ادبي لیکني

پېغور«لنډه کيسه»

عزیز ودان
ټوپ یې وهل، تور دود یې له خیرنې پوزې ووت! په خوشکه یې وویل:
ـ لمن مې وسوزوله.
ناست وچ سړي وخندل؛
ـ شریفه نوشش! غوړ چرس دي، په هوا یې کړې!
وې ټوخل، په جړو ویښتو کې یې تورې ګوتې ورتېرې کړې.
ـ غوړ څه کوې، نوي کالي مې بغرۍ ودرول!
وچ سړي په پکه ککره لاس وواهه، په مسخره یې وویل:
ـ ویرېږه مه، ښځه هم نه لرې، چې درته غصه شي، د ملنګانو جامې شلېدلې ښه ښکاري.
تېز باد والوت، ډېران څخه سوړ بوی پورته شو .
شریف سیګرټ لایټر ورپورته کړ، سرې سترګې یې ورواړولې په غمجن غږ یې وویل:
ـ کاش ښځه مې درلودی، د “مه کوه! کور ته ژر راشه ” غږ به یې سخت خوند کاوه. اخخ!
وچ سړی مسک شو،
ـ امممممم، خو وې کړه!
ـ په څه یې وکړم؟ زه چرس ځانته نه شم پیدا کولی، ته ښځه یادوې! ولور خو ګورې، پوره دولس لکه روپۍ!
وچ سړي له سورۍ لمن څخه د سیګرټ یره څنډ وهله! په ملنډو یې وویل:
ـ له تا کشر ورور دې ښځه وکړه، ځان یې خوار کړ، مزدوري یې وکړه، ټول کلی یې صفت کوي، وایي: همتي هلک دی.
شریف له غصې تور شین واوښت، غاښونه یې وچیچل له ځان سره وبړید
ـ دا ورور ماته لوی پېغور وګرځېد، هر څوک یې راته مخکې ـ مخکې کوي، له د څخه باید ځان خلاص کړم. وچوت شو، ګړندي ګامونه یې واخیستل.
وچ سړي خریلې ږیره وګروله! په حیرانۍ یې وپوښتل!
ـ شریفه ! چېرته روان شوې؟ روژه خو هم نه یې کینه سړیه! سور خو یې اوس ونیو.
د شریف په دماغو کې چرس او دا جمله غبرګ تاوېدل: خواريکښ هلک، ټول کلی یې صفت کوي. ښځه او….
د ماسپیښ سیوري بېرته راګرځېدلي و ، د اوړي ګرمۍ خولې لګولې. درب شو، د لرګي صندق یې خلاص کړ، توفانچه یې ورپورته کړه، شاجور یې له سترګو تېر کړ، ډک و توفانچه یې په بډه ووهله. په منډه له کلا ووت.
ټنګ شو دروازه یې وروټکوله! له مقابل لوري څخه ښځینه غږ پورته شو:
ـ څوک یاست؟
ډډ غږ پورته شو.
ـ شریف یم وریندارې، دروازه پرانیزه!
ـ سمه ده.
شریف ښځې ته وکتل، په شونډو یې ژبه تیره کړه، پوزه یې کش کړه، ووې ویل:
ـ څه مو پخ کړي، روژه ماتي ته؟
ښځې په نرمه لهجه وویل:
ـ سابو.
ـ اممم زما د خوښې قطغ. ورور مې چېرې؟
ښځې مخامخ کوټې ته اشاره وکړه،
ـ هلته دی، لمونځ کوي.
شریف وخندل، یو شېبه غلی و، بیا یې وویل:
ـ وریندارې! نن روژه نه یم، که مزاحمت نه وي، ډوډۍ راتیاره کړه، زه دننه ورور ته ورځم.
ښځې د شریف خیرنو ویښتو ته وکتل، بیا یې وویل:
ـ سمه ده!
درز شو، سوړ زګیروی پورته شو، ښځې چغې کړې، شریف د ورور له سر څخه توفانچه لرې کړه، ښځې منډه کړه، کوڅه کې ډله خلکو، منډې راوهلې ښځې ویښتان شلول:
ـ خاوند یې راوواژه
شېبه وروسته ډله خلک ولاړ و، شریف غږ کړ،
ـ دا روژه خور و، روژه یې خوړه ځکه مې وواژه. بیا یې له سبو ډکې کاسې ته ګوته ونیوله.

جمعه وروسته شریف، خپله وریندار ځانته په نکاح کړه.

پای

عزیز ودان

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x