fbpx

د شهید غازی علم الدین تګلاره

نصیب ځدراڼ

غازی علم الدین شهید په ۱۹۰۸ میلادي کال کې د پنجاب ستر ښار لاهور کې هغه وخت پیدا شوی وو کله چې د هغه وخت هندوستان خلکو ( پاکستان،هندوستان او بنګله دیش) د برتانیه تر واکمنۍ لاندي ژوند کولو اشغالګر چې کوم وطن اشغال کړي نو یوۀ ډله د مراعاتو او پیسو په بدل کې واخلي نو د هغوی په مرسته په نورو قامونو خپله واکمنې چلوي،نو هغه وخت کې هندوان انګریزانو ته ډیر ورنږدي وو او انګریزانو د دوی په مرسته په مسلمانانو واکمنې کوله،مسلمانان که د هر نسل وو ځپل شوی وو،په دولتي،تعلیمي او نظامي ادارو کې د هندوانو راج وو،په داسې حال کې غازي علم الدین نړۍ ته سترګې غړولې وي،پلار یې یو غریب ترکان وو چې صالح محمد نومیدو.

علم الدین خپلې لومړنۍ زده کړې د خپل کلي د جومات څخه پیل کړي خو زده کړو یې ډیر دوام ونه کړ ولې چې غریبې وه زده کړې یې نیمګړي پریښودې او د خپل پلار کسب ترکانې یې پیل کړ،علم دین ځوان شو او د خپل ماما د لور سره یې کوژدن وشوه.

دا هغه ورځې وي چې د “راجپال” په نوم یوه هندو لیکوال د(نعوذ بالله) “رنګیلا رسول” په نوم کتاب لیکلی وو او زموږ د پیغمبر حضرت محمد ﷺ سپکاوی یې کړی وو.مسلمانان سخت په غوسه وو،یو طرف انګریزانو یې هیواد اشغال کړی وو بل طرف د هیواد په ټولو لویو چوکیو باندي هندوان ناست وو نو هیڅ یې د وسه نه کیدل،مسلمانانو په مظاهرو لاس پوري کړ او هر ځای یې د “راجپال” په خلاف لاریونونه او غونډې پیل کړي،دوو ځوانانو هڅه وکړه چې “راجپال” باندي برید وکړي ناکام شول او انګریزانو سختې سزاګانې ورکړي،یو مسلمانان لیکوال عبدالحق په “مسلم آوټ لک”اخبار کې د راجپال په خلاف لیکنه وکړه،انګریزانو عبدالحق ته د دوې میاشتې د قید سزا ورکړه او په هغه وخت کې یې زر روپۍ جریمه کړ.

غازي علم الدین د خپل مشر ورور سره د شپې یوې غونډې ته لاړ، د لاهور “دهلي دروازه” په سیمه کې یوه غونډه روانه وه،یو عالم چې “سید عطا الله شاه بخاري” نومیدو د “راجپال”د سپک عمل په اړه یې تقریر کولو،علم الدین چې تقریر واوریدو نو سخت خفه شو،کور ته راغی او د ځان سره یې د راجپال د وژلو پلان جوړول پیل کړ،۲۱ کلن علم الدین په د ۱۹۲۹ کال د اپریل په ۶ نیټه د لاهور “ګمټي”بازار ته لاړ او تیزه چاړه یې واخیسته،بیرته د انارکلي بازار ته راغی چیرته چې د “عشرت پبلشنګ” په نوم د “راجپال” د دفتر وو،لګ انتظار یې وکړ،دفتر ته مخامخ د یوه دوکان چښتن ورته و ویل چې راجپال په یوه موټر کې راځي او د دفتر مخې ته کوزېږي،لږ وروسته راجپال د خپل موټر څخه راکوز شو،دوه ساتونکي ورسره وو،دفتر ته ننوت،راجپال ته هغه وخت انګریزانو د پولیسو یوه ډلګۍ ورکړې وه تر څو چې دی وساتي،تر هغه وخت پولیس نه وو ورته را رسیدلې،راجپال غوښتل چې پولیسو ته زنګ ووهي تر څو د خپل راتګ په اړه خبر ورکړي،د علم الدین په مغزو کې هغه خبرې ګرځیدې کومې یې چې په په غونډه کې اوریدلې وه،چاړه یې پټه نیولې وه،دفتر ته ور ننوتو،راجپال ناست وو،دی یو معمولي ترکان وو نو ساتونکو یې خاص پام ورنکړ،پوښتنه یې وکړه چې “راجپال”کوم یو دی؟

راجپال ځواب ورکړ چې زۀ یم وایه څه کار لري؟

علم الدین چاړه راویستله او وار یې ورباندې وکړ تر څو چې ساتونکي را رسیدل راجپال یې څو واره ووهو او ځای پر ځای یې مړ کړ.

علم الدین د پولیسو له طرفه ونیول شو،په انګریزي قانون کې د قتل(۳۰۲) قضیه ورباندي ثبت شوه،یو ځل قاضي ورته په غصه شو چي ته د محکمې توهین کوې، چپ شه کنه سخته سزا به درته واورم، علم الدین غازي په ځواب کي ورته وویل: ته د خپلي محکمې سپکاوی نشې زغملی، زۀ د خپل رسول الله ﷺسپکاوی څرنګه برداشت کړم.

