نظــر

د قطر سفر / دریمه، څلورمه او پنځمه برخه

ستانکزی صیب د الله په پاک نوم خپلې خبرې پیل کړ‎ې.

راغلیو میلمنو ته یې ستړ‎ې مشي وویل او بیا د سولې په اړ‎ہ یې د امارت په ھڅو رڼا وچوله.

د کابل ادارې لخوا و سولې ته د خنډونو په اړ‎ہ یې په تفصیل خبرې وکړ‎ې. ھمداراز یې د سولې د روانې پروسې، د افغانانو تر منځ د تفاھم پر اړ‎تیا د ښځو د حقوقو او نورو اړ‎وندہ مسایلو ھم یو ځغلندہ نظر وکړ‎. خو کله یې چې له امریکایانو سرہ د مذاکراتو پر پیچلتیا او د مسایلو ژورو ته د رسیدو په اړ‎ہ خبرې کولې، نه پوھیږ‎م ولې ماته وزیر فتح خان را یاد شو!

ھغه وزیر فتح خان چې په غالباً ۱۸۱۳ م کال کې د رنجیت سینګ غوندې د سیاست له پلتې بیډۍ، ھوښیار مکار او چلباز سیاستمدار سرہ د مذاکراتو میز ته ناست و!

د رنجیت سینګ لپارہ د افغانستان د ھغه وخت د مشرانو تیر ایستل، تحفې او تمې ورکول او په سیاست کې ھغوی د ځان په ګټه استعمالول څه لویه خبرہ نه وہ.

ھغه خو ھغه ان ایسټ انډیا کمپني او نور بھرنیان ھم په سیاست کې شا ته پرې ایښي و!

خو قابل، مدبر، ھوښیار ملي مشر وزیر فتح محمد خان د رنجیت سینګ ټول چالونه او سیاسې چلوټې مخکې له مخکې لیدې.

وزیر فتح خان ته د خپل وطن ملي ګټې تر بل ھر څه ګرانې وې او د رنجیت سینګ مکاریو له خپل ملي دریځه یو انچ ھم پر شا و نه شو تمبولی!

ھماغه و چې د افغانستان دې مشر د سیاست په شطرنج کې د رنجیت سینګ غوندې شاطر لوبغاړ‎ی مات کړ‎!

ما ته نور ستانکزی صیب نه ښکاریدہ!! داسې مې محسوسوله لکه وزیر فتح خان چې خپل ولس ته له رنجیت سینګ سرہ د مذاکراتو راپور ورکوي!!!!!!

د متقي صیب وینا

متقې صیب لنډې او مھمې خبرې وکړ‎ې. د ھغه د خبرو ځینې مھم ټکي:

۱- د قطر د کنفرانس فیصله د ماسکو په کنفرانس کې شوې وہ او داسې ویل شوي و چې ھر سړ‎ی به پکې خپل شخصي نظر وایي. په ھمدې اساس موږ‎ ورته له افغانستان او نورو ھیوادو عام افغانان را دعوت کړ‎ي و خو د کابل ادارې ورته یواځې دولتي کسان را دعوت کړ‎ي و چې دا کار د ھغې فیصلې خلاف و چې په مسکو کې شوې وہ.
بله دا چې دا د دوہ نیم سوہ کسانو لست په آخر وخت کې راغی او ھغه ھم داسې چې مختلفو چارواکیو پکې خپل کسان ځای په ځای کړ‎ې و چې د کمولو په صورت کې ترې جنجال جوړ‎یدہ!

داسې ښکاریدہ چې د کابل ادارې اصلا نه غوښتل چې دا کنفرانس دې دائر شي!

موږ‎ د مرحوم ملا صیب مبارک له وخته تل پر خارجیانو د سولې غږ‎ کړ‎ی خو دا دوی ول چې جنګ یې پر موږ‎ راتپلی!

۲- د اور بند په اړ‎ہ یې د کابل ادارہ او د ھغوی باداران مخاطب کړ‎ل او و یې ویل: په داسې حال کې چې ته مې وژنې، ته مې په کور کې نه پریږ‎دې، ته مې په تور لست کې ساتې، ته د ژوند حق نه راکوې، ته مې آواز نه اورې او بیا راته وایې چې اوس اور بند ھم راسرہ وکړ‎ہ؟!!

