نظــر

شهید مولوی انصاری رح؛ غروب روشنایی منبر انصار و فریاد‌گرِ استقلال

بشارت قطغنی

فریاد‌گرِ استقلال خاموش شد. منبرِ با شکوه گاذر‌گاه، فرو‌ریخت. زمزمه‌گرِ زیبایی توحید و شهادت، به دیار ابد شتافت. غبار و سیاهی زمین و آسمان هرات را تیره‌و‌تار کرد.
برجِ قامت‌بلند جهاد در دیارِ خواجه عبدالله انصار به خواب همیشگی رفت، روح منادی خوش کلام بسوی عرش کبریا عروج کرد. انا لله و انا الیه راجعون.

شهید مولانا انصاری، هر‌چند تن‌ها بود و بدون لشکر. نیروی نظامی و مسلح نداشت. بدون رسانه و شبکه‌های تبلیغاتی. همچنان مواجه با ده‌ها دسیسه و توطئه فتنه‌گران. تنها امکانات و سرمایه‌‌ای که داشت، منبر گاذر‌گاه بود و حلقوم مبارک اش. شهید بزرگوار، با این همه محدودیت‌ها و دسایس، بر‌همه پیروز و فاتح سنگر‌های تبلیغاتی و نشراتی دشمنان جهاد و استقلال شد.

به حق او از فرزندان راستین و نیک‌نام امت اسلام، و دلیر مرد افغانستان بود. عالم جسور، در سخت‌ترین شرایط که حکومت مملو از فساد آمریکایی بود، سازمان امر باالمعروف و نهی از منکر را تاسیس و قانون شریعت را نافذ نمود. از منبر گاذرگاه، حکومت دست‌نشانده و اربابان اشغال‌گرش را به چالش کشید. با شخصیت متین و سخنان آتشین‌ش، صد‌ها عالم و ملای در‌باریِ مزد‌بگیر و نوکر‌منش را بیچاره و شرمنده‌ی مزد‌دهندگان ساخته بود. به یقین مجاهد بود و با شهامت.

مولوی انصاری شهید؛ این غنیمت‌ دوران، هیچ گاهی سخن حق را در سینه خویش دفن ننمود.
مجاهد شهید، با شهادت‌ پر‌افتخار‌ش، تشنگان علم و معرفت را در کویر گرم و سوزان تا ابد تنها گذاشت و با سرخ‌رویی و سر‌بلندی بسوی پروردگار‌ش شتافت. روحش در ملکوت اعلی محشور باد.

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest

0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx