شعـــــرونه

غزل – ابراهیم صیاد

اې ښکلیه چې پاچا یې خو زما له برکته
سپوږمۍ ښکلې یادیږي د رڼا له برکته

اې راشه چې په غاښ یې کړم ته ګوره کرامت ته
دا مخ به دې شغلې وهي سبا له برکته

دا ته څنګه انسان یې چې ملا پسې غږیږې
انسان خو انسان کیږي د ملا له برکته

لږ سر په ګریوانه کې شرعه وکړه بد تمیزه
د مور ، ښځې تمیز کوې د چا له برکته ؟

د ښکلو چې خپلوان وي غنمرنګ مې هم خوښیږي
نامي دال مې خوښیږي د لوبیا له برکته

عجبه نظاره وي د ډیوې په شان ځلیږي
غونډ مڼډ چې اننګي شي د خندا له برکته

په سترګو جنګولو کې اشنا میدان ګټلی
صیاد ماته خوړلې د حیا له برکته

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x