۳-د کابل له ادارې سرہ د خبرو نه کولو په اړ‎ہ یې وویل: ھغه مھال چې امریکا پر افغانستان حمله وکړ‎ہ د کابل ادارہ نه وہ زیږ‎یدلې.

دا جګړ‎ہ امریکا پیل کړ‎ہ نو د خاتمې لپارہ یې باید خبرې ھم له ھغوی سرہ وشي!

امریکایانو په کراتو پر ملکي وګړ‎و، کورونو، مساجدو، او مدرسو بمبارد کړ‎ی، ان بسته کلي یې په بل مخ اړ‎ولي، ماشومان، ښځې، سپین ږ‎یري او عام ولس یې وژلی خو د کابل ادارہ یې یواځې پر خولې د غندنې بیان نه شي ورکولای نو له دوی سرہ خبرې چې خارجیانو ته ووایي خپل اشغال پای ته ورسوي بې ځایه دہ.

دا کار د کابل ادارې لپارہ ھم ښه دی چې خبرې ورسرہ و نه شي ځکه چې دوی نه زموږ‎ د غوښتنو د پورہ کولو صلاحیت او استعداد لري او نه یې جرئت!!

۴- امریکایي چارواکو په خپلو خبرو کې موږ‎ ته وویل چې ھغوی په دې تیرو څو میاشتو کې اوہ زرہ بمونه پر افغانستان غورځولي!! موږ‎ خلیلزاد، سکاټ میلر او نورو امریکایي چارواکو ته وویل: موږ‎ تاسې ته خواست نه کوو چې پر طالبانو چاپې مه وھئ!

خو دا درته وایو چې په عامو وګړ‎و بمبارد بشر ضد جنایت دی! د عام ولس وژنه جنګي جرم دی!!

۵- متقي صیب د خپلو خبرو په آخر کې وویل: موږ‎ ټول په دې پوھیږ‎و چې په آیندہ نظام کې باید کار اھل کار ته وسپارل شي، ډاکټر به خپله ډاکټري او انجنیئر به پخپل مسلک کې کار کوي، ھمداسې به ھر سړ‎ی د خپل مسلک او استعداد مطابق کار کوي!

موږ‎ په افغانستان کې د یوہ قوي مرکزي دولت غوښتونکي یو تر څو افغانستان یو موټی او د یوہ اسلامي نظام تر سیوري لاندې پر مخ لاړ‎ شي!

د مولوي عبد السلام حنفي وینا:

د حنفي صیب وینا وجیزہ او له مختلفو محتواو ډکه وہ!

تر ټولو جالبه خبرہ یې دا وہ چې امریکایانو ورسرہ د اشغال خاتمه او له افغانستان څخه وتل منلي.

د امارت د مذاکراتو د ټیم دا مقتدر او برجسته غړ‎ی عجیب نورانیت لري!

نرۍ ونه، نحیف بدن، ورین تندی او مبتسمه څیرہ یې سړ‎ی دې ته مجبوروي چې د خپل روح د تسکین لپارہ په مکررہ توګه ورته وګوري!

ماته بیا وروسته د امارت ځینو ملګرو وویل: حنفي صیب چې څومرہ شفیق، مھربانه او خندہ رویه ښکاري، د امارت په کارونو کې ھماغومرہ جدي، کلک او له حق څخه نه تیریدونکی مشر دی!

ما ورو وویل: حنفي صیب سم د کونړ‎ سیند دی، په ظاھرہ ارام بریښي خو که پښه ورکوزہ کړ‎ې، دومرہ ګړ‎ندی دی چې که ښه لامبوزن و نه اوسې، وړ‎ي دې!!

د مستطیل په ھغه بل سر کې درې خویندې ناستې وې:

۱- ډاکترہ سارا الکوزی ( انګلستان )

۲- آغلې خاټول مومند ( ناروې)

۳- آغلې بلقیس ( امریکا )

امارت د ښځو حقوقخیلو دومرہ تر فشار لاندې راوستي چې د خبرو لومړ‎ی حق یې ھم ښځو ته ورکړ‎ (!)

