شعـــــرونه

غزل؛ مهاجر مدثر

مهاجر مدثر

سترګي ترې خوب وړي باڼه د زړګي ور ټکوي
دا روږدی شوی هميشه د زړګي ور ټکوي

کرۍ ورځ ګرځمه چي دا دی نه دا نه دی دا دی
څوک ظالمان مي کرۍ شپه د زړګي ور ټکوي

هغه په لوی لاس د غزل تر پولو واړولم
هغـه ويل دلته ټپه د زړګي ور ټکوي

خال رانه ورک دی خال مي هير دی خال د چا په ياد دی
د خط تر څنګ پرته لانجه د زړګي ور ټکوي

دلته مي ښار په کاڼو ولي ليونی مي ګڼي
هلته مي شوخه غزاله د زړګي ور ټکوي

دا چم بې غم دی دلته کس په کس غرض نلري
دلته اکثره ميلمانه د زړګي ور ټکوي

هغه خو تيره کړه له تورو کوږکونو کډه
ګوره چي ولي مي هغـه د زړګي ور ټکوي

د چا د مخ جلوو نه سترګي په تلوار تيري شي
چاته تش يو ځلي کاته د زړګي ور ټکوي

اې مدثره! د ژړا او د ژوندون سر يو دی
هرو مرو به دي يو څه د زړګي ور ټکوي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x