ادبي لیکني

ما ته ځوانيمرګه خور راياد شوه!«ادبي ټوټه»

اسدالله غيرت

په څوکۍ ناستې نجلۍ غمبورو کې ګوتې ورکړې.

آه يې وکه

د څوکۍ په څنډه يې سر کېښود

سترګې يې پټې کړې

د ډاکټر شاګرد راغی، د نجلۍ طلايي ويښتانو، غټو تورو سترګو او دنګې ځوانۍ ته يې په ځير ځير وکتل. بېرته لاړ

د سامان په مېنځلو يې شروع وکړه.

ډاکټر راغی نجلۍ ته يې وويل:

زامه دې درانه شوه؟

نجلۍ د هو په مانا سر وخوځوه

ډاکټر خپل کوچني شاګرد ته ورغږ کړ:

د وسايلو بکس راوړه

شاګرد په منډه سامان راوړ، د ډاکټر خوا ته غلی ودرېده.

ډاکټر د غاښ په ويستلو پيل وکړ. شاګرد د نجلۍ په سترګو کې سترګې ګنډلې وې.

داسې په ځير ځير يې ورته کتل لکه د کورنۍ کوم غړی يې چې له اوږده سفره راستون شوی وي.

د نجلۍ پلار ډاکټر ته ورغږ کړ:

دا لغنتي هلک څوک دی؟ دا بې ادبه او بې ناموسه؟

په همدې سره له ځايه راپورته شو،

د هلک په تنکي مخ يې پرلپسې درنې څپيړې وار کړې.

د هلک سترګې له اوښکو ډکې شوې.

د اوښکو په بدرګه يې ووې:

باباجانه ستا لور کټ مټ لکه زما ځوانيمرګه خور، کومه چې د هلمند په دښتو کې ماين ټوټې ټوټې کړه.

ما ته ستا د لور په لېدو ځوانيمرګه خورکۍ راياد شوه او داسې فکر مې وکړ چې د خورکۍ سر ته مې ولاړ یم.

هغه خورکۍ چې طلايي ويښتان، غټې تورې سترګې، دنګه ځواني او ګرد مرد مخ يې کټ مټ ستا لور ته ورته وو.

۱۳۹۹/۱۲/۳۰

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest

0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx