نظــر

نامګذاری یک راهرو بنام مسعود در پاریس

دوکتور م، ع، تره کی

دیروز کدام هموطن فعال در فیسبوک با انګیزه ایکه برایم نامعلوم است مطالبی بنام من در رابطه به نامګذاری یک  راهرو بنام احمد شاه مسعود در یک پارک کوچک پاریس مطالبی نوشته بود.
در ذیل مطلب سمبول « بی بی سی » به خط درشت جلب توجه میکرد. نوشته مندرج فیسبوک از این قلم نیست. اګر نویسنده مطلب خواسته است از جانب من در رابطه به احمد شاه مسعود و اقدام تازه شاروالی پاریس چیزی بشنود، لطفاً به مطالب زیر توجه کند:

احمد شاه مسعود در بستر جذبات مذهبی محیط اجتماعی و جغرافیای چند قومی افغانستان بزرګ شده بود. وی با مهارت افزار مذهب را در خدمت جاه طلبی های قومی قرار داد. بی آنکه ارزیابی دقیق از تاریخ و محاسبه عقلانی از ظرفیت خود برای دګرګونی تعامل قوم محور قدرت  داشته باشد.

احمد شاه مسعود جنګ جوی خوب بود. اما با در نظر ګرفتن این واقعیت که درک سالم از سیاست نداشت، خود و بسیاری از پیروان خود را به کشتن داد. وی اولین کسی بود که به اتکای یک تشکیل سیاسی و آموزش های چریکی هژمونی و هیرارشی قومی را که طی سده ها به افغانستان ثبات بخشیده بود، معروض به سوال ساخت. باری که توان مقابله را با حریفان داخلی در خود ندید به دامان دشمن شوروی پناه برد. کمبود پوتانسیل جنګی خود را از طریق جلب حمایت دشمن که در قبای دوست وی درامده بود جبیره کرد. اینهم نتوانست راه نا هموار ارګ را باز کند. مسعود در آستانه سقوط نظام پرچم دست به مانور دیګری زد. با  ائتلاف غیر طبعی و نا متجانس جبل سراج پلان صلح ملل متحد  ( بینان سوان ) را لګدمال کرد. این آغاز فصل دیګر جنګ ها قبل از اشغال افغانستان توسط امریکا است که تا کنون ادامه دارد.

مسعود میخواست  اګر بتواند خود و در غیر آن  بکمک بیګانه تاریخ را سرچپه بنویسد. وی را اګر آغازګر جنګ های چار دهه ګفته نتوانیم ، مطمئنا انتقال دهنده آتش جنګ از یک مقطع به مقطع دیګر است.

واقعیت اینست که امروز پس از چهل سال جنګ ، تاریخ بار دیګر مسیر طبعی خود را میپیماید: حتی نسل کشی سیستماتیک که دامنه آن تا اکنون ادامه دارد، نتوانسته است مردمی را که برای زندګی میجنګند ، ناګزیر به عقب نشینی در برابر کسانی کند که برای قدرت میرزمند.

درین جنګ که دود و آتش آن بما و ګرمی اش به دیګران میرسد بسیاری مبادی مادی و معنوی زندګی ملی نابود ګردیده است. بیشترین متضررعامه مردم است، که ګناه ندارند اما کفاره ګناهان سیاستمداران فاقد درک و اوباش را پرداخته راهی اند.

اینکه شاروال پاریس از نامګذاری یک راهرو بنام احمدشاه مسعود چه مقصدی را دنبال میکند باید ګفت که واقعیت را باید در خصلت جنګ افغانستان که با مداخلات خارجی تداوم یافته است، جست و جو کرد: جنګ سالاران موره های پیشبرد مقاصد استعماری کشور های خارجی اند.

فرانسه بیشتر از متحدین دیګر اروپائی خود را قربانی اسلام سیاسی و رادیکال میداند. شاروالی فرانسه از طریق نامګذاری یک راهرو در یک باغچه پاریس میخواهد به زعم خود پیام اسلام اعتدالی مسعود را به طالبان  که در چند قدمی فیروزی قرار دارند برساند. بی آنکه درک کند که مسعود از بنیانګذاران راست افراطی و وزیر دفاع حکومت مرحوم ربانی بود. در زمان ربانی اعلامیه معروف اهل حل و عقد انتشار یافت که دران آمده بود : « . . . جای هر موئمن – مسلمانی که شرنګ پایزیب زنان را بشنود و ازان مزه کند قهر دوزخ است . . . »

پیروان مسعود باید از اشتباهات وی درس عبرت بګیرند. قبل از رفتن به سوی آینده دست به پاک کاری ګذشته بزنند. مقتضای زندګی در دوستی و برادری در رفع اشتباه خود است نه در پافشاری روی آن.

« پایان » – فرانسه

 

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest

1 Comment
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
سيد زرغون شآه آغا

فرانسه جاسوس وفادار خود را فراموش نکرده

Back to top button
1
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx