نظــر

از شبگردی اشرف تا پیاده روی خبرساز عبدالله!

نویسنده: ابوصهیب حقانی هراتی

با انتصاب اشرف غنی به حیث رئیس جمهور نام نهاد و تحمیلی از سوی سفارت امریکا در کابل و عبدالله عبدالله به حیث رئیس اجرایی ادارۀ اجیر و جدید امریکا، و شروع کار این دو فرد، هر از گاهی از آنها خبرهای جالب و شنیدنی بازتاب گستردۀ رسانه ای پیدا می کنند؛ و برخی حلقات مشخص و رسانه های هدفمند، طوری برنامه ها و فعالیت های روزمرّۀ اشرف غنی و عبدالله را در سمع و نظر مردم تبلیغ می کنند که گویا این دو فرد برای نجات افغانستان از شر بدبختی ها و فلاکت ها گماشته شده اند و هیچ هم و غمی جز خدمت به وطن و هموطن افغانی ندارند و تمام دغدغه، فکر و ذکرشان افغان و افغانستان است؛ در حالیکه به واقعیت اینگونه نیست و اشرف و عبدالله با این قسم حکمرانی در صدد اهداف و منافع شخصی خودشان هستند و بس!

مثلا می گویند اشرف غنی از زمان تصدی ادارۀ جدید کابل، چندین مورد شبگردی در اکناف و اطراف شهر کابل داشته و از مامورین زیر دستش در وظایف مختلف، سرک کشیده و از نوع اجرای وظیفۀ آنها (در حین انجام وظیفه) از نزدیک معلومات حاصل نموده است و در مواردی به اصلاح و تنبیه پرداخته است، اشرف غنی شاید خیال دارد با این حرکت های نمایشی و غیر واقعی و بعضا بافته های بی سند رسانه های تحت الحمایه اش، این چنین وانمود کند که بخاطر غم و غصۀ فراوانِ ملت خود، شب خوابش نمی آید و با شبگردی جویای احوال رعیت اش شده و نمی خواهد در زمان زمامداری اش بی عدالتی رخ دهد؛ او شاید در کتب تاریخی دیده باشد و یا از برخی مشاورین مستشرق مآب خود شنیده باشد که خلفای راشدین (رضی الله عنهم) در زمان حکمرانی شان، از طرف شب در کوچه و پس کوچه های مدینه منوره و یا شهرهای محل زندگی شان، به گشت و گذار پرداخته و جویای احوال رُعای خود می شدند و بدین طریق از مشکلات جامعه و مردم خود شخصا مطلع شده و نسبت به حل آنها، اقدامات لازم را اتخاذ می کردند؛ اما (اشرف) بخش مهمی از زندگی خلفاء راشد را فراموش کرده که آنها اگر اینگونه اعمالی را انجام می دادند هم صالح بودند و هم مصلح، و هر کدام شان اول، اصلاح را از شخص و خانۀ خود آغاز می نمودند و اصلاح معنویات را بر اصلاح مادیات ترجیح داده و در تمام شئون زندگی شان دست به اصلاحات لازم می زدند؛ اشرف غنی شخصی است که دین و عقیده وی، اهل فامیل و متعلقینش تا حال مجهول است و همچنین مصدر قدرتش از جایی است که با ابتدایی ترین ادبیات اسلام مقدس در تضاد بوده و رفتارش کاملا معارض با گفتارش است این شخص چگونه می تواند ادعای تطبیق کوچکترین مورد زندگی اش را با زندگی خلفای راشد داشته باشد در حالیکه غرق در فساد و منکرات بوده و به دین اسلام مثل شنیده ها و نه باور کرده ها عمل می کند؛ او در روز ادای سوگند نیز، گستاخانه جملات خلیفۀ راشد ابوبکر صدیق – رضی الله عنه – را یاد آور شد که گویا وی بر سنت و راه خلفاء گام بر می دارد در حالیکه بی شرمانه یک دست وی بالای قرآن شریف بوده و دست دیگر وی در دست دشمنان سرسخت قرآن؛ و چطور می تواند شخصی که توسط دشمنان قسم خوردۀ اسلام و مسلمین، انتصاب و بر ملت مظلوم افغانستان تحمیل شده ادعای تطبیق شریعت اسلامی را داشته و در جهت سربلندی اسلام حداقل کاری را انجام بدهد؟؟؟

پس بدون شک رسانه ای شدن شبگردی های اشرف غنی نیز جزو پروسۀ مکر آمیز تبلیغاتی وی است که قصد دارد با این حیله گری ها، افکار عمومی را مشغول شخصیت خود ساختۀ خود نموده و از معظلات و چالش های جدی وطن گمراه و دور بسازد.

از آن طرف عبدالله نیز نمی خواهد از رقیب انتخاباتی و رفیق همکارش به حیث صدر اعظم بی تاج و تخت، عقب بماند و او نیز با انجام بعضی رفتارهایش مثل پیاده روی در سرک های عمومی شهر کابل، خودش را انگشت نمای رسانه ها نموده و رسانه های حامی وی این مسئله را چنان انعکاس می دهند که گویا عبدالله بخاطر مردم و نشان دادن اینکه از جنس مردم است دست به پیاده روی زده و بر ملت رنجدیده منت می گذارد؛ در حالیکه این پیاده روی عبدالله و حرکت سمبولیک وی، هیچ دردی را دواء نکرده و حتی پیاده های ملت نیز احساس خوشبختی نمی کنند چرا که همه می فهمند عبدالله نیز تحت تاثیر افکار عوام فریبانۀ اشرف غنی قرار گرفته و در باند غنی، مشغول بازی کردن با احساسات و افکار مردم رنجدیدۀ وطن می باشد.

عبدالله نه آنگونه که رسانه های طرفدارش از پیاده روی آن نماد یک حاکم وطندوست و ساده زیست ساخته، بخاطر حس وطندوستی و یا ساده زیستی این کار را انجام داده بلکه بخاطر شلوغی جاده های شهر کابل و ترافیک سنگین مجبور به پیاده روی شده، و یا اینکه خواسته با پیاده روی سیاهی لشکرش را نشان بدهد و خدم و حشم و محافظین امنیتی خود را به رخ مردم ستمدیدۀ افغان بکشد؛ او شاید شنیده باشد که در برخی کشورها حاکمان شان با ساده زیستی و بدور از تجمّلات رسمی و اشرافی همرنگ و موازن با مردم شان رفتار کرده و در ملت های خود احساس نزدیکی، دوستی و همپذیری را تلقین می کنند، و خواسته با این اقدام خبرساز خویش خود را برای لحظاتی شبیه حاکمان ملت دوست و ساده زیست نماید؛ اما فراموش کرده که آن دسته از حاکمان، قبل از اینکه ساده زیستی را نمایش دهند واقعا ساده زیست بوده و در تمام مراحل و شئون زندگی شان با تمام دردها، رنج ها و زخمهای هموطنان شان شریک بوده و این رفتار آنها نشات گرفته از زنذگی واقعی شان بوده و نه اینکه مثل عبدالله در تمام شئون زندگی مغایر با عنعنات و غافل از درک حال و روز هموطنان بوده و گاهی آن هم بر سبیل ریشخند و تظاهر و خبرساز شدن دست به همچون اعمالی بزند!

شاید پردازش به این چنین موضوعات زیاد مهم نباشد؛ اما در چند وقت اخیر دیده شده که تاثیر همچون موضوعاتی در شبکه های اجتماعی و رسانه های خبری بر روح و روان هموطنان ما کمتر از مسائل مهم و حاد کشور نبوده و نیست و رسانه های گوش به فرمان ادارۀ جدید کابل در برجسته ساختن همچون مسائل پیش پا اُفتاده در صدد محبوبیت بخشیدن به رهبران خود فروختۀ فعلی برآمده و قصد دارند تمام لکه های ننگ و خیانت های تاریخی چند وقت پیش اینها که به اسم انتخابات و خیر و صلاح مردم افغانستان انجام داده بودند را در ذهن و فکر مردم بشویند که واقعا سخت در اشتباه بوده و خیلی راحت اما با جرئت می شود گفت که کور خوانده اند!

به امید بیداری و هوشیاری کافۀ ملت شریف افغانستان از حیله ها و نیرنگ های رنگارنگ دشمنان خارجی و وطنفروشان داخلی.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x