آغلې الکوزۍ ډیرې ښې خبرې وکړ‎ې. ھغې د ښځو د حقوقو داعیه او د تعلیم مسئله ھم تر امن او سولې پورې وتړ‎له! ھغې وویل دا سوله دہ چې ښځې او جینکی پکې مکتب ته تللی شي!

آغلې خاټول مومند چې ځان لیکواله او ژورنالسته را وپیژندله لومړ‎ي ځل له طالبانو سرہ د مخ کیدو پر مھال د امارت
د غړ‎یو واسکټونو ته په ډیر ځیر ځیر کتل! ھغې له ستانکزی صیب څخه د حقوق زن او ښځو ته د تعلیم د آزادۍ په اړ‎ہ پوښتنې وکړ‎ې.

آغلې بلقیس مجلس ته ناوخته راغلې وہ نو یواځې د ځان پر معرفي کولو یې اکتفا وکړ‎ہ!

د مستطیل په دویمه ضلع کې د ځینو ناستو بھر میشتو افغانانو نومونه

۱- فیصل رحیم لغمانی (ھالینډ/ انګلستان)

۲- خالد ھادي امریکا

۳- حاجي محمد نعیم نیازی ( سعودي )

۳- عمران فیروز (جرمني)

۴- محمد داؤد عظیمي ( جرمني)

۵- غلام نبي غوثي (جرمني)

۶- ډاکټر عبد المتین صافی ( جرمني)

۷- مولوي نقیب الله محمدي (پاکستان )

۸- قاري سلطان محمد (امریکا )

۹- عبد القدیر مومند (امریکا )

۱۰- ډاکتر فاروق اعظم

۱۱- امام الدین ساپی (جرمني/امارات)

۱۲- خاورې پیرزادہ

۱۳- انجنیئر تنویر ( ؟؟؟)

۱۴- عبید الله عَلم ( انګلستان )

۱۵- حدید الله نظیم ( انګلستان )

ښایي د غونډې د ګډونوالو ملګرو له ډلې څخه د چا نوم راڅخه پاته شوی وي، بښنه کوئ!

د ډاکټر صیب فاروق اعظم وینا

دا لړ‎ۍ ادامه لري

=========

د قطر سفر ( څلورم پاړ‎کی )

په راغلیو میلمنو کې د خبرو لومړ‎ی حق د امارت د مشرتابه لخوا ډاکټر صیب فاروق اعظم ته ورکړ‎ل شو.

د ډاکټر صیب خبرې د توقع خلاف ډیرې لنډې وي!

ھغه سوله د جګړ‎ې درمند وبللو او موخه یې دا وہ چې چا جګړ‎ہ کړ‎ې وي، درمند ھم باید ھماغه کور ته یوسې!

بیا یې د امارت له مشرانو مننه وکړ‎ہ چې د سولې آواز یې تل پخپل حسن نیت بدرګه کړ‎ی!

له ډاکټر صیب څخه وروسته خبرې په لمبر شوې او د ھر ویناوال لپارہ پنځه دقیقې وخت تخصیص شو.

په دې حساب د مستطیل د دویمې ضلع په سر کې لومړ‎ی ( غالباً) ښاغلی فیصل رحیم لغمانی ناست و. ھغه ډیرې لنډې خبرې وکړ‎ې، بیا د بینوا ویبسایټ او ټولنې ځوان موسس خالد ھادي خبرې وکړ‎ې.

ھر چا به خپلې خبرې او پوښتنې یو ځای مطرح کولې او ستانکزي صیب به ځواب ورکاوہ!

قاري صیب سلطان محمد تلاوت او لنډہ دعا وکړ‎ہ.

