شعـــــرونه

غزل

شاعر: حمدالله حلیمیار

بي اشنایانو شومه، ستا داشنایي له لاسه
لیونی کیږمه، دډیري تنهایـــــي له لاسه

هسي نه، ستا دمحبت تور، په ما پوري نشي
له کلي کډه شوم، ددغې رسوایي له لاسـه

چي درسره وم ویلیدم د بیلتانـــــه له ویري
اوس دي سوځیږمه دسختـي جدایي له لاسه

زما جانان بس لکه ستوری دسهار داسي دی
په دید یي موړ نشوم دلمر درڼایـي له لاسه

زړه مي نیمی دپردیسۍ غمونو وخوړلــــو
نیمایی زړه مي شو تمام، دنیمایــي له لاسه

خوبان پرسته ایله ناست و دې شیبې ته وي چي
که را ایله شي د کوم ښکلـي سلایي له لاسه

ویل : ساده حلمیار داد او مینه څه پیژنـي؟
دوکه یي وخوړه ددې بی پروایـي له لاسه!
حمدالله حلمیار
۲۰۱۴اګست / ۲۷

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x