شعـــــرونه

هلته انسان محکوم ده

شاعر: اسد الله رزین
۱-                         چیرته چی زه اوسیږم هلته انسان محکوم ده
هیڅ نوع ارزښت نلري داعالي شان محکوم ده
۲-                         په پردوزرومست دي په هغوحسا ب کیږي
دشرپالنه کیږی خیر خیررسان محکوم ده
۳-                         دلته وحشت حاکم ده دلته تیارې خپرې دي
دلته پردی ښه اوسي دلته آفغان محکوم ده
۴-                         دلته غیرت ځپه ده عزت سپیره ښکاریږي
پردی پالنه مسته ملی آرمان محکوم ده
۵-                         نیستی ترسرپورته رحم هیڅ شتون نه لري
دردونه له هرخوااوري خويي درددرمان محکوم ده
۶-                         ډیرپه نشواخته دی ډیرپریشاني ځوروي
چی څوک يي لاس ونیسی هغه آرمان محکوم ده
۷-                         ‌‌‌ژوند په امیدکیږی خودلته هغه هم نشته
هرباطل خیال چلیږی تنها ایمان محکوم ده
۸-                         دلته باورنشته باورتش نوم پاته ده
دادپردوکابل ده زموږکابل جان محکوم ده
۹-                        ډیرغم ځپلۍ ښکاري دکچې اټکل يي ستونزمن
چې به پری شعرنازکاؤ هغه دیوان محکوم ده
۱۰-                     (رزین)هم هسی لګیا زاړه خیالونه اوبي
خوکه يي رښتیاوپوښتی نوافغانستان محکوم ده
رزین  ۲۸/۸/۲۰۱۴پنجشنبه کابل ۱۲/۴۰غرمه
دنصیب هوټل اوعزت پلازاترمنځ دونوسیورۍ

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x