د ښاغلي امام الدین ساپي وینا:

ساپی صیب له آرہ ښوونکی دی نو د بل د پوھاوي په میتود ډیر ښه پوھیږي.
زموږ‎ د پوھاوي لپارہ یې ھم د خبرو پیل پر دې متل وکړ‎ چې وایي: ټولو ته له ازله وي او موږ‎ ته له میر افضله!
له میر افضل څخه د ساپي صیب موخه ھغه ملکي غداران ول چې تل یې پخپل ھیواد کې د ښکیلاک د راتګ لیار ابپاشي کړ‎ې!‎

ھغه مخکې وویل:

دسکندرمقدونې نه نیولی تربابره پوري دې راہ بلد اب پاشانو به له یرغلګرو سرہ د خپلویو او خیښۍ کولو له لیارې دربار ته لاسرسی پیدا کاوہ خو په ۱۷۶۱ ع کال دپانې پت دجګړی په ګټلو سره احمدشاه بابا ھغه مھال نوی لار پرانیسته کله چي یې د نورو ملتونو اسیران خوشي کړل او مسلمانو اسیرانو ته یې سخته سزا ورکړه د ستر احمد شاہ بابا دا کار د راتلونکي نسلونو لپاره د عبرت درس و تر څو مسلمانان په آیندہ کې د بل په چاړه او ټوپک دخپل مسلمان ورور وینه تویه نه کړي خو د شاہ زمان په دوره کی کورنی جګړی دایران اوانګریزانو لاسوهنې هرڅه ګډوډ کړل چی وروسته بیا دهر یرغلګر دراتلو سره سم دګوډاګیانو تعداد دومره زیات شو چی دشوروی یرغل پر وخت دګوندونو کچې ته ورسید او د سپتمبر یولسمې له پیښې پس خو دامریکا یرغل کی سم اشر جوړ شو؛ اسلامي او غیر اسلامي ټول ګوندونه ورګډشول او د یرغلګرو مخې ته یې داسې اب پاشئ وکړی چې اوس یې په ناولتیا خپلې جامې هم ککړې دي!!

ساپي صیب خپلې خبرې د امارت له مشرانو څخه په دې پوښتنه پای ته ورسولې چې د امارت تعامل به له دې ابپاشانو سرہ څه وي؟ د یرغل محصول سرہ به څه کوي؟

او آیا د دوی ھمداسې پریښودل یا ورسرہ جوړ‎ جاړ‎ی کول خو به د شھیدانو له وینو سرہ خیانت نه وي؟!!

د ساپي صیب له وینا وروسته ماته د خبرو موقع راغله.

خو زہ د خپلو خبرو له لیکلو مخکې د غونډې د یوې ګډونوالې آغلې خاټول مومند خبرو ته تم کیږ‎م!

آغلې مومند له ناروې څخه تشریف راوړ‎ی و او د غونډې ګډونوالو ته یې ځان لیکواله، ژورنالسته او د ښځو د حقوقو فعاله ور پیژندلی و.

څو ورځې وړ‎اندې مې د کوم تلویزون چې غالبا امریکا غږ‎ به و، پر شیشه ولیدہ.

له تلویزون سرہ ددې محترمې د مرکې پر لیدو ترې دومرہ متأثر شوم چې اوس فکر کوم له دې پس زہ ھم د ښځو د حقوقو داعیه پر مخ یوسم!!

دې آغلې موږ‎ ته ځان د ننګرھار د جلال آباد را معرفي کړ‎ی و خو د پښتو پروګرام پښتو ویونکی خبریال دې ته اړ‎ شو چې خپلې پوښتنې په دري ژبه مطرح کړ‎ي!

که د مومندې صاحبې خبرہ رښتیا وي نو دا به زما په ژوند کې لومړ‎ې د جلال ابادۍ خور لیدل وي چې په پښتو نه پوھیږ‎ي!!

زہ دا نه وایم چې په پښتو دې ځواب ووایي خو اقلا دومرہ ھیله ترې لرم چې د پښتو پر سوال باید پوہ شي، خیر دی ځواب دې په دري ووایي!!

خبریال وپوښتله: جرګې ته چا دعوت کړ‎ې وې؟

ځواب یې و: ھو جرګې ته دعوت شوی وم او ھلته تللې وم!! خبریال بیا وپوښتل: ھو زہ پوہ شوم چې ھلته تللې وې خو چا دعوت کړ‎ې وې؟

د ھغې ځواب بیا ھم ھمداسې ګډوډ و.

آخر خبریال له بدې ورځې خپل سوال په دري مطرح کړ او پوښتنه یې وکړ‎ہ: که مشخص راته ووایې! ته ھلته د چا لخوا دعوت شوې وې؟

ځواب: مارا ګفته بود که برو! امو خالد دعوت کدہ بود!!!

دغه مھال زما په سر کې د سوالونو ضربې وچلیدې!!

یه په ښادۍ کې ګډہ شې!! کوم خالد؟! ولې خالد؟! د چا خالد؟! پر څه خالد؟! کله خالد؟ د کوم ځای خالد؟!

زہ تر اوسه نه پوھیږ‎م چې له خالد څخه د دې خورکۍ موخه څه او یا څوک و؟!

خبریال بیا وپوښتله: له طالبانو سرہ مو خبرې وکړ‎ې؟

ځواب: بلې! ما از انھا حقوق زن خواستیم

خبریال: که په مشخصه توګه راته ووایاست! له کومو طالب مشرانو سرہ مو ولیدل؟

ځواب: یک اش ستانکزی نام داشت، دیګرھایش نمې شناسم!!!!!!!

د دې ځواب په اوریدو مې په سر کې د سوالونو ضربه و نه چلیدہ بلکې یو ډز وشو خو د راکټ لانچر!!

یه تا دین جار شم!! ته چې څوک نه پیژنې، حقوق ترې څرنګ غوښتلای شې؟!!!

د خبریال د نورو سوالونو ځوابونه یې ھم علی ھذا القیاس و!

دا یوہ خبرہ یې ھرہ لحظه ښکته پورته کوله چې: ما انجا رفته بودیم که داعیه ی بر حق خانمان را پیش ببریم و حقوق زن بګیریم!

زہ ایله اوس پوہ شوم چې دې محترمې د طالب مشرانو واسکټونو ته ولې دومرہ په ځیر ځیر کتل؟!

ښایي دا آغلې به فکر کوي چې حقوق زن کوم فزیکي موجود دی چې طالبانو پخپلو واسکټونو کې پټ کړ‎ی!!

د مصاحبې پر اوریدو مې که له یوې خوا زموږ‎ د ټولنې د روشن خیاله ښځو پر حالت د افسوس اوښکې توئیدې نو له بلې خوا د غرب چالاکۍ او مکارۍ ته ھم ګوته په غاښ وم چې څرنګ یې زموږ‎ د اناثو تعیلمیافته پوړ‎کی په ځانګړ‎ي ډول بھر میشتې میرمنې د خپل تبلیغ په ساحرانه بوتل کې بندې کړ‎ي؟!!

داسې ښکاریدہ لکه چې دې محترمې لیکوالې، ژورنالستې او د ښځو د حقوقو بھر میشتې مدني فعالې خور ته یواځې ھمدورہ په سر کې ور پیچکاري شوي چې حقوق زن باید بګیریم!!

د یو بل سوال په ځواب کې یې وویل: موږ‎ د جینکو لپارہ مکتبونه غواړ‎و! داسې مکتبونه چې علمي معیار یې اوچت وي نه د مدارسو په شان چې انتحاریان تولید کړ‎ي!!!

دا مصاحبه ما د تصادف له مخې په داسې حالت کې ولیدہ چې د تلویزون له کوټې څخه د بھر تللو په نیت ولاړ‎ وم! خو چې کله مې د مکاتبو او مدارسو په اړ‎ہ د مومندې خور ځواب واورید، سر مې په دواړ‎و لاسو کلک ونیو او د کوټې په منځ کې کیناستم!

زوی مې را منډہ کړ‎ہ او پوښتنه یې را څخه وکړ‎ہ: ولې پلارہ! پر سر دې درد شو؟

ما ځواب ورکړ‎: نه، کاش په سر مې درد وای!!!!!!

په مجلس کې زما خبرې او د متقي صیب فرمائش:

دا لړ‎ۍ ادامه لري!!