محمد علی جناح چي هغه وخت لبرالیست “غربي آزادي غوښتونکی” د علامه محمد اقبال په غوښتنه د غازی علم الدین مدافع وکیل شول،د انګریزي قانون له مخې علم الدین کم عمر وو او که ویلي یې وی چې دا کار ما نه دی کړی نو دوسیه یې کمزورې کیدی شوه، جناح د دوسيې د کمزوره کولو لپاره علم الدین ته وویل چي د خپل جرم اعتراف ونکړي، غازي علم الدین ځواب زۀ به څنګه دا وایم چي راجپال ما نده وژلې؟ زه په دغه قتل د افسوس پر ځای خوښي او افتخار کوم، بالاخره د محکمې له لوري غازي علم الدین د اعدام په حکم محکوم شو.

د ۱۹۲۹ کال د اکتوبر په ۳۱ نیټه غازی علم الدین په دار شو او د شهادت لوړ مقام ته ورسیدو،د انګریزانو له طرفه د میانوالي په زندان کې خاورو ته وسپارل شو تر څو چې د مسلمانانو د لاریونو مخه ونیول،خو د انګریزانو دا عمل د سخت غبرګون سره مخ شو او په ۱۳ نومبر د قبر څخه راویستل شو،جسد یې روغ رمټ وو او ۱۴ نومبر نومبر یې په لاهور کې لویه جنازه وشو او بیا خارو ته وسپارل شو.

اوس یو ځل بیا په هالینډ کې زموږ مدني جانان ﷺ د سپکاوي هڅه روانه ده،”ګیرټ وائلډر” په نوم یو سیاستمدار د “راجپال” په شکل کې مخې ته راغلی او غواړي چې د نبي اکرمﷺ د ګستاخي کارټون جوړ کړي او څو ورځو کې د د مسابقې په شکل کې ښکاره کړي،څه وخت مخکې دا کار د ډنمارک یوې ورځپاڼې هم کړی وو،کفري نړۍ چې د بشري او مذهبي حقوقو ځان ټیکادران بولي،په دي نجس عمل سره غواړي چې د مسلمانانو جذبات وآزمایي،د شرقي افریقه نه تر شام،د عراق نه تر فلسطین،د بوسنیا نه د افغانستان،کشمیر نه تر شرقي ترکستان، وزیرستان نه تر برما هر ځای مسلمانان په خپلو کورنو کې د دوی د لاسه نا ارامه دي،د خپلې دفاع غږ چې پورته کړي نو سم د لاسه د ترهګر د ټاپې سره وځپل شي.

نو اوسني وخت کې تر ټولو ښه موقع د افغان امنیتي ځواکونو لپاره ده،څوک چې د ناټو د عسکرو او بالخصوص د هالینډ د عسکرو پیرادارن،لارښودان او د اکمالاتي کاروانونو ساتونکي دي ته په کار ده چې د غازي علم الدین شهید تګلاره خپله کړي،که د حقیقت په سترګو ورته وګوري په اتلسو کالو کې د دوی د لاسه نه افغان دولت او نه ولس هیڅ خیر ونه لید،د ټول افغانستان نه یې د باروتو تجربه ګاه جوړه کړې ده،اوس خو زموږ ایماني غیرت هم چلینج کړ.

نو که د امنیتي ځواکونو عسکر(سپیشل فورس،ملي اردو،سرحدي پولیس،او پولیس) په رښتیا غواړي چې خپل ایماني غیرت ثابت کړي او د ولس په زړه کې خپل ځای جوړ کړي، نو بهترینه موقع ده چې د غازي علم الدین غوندي د ناټو په عسکرو دي داسې اشر وکړي او داسې ګذارونه دي ورکړي لکه غازي علم الدین چې راجپال ته ور کړی وو بیا به هر یو په تاریخ کې د غازي علم الدین شهید غوندی د اتل په نوم یاد شي.

الله دی نکړې که دوی دا موقع د لاسه ورکړه بیا به په تاریخ کې د ګستاخانو د ساتونکو او غولامانو په نوم یادیږي،او په ورځ د محشر د یرغلګرو او ګستاخانو په صف کې ولاړ په کومو سترګو د نبي اکرام ﷺ نه د شفاعت غوښتنه کوي؟

avatar
2 د تبصرو شمېر
0 د ځوابونو شمېر
0 ار ایس ایس کې ګډونوال - څارونکي
 
ډېر غبرګون شوې تبصره
تر ټولو ګرمه موضوع
  ګډون وکړئ  
نویو زړو ډیرو خوښو شویو
خبرتیا غوښتل د
عبدالمالک همت
میلمه
عبدالمالک همت

«الله دی نکړې که دوی دا موقع د لاسه ورکړه بیا به په تاریخ کې د ګستاخانو د ساتونکو او غولامانو په نوم یادیږي،او په ورځ د محشر د یرغلګرو او ګستاخانو په صف کې ولاړ په کومو سترګو د نبي اکرام ﷺ نه د شفاعت غوښتنه کوي؟» څونه ښه کيسه وه او څوني ښې له اسلامي جذبې ډکي توصيې. الله دې ليکونکي ته ښه اجر ورکړي. تر سشترګو مي اوښکي رواني دي او ستونی مي ډک دی نور څه نه سم ليکلای.

الحاج اسااذ بیانزی
میلمه
الحاج اسااذ بیانزی

زه هم د علم الدین د شهادت د قبلولو د پاره دعا کوم، د هغه نیت سپیڅلی وو الله ج به یی شهادت قبول کړی وی مګر د اسلامی حکمت له مخی یی مونږ د اسلام اصل نه شو منلی. د حضرت محمد ص په ژوند کی هغه ته لیونی، ساحر او داسی نور ویل شوی ،او د هغه له ژوند وروسته د نورو صحابه وو او علماوو کرامو د شخصیت په اړه کفارو تر کچی نه ژبه او نه لاس پښی تړلی وو، مګر مسلمانانو کله هم په داسی شخصی ګډو وډو حتی بهتان تړلو چاته سزا نه ده… نور لوستل »