نظــر

از نازدانگی سیاسی تا حرکت های سبز و نارنجی!

 نویسنده: ابوصهیب حقانی هراتی

چندیست که به اسم انتخابات در افغانستان جنجال های ظاهرا جذّاب و جالبی در بین تشنگان قدرت و کشتگان چوکی و منصب، رد و بدل می شوند؛ قدرت نمایی های که بیشتر در حد شعارهای تهی و لاف و پوف های بی معنی اما هدفمند از طرف هر دو جناح انتخاباتی ظاهرا رقیب و باطنا رفیق، سوژۀ خبری رسانه ها شده و افکار عمومی را نسبت به خود جلب و جذب می کنند و هر بار با یک نام و عنوانی خاص ظاهر شده و با یک نام و عنوان دیگر فروکش کرده و به خموشی سپرده می شوند؛ جنجالهای که از خودی های بیگانه دوست با آب و تاب آغاز، و با دخالت خارجی های اشغالگر خاتمه می یابند و گویا همه این جنجالها به شکل بسیار مرموزانه و ماهرانه از قبل تنظیم شده و در حال شکل گیری اند و کاندیدان وطنفروش اهداف خود را براساس پلان های از قبل طراحی شده به اجراء در می آورند و هیچ نوع سرگردانی نداشته و با خیال آسوده، به مردم آزاری ملت ستمدیدۀ افغان ادامه می دهند و تنها سرگردان معمای انتخابات و قربانی حوادث و تَبَعات تلخ آن، ملت مظلوم افغانستان می باشد.

از مدت ها پیش هرگاهی که سخن از اعلان نتیجۀ نهایی آرای تقلبی شده و یا می شود، تیم عبدالله با احساس ترس از شکست و رسوایی، ساختارشکنی نموده و در صورت برنده نشدن و یا نادیده گرفته شدن شرایط و خواسته هایش (در تقسیم قدرت که کاملا سوال برانگیز و بر تیم رقیب گران تمام می شوند) از قیام و مبارزه سخن گفته و از زبان تهدید و زورگویی کار گرفته و مدام به شکلهای مختلف هشدارهای نسبتا جدی داده است؛ که در تازه ترین مورد، هشدارهای عطاء محمد نور (والی نام نهاد بلخ و یکتن از افراد بانفوذ و کلیدی تیم عبدالله) به اسم حرکت های سبز و نارنجی (در صورت به اصطلاح پذیرفته نشدن خواسته های تیم اصلاحات) به سوژۀ خبرساز در بین رسانه ها تبدیل شده و باعث ایجاد مظنه بحران و چالش در کشور گردیده اند؛ اما تیم رقیب؛ یعنی تیم اشرف غنی این نوع واکنش های تیم عبدالله را احساسی خوانده و به باد تمسخر گرفته است؛ از سوی دیگر در جریان همین هفته، یکبار دیگر اعتراضات تیم عبدالله اوج گرفت و اراکین این تیم دست به تحریم زده و بیست و چهار ساعت ضرب الاجل تعیین کرد که باید طی این مدت به خواسته های شان رسیدگی شود در غیرآنصورت نتایج انتخابات را نپذیرفته و در پروسه داخل نمی شوند؛ و این واکنش تیم عبدالله این بار تقریبا اعلان جنگ حتی با مقامات ملل متحد بود؛ و عطاء محمد نور نیز در پیامی از هواخواهان تیم یادشده خواستار آمادگی برای حرکت های به اصطلاحِ وی نافرمانی مدنی موسوم به سبز و نارنجی گردید و همانگونه که قبلا حرکت سبز و نارنجی را تعریف کرده بود آن را به تکرار گرفت (که ابتداء دست به مظاهره زده و در صورت عدم توجه به خواسته های شان، دست به تصرف و اشغال اماکن دولتی و ساختمان های امنیتی خواهند زد) با گذشت بیشر از چهل و هشت ساعت (!) اما؛ مثل همیشه، تیم عبدالله، از تشدید مذاکرات و تن دادن تیم رقیب به تعدادی از خواسته های تیم شان سخن گفت و گویا مهلت تحریم پروسه را تمدید کرده اند و با آمدن معاون وزیرخارجۀ امریکا مجبور به توقف همچون غلط های بیجا شده اند.