========

د قطر سفر ( پنځمه برخه )

زما ګډې وډې:

دا ابتدا خدایه د لیوني دہ!!

له ساپي صیب څخه وروسته مائک زما لاس ته راغی.

ما لومړ‎ی د مجلس له ګډونوالو وغوښتل چې مرحوم شیخ مولوي محمد عالم ته د دعا لپارہ لاسونه پورته کړ‎ي!

نوموړ‎ي مولوي صیب په ھماغه ورځ او یا په پرون یې د ډرون په یوہ ناځوانه برید کې د ننګرھار د شیرزادو په مرکیخیلو کې په شھادت رسیدلی و او بیا مو ټولو شھیدانو ته دعا وکړ‎ہ!

ما د اوږ‎دو خبرو پلان درلود خو څرنګه چې غونډہ لغوہ شوې وہ او وخت ھم پنځه دقیقې راکړ‎ل شوی و نو له نورو خبرو تیر شوم او یواځې د مسایلو پر نتایجو وغږ‎یدم!

له حمد او ثنا پس مې وویل: ځینې وخت داسې یو څه پیښ شي چې د انسان د خفګان لامل وګرځي خو سړ‎ی نه پوھیږ‎ي چې الله عزوجل یې په ھماغه کې خیر نغښتی وي!

د قطر د کنفرانس لغو کیدو موږ‎ ټول خواشیني کړ‎ي یو خو موږ‎ نه پوھیږ‎و، ښایي په ھمدې کې مو خیر وي!

د کابل ادرې خپل خلک دلته په کنفرانس کې د شرکت لپارہ نه بلکې د غونډې د تخریب لپارہ را استول.

اوس غونډہ لغوہ شوہ چې بیا یې جوړ‎ول ښایي ډیر ستونزمن نه وي خو که کنفرانس تخریب شوی و، نو بیا به یې دایرول ډیر ستونزمن وای!

د یو شي لغو کیدل یې له تخریب څخه په مراتبو بھتر دی!

دغه مھال متقي صیب را غږ‎ کړ‎: پیرزادہ صیب! موږ‎ غواړ‎و له تا یو شعر واورو!

ما ورته کړ‎ل: په سترګو، خو په دې شرط چې د شعر وخت به زما له پنځه دقیقو څخه نه منفي کوئ!

مجلس ټول په خندا شو. متقي صیب وویل: سمه دہ، نه یې منفي کوم!

ما خپلو خبرو ته داسې ادامه ورکړ‎ہ:

زہ چې دې کنفرانس ته راتلم نو یوہ لیکنه مې کړ‎ې وہ؛ ما لیکلي و: زہ دې کنفرانس ته ھم خوشاله یم او ھم خفه. خوشال په دی یم چې خپل ھمفکرہ دوستان به ووینم او خفه په دې یم چې دلته به له ھغو قاتلینو، غاصبینو او د اشغال له ګوډاګیانو سرہ ھم مخ کیږ‎م د چا لیدل چې ما پخپله دا نولس کاله پر ځان تحریم کړ‎ي و.

دغه مھال ستانکزی صیب را ته کړ‎ل: پیرزادہ صیب! دا خو لکه چې الله تعالی ستا سوال قبول کړ‎!!

ما خپلې خبرې داسې وغځولې:

دوستانو!

زما نیکه د انګریز په مقابل کې جګړ‎ې کړ‎ي! انګریز ښکیلاک یې داسې مات کړ‎ی چې بیا یې پښه په ھیڅ اسیایي او افریقائي ھیواد کې ټینګه نه شوہ! د ھغه د جګړ‎ې له برکته نیمه نړ‎ۍ د انګریز له استعمار څخه خلاصه شوہ او د ډیري ھیوادونو وګړ‎ي د ھوسا ژوند څښتنان شول خو زما پلار پرې ھوسا نه شو!

پلار مې یو ځل بیا مھاجرت او د وسلې اوچتولو ته اړ‎ شو! ھغه د روسي ښکیلاک په مقابل کې وجنګید. جګړ‎ہ یې وګټله، ګټه یې جرمني، شرقي اروپا، مرکزي اسیا او نورو ته ورسیدہ. زہ د پلار پر بریا ھوسا نه شوم او له تیرو ۲۳ کلونو له ھیوادہ بھر د مھاجرت او غربت شپې ورځې تیروم!

اوس موږ‎ یو بل استعمار مات کړ‎. خو پوښتنه دادہ چې آیا زموږ‎ اولادونه او لمسیان به زموږ‎ پر دې ګټې ھوسا شي؟! آیا ھغوی به پخپل ھیواد کې د ارامه ژوند څښتنان شي؟ که نه پر ھغوی به ھم بل اشغالګر راځي او مھاجرتونو او وسله پورته کولو ته به کرھاً مجبوریږ‎ي؟!

موږ‎ په تیرو دوہ سوہ کلونو کې یواځې دفاعي جګړ‎ې کړ‎ي یانې موږ‎ تر ھغې پر چا نه یو بلوسیدلي تر څو یې زموږ‎ کور ته کاڼي نه وي را وار کړ‎ي!

محترمو مشرانو!

موږ‎ تل جګړ‎ې ګټلي خو پر میز مو بایللې! دا ولې داسې دہ؟ راځئ چې په لامل یې فکر وکړ‎و!

زما په په اند لامل یې دا دی چې موږ‎ ھر ځل اشغال په شا تمبولی خو د اشغال محصول مو پر ځای پرې ایښی!

لنډہ بیلګه یې د شوروي اتحاد ماتې دہ! ولس د کمونیزم ھیولا نسکورہ کړ‎ہ خو د مجاھدینو ځینې حریصو، د قدرت او ثروت وږ‎یو مشرانو د کمونستي رژیم بقایاجات چې زہ یې د اشغال محصول بولم له ځانو سرہ په قدرت کې سھیم کړ‎ل!

روس مو له دروازې وشاړ‎ہ او د کړ‎کی له لیارې مو بیرته کور ته راووست!!

د امریکائي اشغال له نولس کلن محصول سرہ خبرې، تفاھم او جوړ‎ جاړ‎ی به بد کار نه وي خو د افغانستان په راتلونکې کې ورسرہ قدرت شریکول به مو بیرته ھماغه د نویمو کلونو د پیښو تکرار ته اړ‎ کړ‎ي!

که امارت اشغال نه مني نو محصول به یې ھم نه مني!

ځکه ماته دا خبرہ د منطق په حساب روغه نه بریښي چې ووایو: اشغال نه منم خو محصول یې منم!

محترم ستانکزي صیب پخپلو خبرو کې د باعزته سولې کلیمه وکاروله! زہ وایم د کابل د ګوډاګۍ ادارې کوم داسې چارواکی پیژنئ چې ھغه غل، غاصب، د نورو اجنت، قاتل او ګوډاګی نه وي؟!

موږ‎ څنګه کولای شو چې له داسې خلکو باعزته سوله وغواړ‎و د چا په قاموس کې چې د عزت کلیمه له آرہ موجودہ نه وي؟!

ھیله دہ پیغام مې رسولی وي! ستاسې ټولو له توجه څخه نړ‎ۍ مننه!

ستانکزی صیب را ته کړ‎ل: پیرزادہ صیب!

چې ورور دې لیونی شي څه ورسرہ کوې؟!

آیا له کورہ یې شړ‎ې؟!!

ما ورته وویل: نه صیب! له کورہ یې نه شړ‎م خو د کور په واک کې یې ھم له ځان سرہ نه شریکوم !!

ستانکزی صیب موسکی شو او ویل یې: نو ھسې له بازارہ خو به سودا پرې راوړ‎ې؟!!

ما د ستانکزی صیب د خبرې ځواب ور نکړ‎. له دې ور اخوا د مشرانو په مقابل کې پر خپلې خبرې ټینګار راته بې حیایي ښکاریدہ!

خو ورو مې ساپي صیب ته وویل: په قسم که له بازارہ پرې سودا ھم راوړ‎م!!

زما شعر او متقي صیب فی البدیھه بیت:

(دې لړ‎ۍ خو زہ له کار روزګارہ وویستم او لا ھم ادامه لري)

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x