شعـــــرونه

غزل؛ پير محمد کاروان

پير محمد کاروان

خلک روان دي ځي د نوې هوښیارۍ په طرف
زه لا ولاړ یمه د مینې لېونۍ په طرف

ماته د مینې د جمال خالق په مخه راځي
باور مې دی چې دی زما د شاعرۍ په طرف

د زړبودۍ د بم په سرو تیږو مې پښه لګېده
په تللیو پلونو بېرته راغلم د ځوانۍ په طرف

یوې مطربې مې زړګی ، کړو سریندې ته ځونډی
نغمه نغمه ګرځي په تار تار د لیندۍ په طرف

زه د مورَکې وطن غېږه په مرګ نه پرېږدمه
دوی دې خواره واره روان وي د نړۍ په طرف

په شنه ورېښم مې چاودې پوندې ګنډم ځمه روان
د جنګ اغزیو کې د امن د غوټۍ په طرف

کاروان یو مخ لري خو دوې سترګې یې دوه طرفه
هم د غروب د لمر په خوا هم د سپوږمۍ په طرف

۲ عقرب ۱۳۹۸ هجري شمسي کابل

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x