محمد حسن حقیار

غزل: محمدحسن حقيار

قاضي محمد حسن حقيار

دا چې څڅيږي سپين غمي غمي له هاره چينه
مونږه وه غوښتې سپينو لپو کې له ياره چينه

د سحر سترګې يې ړندې کړې په تيارو ميينو
مونږ ته ښکاره نه شوله دلته تر سهاره چينه

بس خو تور مخو ته ښودل يې ددوې تور مخونه
ځکه بدرنګو کړه اعدامه او سنګساره چينه

د آشنا سترګو کړل په سترګو کې رودونه روان
او بياهم سترګو کړه په سترګو کې مهاره چينه

دا شين چمن منګى ترڅنګ ،وربل کې ګوتې وهي
د کلي مستو پيغلو کړه ځانته هنداره چينه

د حسيني هوډ ليوني او جل وهلى منزل
خدايه ته کړې! دعشق کاروان ته ټوله لاره چينه

اوس د هوسيو اوښکې څښي زمونږ په غرو کې شپانه
د تقدير(( ديو)) ترې تښتولې ده حقياره چينه

د نن ټکی اسیا یوټیوب چېنل
avatar
3 د تبصرو شمېر
0 د ځوابونو شمېر
0 ار ایس ایس کې ګډونوال - څارونکي
 
ډېر غبرګون شوې تبصره
تر ټولو ګرمه موضوع
  ګډون وکړئ  
نویو زړو ډیرو خوښو شویو
خبرتیا غوښتل د
احمد ظاهر
میلمه
احمد ظاهر

واه څومره ښکلی غزل

عبدالمالک همت
میلمه
عبدالمالک همت

ښکلی غزل دی، محترم قاضي صاحب محمد حسن حقيار دي ژوندی وي.
موږ شعر پرېښود کندهار کي ترې کابل ته راغلو
شکر اوس تږو ته راځي له ننګرهاره چينه

غوربندي
میلمه
غوربندي

ډېر عالي حقيار صاحب

هغه نښه که مو ياد شي چې منا کې مو ګډ سيلفي عکس واخست.