رگ تپنده برای اسلام در زمین باقی بماند، قطعا در افغانستان خواهد بود».

این است افغانستان که به گواهی تاریخ، همواره قلعهء مستحکم و شکست ناپذیر برای اسلام بوده و واقعیت کنونی نیز این گواهی تاریخ را تأیید می کند.

آیا امریکا با حفظ پایگاه های نظامی، به اهداف از قبل تعیین شده اش خواهد رسید؟

واضح است که امریکا برای اشغال افغانستان به بهانه های دروغین متوسل شد، بهانه های امریکا برای حمله به افغانستان حتی از بهانه برای حمله به عراق هم، سست تر بود .

امریکا از اشغال افغانستان به دنبال اهداف اقتصادی و استراتژیک بود. در آمد ناشی از تجارت مواد مخدر و به تاراج بردن گنج های طبیعی، معادن یورانیوم و دیگر معادن دست نخوردهء افغانستان چیز اندکی نیست. علاوه برآن، امریکا با استقرار در افغانستان می خواهد منابع انرژی در آسیا و قفقاز را در اختیار بگیرد.

بلی، ملت های منطقه از خطر حضور امریکا در منطقه غافل نیستند؛ چه حضور نظامی باشد به شکلی که اکنون شاهد آن هستیم و چه به شکل پایگاه های نظامی باشد که خود نوعی ادامهء وضع کنونی است.

اما نظر به تجارب تاریخی و وضعیت جاری کنونی در منطقه، این سیاست زورگویانه و احمقانهء امریکا دیری نخواهد پایید. زیرا دولت ها و ملت های منطقه که از وجود امریکا احساس خطر می کنند، در آیندهء نزدیک، برای جلوگیری از دخالت های امریکا و اروپا در منطقه، به دید مشترکی خواهند رسید. شاید هم در آیندهء نزدیک، شاهد به وجود آمدن سازمانی در این منقطه باشیم که قادر به حل تمامی مسائل منطقه باشد؛ حتی بدون دخالت سازمان ملل و شورای امنیت که عملا به عنوان ابزاری در دست استعمارگران در آمده است.

به زودی ان شاء الله، امریکا مجبور می شود این منطقه را ترک کند، آرزوی پایگاه های دائمی و دراز مدت امریکا در افغانستان خیالی بیش نیست، و به زودی ما شاهد افغانستانی خواهیم بود که از برکت نظام اسلامی و با برخورداری از آزادی کامل، جایگاه سازندهء در منطقه و جهان خواهد داشت.

تبصره وکړئ

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د