نظــر

ناکامی سازمان ملل متحد در کنفرانس دوحه یک ناکامي تحقیر آمیز شمرده میشود

ناکامی سازمان ملل متحد در کنفرانس دوحه یک ناکامي تحقیر آمیز شمرده میشود

محمد اکرم اندیشمند

نشست دو روزۀ دوحه(18 و 19 فبروری 2024)در مورد افغانستان با ابتکار و میزبانی سازمان ملل متحد، علی رغم برگزاری اش، ضعف و ناکامی این سازمان را به نمایش گذاشت. هر چند ناکامی سازمان ملل در حل مشکلات و منازعات جهانی یک امر معمول و همیشگی است، اما این ناکامی سازمان ملل متحد در مورد افغانستان و این نشست که حتی سرمنشی ملل متحد شخصاً برای شرکت آمده بود و سخنرانی کرد، یک ناکامی مضاعف و تحقیر آمیز برای سازمان مذکور شمرده می شود:

1 – سازمان ملل متحد پس از ارائه گزارش فریدون سینیرلی‌اوغلو هماهنگ کنندۀ سرمنشی سازمان ملل در مورد افغانستان در اکتوبر سال گذشتۀ میلادی به شورای امنیت این سازمان، چند ماه و چند بار این نشست را به تعویق انداخت تا طالبان را برای شرکت در نشست متقاعد کند. اما سرانجام بدون موفقیت در این مورد، نشست را در غیاب طالبان بر گزار کرد.

2 – آجندای نشست مطابق برنامۀ سازمان ملل که از قبل تنظیم شده بود، پیش نرفت. قرار بود روز دوم نشست یعنی امروز(19 فبروری 2024)معاون سرمنشی سازمان ملل با هیات طالبان که از کابل برای شرکت می آمدند، دیدار و مذاکره کند. مسلماً این دیدار صورت نگرفت، چونکه هیات طالبان از کابل نیامد و معاون سازمان ملل حتماً احساس “لَخشَگی” برایش دست داد.

3 – هدف اصلی و مهم نشست دو روزۀ دوحه از سوی سازمان ملل و با حضور سرمنشی آن این بود که نمایندۀ ویژۀ این سازمان در امور افغانستان که از فیصله های قبلی شورای امنیت سازمان مذکور بود، تعیین شود. اما تعیین این نماینده که از همان آغاز به مخالفت طالبان روبرو شد، در این نشست صورت نگرفت. ناکامی سازمان ملل در مورد تعیین نمایندۀ ویژه علی رغم عدم حضور هیئات طالبان، بیکارگی و ناتوانی این سازمان را به صورت عریان و مفتضحانه به نمایش گذاشت و نشان داد که سازمان ملل متحد حتی از سایۀ طالبان می ترسد و حتی نمی تواند در غیبت طالبان، بدون توافق و رضایت آنها در یک موضوع بسیار ابتدایی چون تعیین نمایندۀ خود، تصمیم بگیرد.

4 – اگر نشست دو روزۀ دوحه توسط سازمان ملل متحد با حضور سرمنشی این سازمان، گام و تلاشی برای ایجاد همسویی و هماهنگی اعضای شرکت کننده در این نشست متشکل از 25 کشور و سازمان های مختلف بین المللی، در مورد افغانستان خوانده و ارزیابی شود که چنین بود، ناکامی نشست و سازمان ملل در این مورد بسیار آشکار و تحقیر آمیز نمایان شد. اعضای شرکت کننده در نشست، دیدگاه و سیاست هماهنگ و همسو با سازمان ملل متحد نداشتند و کشور های روسیه، ایران و چین بصورت آشکار با تصمیمات سازمان ملل به خصوص با تعیین نمایندۀ خاص که از فیصله های شورای امنیت این سازمان بود، مخالفت کردند و این مخالفت موجب ناکامی سازمان مذکور در تعیین نماینده در این نشست شد. حتی هیات روسیه از دیدار با چند فردی را که سازمان ملل به نام اعضای جامعۀ مدنی افغانستان به این نشست آورده بود، امتناع کرد.

5 – سازمان ملل و بسیاری از نمایندگان و دیپلومات های غربی در این نشست این دیدگاه را برای خبرنگاران تلقین و تبلیغ می کردند که عدم حضور طالبان در نشست، اشتباه آنها بود و موجب انزوای شان در جامعۀ بین المللی می شود. اما بر عکسِ این برداشت و تلقین سازمان ملل و دیپلومات های غربی، ناکامی سازمان ملل در این نشست و ناهمسویی کشورهای شرکت کننده در نشست، طالبان را بیشتر به درست بودن تصمیم شان و اصرار بر تامین خواست های شان می کشاند که سازمان ملل متحد در این نشست نتوانست برخلاف توافق آنها تصمیم بگیرد.

6 – نشست ناکام دو روزۀ سازمان ملل متحد در دوحه بر سر افغانستان نشان داد که هر گونه امید و انتظاری از سازمان ملل برای حل گره مشکل افغانستان، واهی و نابجا است.

نکتۀ قابل تذکر در مورد ناکامی سازمان ملل متحد در این نشست و بر سر موضوع افغانستان در کل این است که سازمان مذکور علی رغم این ناکامی و ناتوانی، هم چنان به کار خود در مورد افغانستان که برای اشتغال و معیشت سازمان و ماموران آن اهمیت دارد، ادامه می دهد. برای سازمان ملل هیچ خط سرخی و هیچ معیاری وجود ندارد که تلاش خود را متوقف سازد و آنرا مشروط به پذیرش خواسته های شان از سوی طالبان بداند. سرمنشی سازمان ملل در سخنرانی هایش امروز نه از طالبان که همیشه از حکومت دفکتوی افغانستان نام برد و به ادامۀ مذاکره با این حکومت دفکتو تاکید کرد.

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest

0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx