غزل/ ثاقب خپلواک

غزل/ثاقب خپلواک

اتڼونه د شپونکېو ، نغمې اوري له شپیلېو
دي سندرې د زلمېو ، بيا د سولې له کیږدېو

د طالب دا فلسفه ده ، چې زموږ سوله ګلبشره ده
پیغلې ویشي پر ژڼکېو ، بیا ګلونه د سپرلېو

ښکلی شور دی په دېرو کې ، خاموشی په هدېرو کې
ځالې جوړې کړې چوڼېو ، په حجرو کې توتکېو

اوس نه شته لوړ جهـازونه ، د چورلکو اوازونه
نه چوڼا شته د مرمېو ، او نه ځوږ د مردکېو

چي نګین د سلیمان وي، پرې ولجه د چم دېوان وي
له بلقیسو ملالېو ، له حسېنو ښاپیرېو

د سیتار غلی شهباز دي ، دلته ګونګ اواز د ساز دی
خوږ جرس دی د پاولېو ، شرنګهار دی د بنګړېو

چې ښکاري پریښی ښکار دی ، د پنځم موسم بهار دی
خوشبو اوري له غوټېو ، ستا له سرو سترګو هوسیېو

چې رڼا تیاره د شپې وړي ، لمر د ستورو جنازې وړي
د ښکلا راج د سپوږمېو ، ایل کړ زور د ترږمېو

څومره خوند کړي سوله سوله،چې پرې مینه وي را ټوله
وار ثاقبه ! د خوښېو ، کړه ټغر ټول د سلګېو

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د