از سویی، تیم اشرف غنی با خیانت و حالت انفعالی شرمسار خود حاضر است تن به هر ذلتی بدهد تا عبدالله حداقل ریاست جمهوری وی را به رسمیت بشناسد و طبق برخی شنیده ها این تیم حتی حاضر به معاملۀ 50/50 شده و آماده است قدرت پوشالی که قرار است نه بر اساس رای مردم که توسط امریکای جنایتکار و ملل متحد نصیب وی شود با فروتنی ذلیلانه، تمام چیزش را بطور مساوی تقسیم نماید؛ حالانکه از این همه کُرنش بی معنی اشرف غنی، نزدیک ترین کسانش نیز ابراز ناخرسندی نموده و در تعجب مانده اند؛ کسی مثل احمدضیاء مسعود که براساس یک معاهده، (درکارزارهای انتخاباتی) پُشت به تیم عبدالله کرده و به تیم رقیبش پیوسته بود نیز در طی یک کنفراس خبری، بغض گلویش ترکید و آنچه که قرار نبود افشاء کند را بر زبان آورد؛ وی در حالیکه ظاهرا از اینهمه ماجراجویی تیم عبدالله به خشم آمده بود با ابراز گلایه و با حالتی دیدنی بیان داشت: “همان پُست ریاست اجرائیوی که در تیم اشرف غنی به من تعهد شده بود را خواستار شدند اما من از آن هم به نفع رقیب گذشتم لکن…” و این همه شرّ طلبی گروه عبدالله را مسخره آمیز خوانده و آنها را “نازدانگی سیاسی” عنوان نمود و به صراحت در پاسخ به حرکت های احتمالی سبز و نارنجی که عطاء نور وعدۀ عملی کردن آنها را داده بود موضع گرفت و گفت: در صورت اقدام تیم رقیب به همچون حرکاتی، باید بدانند که از سوی تیم آنها و مردم، جواب دندان شکنی را دریافت خواهند کرد …

حال، پیش از آنکه نتیجۀ تقلبی انتخابات نام نهاد معلوم شود سرنوشت و تکلیف شوم آن، حداقل معلوم است که تا چه حد به افتضاح و رسوایی در آمیخته است و آنچه که فعلا در جریان است چه به قول مسعود، نازدانگی سیاسی عبدالله گفته شود و چه به قول افراد وابسته به تیم عبدالله، سرانجام تقلب و عوام فریبی تیم اشرف غنی، منجر به بی حوصله گی آنها گردیده و آنها را مجبور خواهد ساخت که به قول خودشان دست به قیام های که بوی خون می دهند (به اسم سبز و نارنجی یا نافرمانی های مدنی) بزنند؛ همه و همه گویای واقعیت شکست دیموکراسی فرسودۀ غرب در افغانستان می باشد و نشان دهندۀ دست آورد سیزده سالۀ دشمنان قسم خوردۀ اسلام و مسلمانان که اینک چگونه در افغانستان نتیجۀ زهرآگینش آشکار می شود؛ آیا بهتر نبود آن دسته از مردم خوش باور که فکر می کردند تنها راه حل معضلۀ افغانستان در انتخابات است بجای گوش دادن و باور کردن حرف های پهلودار دشمنان خارجی و غلامان حلقه به گوش داخلی، تاریخ درخشان نیاکانشان را عمیقا به مطالعه می گرفتند و همان معامله و برخوردی که پدران این سرزمین در طول تاریخ با متجاوزین خارجی و غلامان زرخرید آنها انجام داده بودند را ملاک زندگی فعلی شان قرار می دادند و با امریکایی ها و سایر اشغالگران و همچنین با اجیران فرومایۀ شان همان معاملۀ تاریخی را به تکرار می گرفتند؟؟؟

باز هم دیر نشده و همه باید به ندای قرآن، خاک و وجدان خویش گوش فرا داده و بیشتر از این نگذارند که این دست پروده های غرب از نام پر افتخار ملت شریف افغانستان سوء تعبیر و سوء استفاده نمایند؛ و خدای نخواسته یکبار دیگر در کام هوس های شیطانی و جاه طلبانه آنها گیر بمانند و چه خوب و زیباست که همه با اتحاد و اتفاق، افتخار و اقتدار در کنار برادران مجاهد خود در مقابل امریکا و بقایای شکست خورده و اجیرانِ فریب خورده آن، مردانه وار ایستاد شوند و یکبار دیگر در میدان عمل، تاریخ پر افتخار گذشتۀ شان را به تکرار بگیرند!
به امید بیداری و آگاهی ملت مومن و مسلمان افغانستان

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x