شعـــــرونه

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخېل

وګوره څومره هدیرې دي کنه
جنګ کې خو دغسې کیسې دي کنه

ورځه، ورځه اندېښنه څله کوې
زموږ دعاوې درپسې دي کنه

وږی ولس یې په ځان خولې لګوي
خو د پاچا سترګې ړندې دي کنه

له ډېره غمه مې ماغزۀ خوټېږي
په زړۀ مې بلې سرې لمبې دي کنه

مړه! هر یو دوه درې یارانې لري
د ښار د وړکو خو مزې دي کنه

په نور ښایست کې یې خبره نشته
خیر ده که سترګې یې وړې دي کنه

سپینې خولګۍ پسې دې ځکه مرمه
لاړې دې شاتو نه خوږې دي کنه

کله له دوی سره خبره کېږي
ژبې یې زلفو نه اوږدې دي کنه

د “خدرخېل” په اوږو نور څه دي خو
د ارمانونو جنـــــازې دي کنه

ـــــــــــــــــــــــــــــ
#جانان_خدرخېل

۱۳۹۸/۵/۹

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
1 Comment
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
غوربندي

دا نو شعر شو
کومه رساله ليږدوي
څه پيغام له ځانه سره لري
کوم مفهوم افاده کوي

Back to top button
1
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x