نظــر

تاریخ تکرار می شود …!

نویسنده: محمود احمد نوید

در بحبوبۀ پیشرفت های نظامی مجاهدین در اقصی نقاط وطن عزیز افغانستان، خبر تخلیۀ کمپ نظامی بسشن (باستیون) در ولایت هلمند از لوث وجود اشغالگران بریتانیایی یکی از خوشحال کننده ترین خبرهایی بود که مورخه 26/10/2014م در خروجی رسانه ها قرار گرفت.

همچنین به اساس گزارشهای خبری به صورت همزمان، یک پایگاه مهم اشغالگران امریکایی لیدرنک که آن هم در کنار کمپ بسشن در هلمند موقعیت داشت نیز تخلیه شده و به اجیران داخلی محول گردیده است؛ هر چند این دوپایگاه نظامی از لوث وجود اشغالگران تخلیه و به غلامان و مزدوران آنها سپرده شده اما آنچه که بسیار حائز اهمیت است نفس سقوط بیرق های اشغالگران و تخلیه شدن این پایگاه های نظامی از نظامیان اشغالگر و روی دست گرفته شدن مقدمات فرار و خروج ذلت بار آنهاست که از شکست قاطع آنها در جنگ دراز مدت افغانستان خبر داده و باعث به زیر کشیده شدن بیرق های شان یکی پسا دیگری شده و آهنگ خروج ذلت بار آنها را به صدا درآورده است.

کمپ بسشن در هلمند یکی از مهمترین پایگاه های نظامی در خاورمیانه محسوب می شود که از سال 2006 حیثیت اصلی ترین و مهم ترین پایگاه نظامی برای اشغالگران بریتانیایی را داشت و محل طرح و اجرای بسیاری از حمله های وحشیانه و ددمنشانۀ انگلیسی ها بود و بخش زیادی از نبردهای خونین خون آشامان انگلیسی علیه خاک و ملت مظلوم افغانستان در خطۀ هلمند از همین پایگاه، هدایات نظامی را دریافت کرده و علیه شیربچه های غیور افغان زمین وارد کار زار می شدند اما خوشبختانه که در اکثر میادین نظامی هماره در مقابل سپاه ایمان و فرزندان رشید اسلام و مکتب قرآن کم آورده و با خفت و خواری محکوم به شکست می شدند؛ عساکرانگلیسی خاطره های زیادی را در دفترچه های شان از قهرمانی ها و دلاوردلی های فرزندان غیور افغان مسجّل دارند و کمپ بسشن شاهد شکست های فراوان باشنده هایش در مقابل غیوران این سرزمین بوده است و حتی در حالیکه گفته می شد نفوذ و رسوخ مجاهدین در کمپ بسشن بریتانیا واقع در هلمند از نظر شرایط امنیتی امکان پذیر نیست اما دیده شد که در یک عملیات جانانه در مورخه 26/6/1391هش فدائیان غیور اسلام و افغانستان به داخل آن پایگاه نفوذ و رسوخ کرده و از تمامی موانع امنیتی به راحتی عبور نموده و ساعت ها در داخل پایگاه با نظامیان بریتانیایی مشغول نبرد شدند که در اثر آن حمله، ضرباتی محکم، قوی و غیرقابل جبران بر پیکر فرسودۀ نظامیان انگلیسی وارد نموده و حیثیت نظامی بریتانیا را در سطح دنیا سخت خدشه دار ساختند.

جالب آنجا بود در شبی که آن عملیات انجام شد شاهزادۀ بریتانیا “شاهزاده هری ولز” نیز داخل کمپ حضور داشته و خودش از نزدیک شاهد دلاوردلی های شیران فدایی و فرزندان واقعی افغانستان قرار گرفت و با ترس و یاس فراوان در آن شب به یادماندنی راهای فرار و گریز از مرگ حتمی اش را جستجو می کرد!

وقتی در رسانه ها، صحنۀ به زیر کشیده شدن بیرق بریتانیا به نشانۀ ختم ماموریت نظامی اشغالگران بریتانیایی در افغانستان نمایش داده می شد، نا خودآگاه بر زبان هر افغانِ مسلمان، آزاده و با غیرت این جمله زیبا تکرار می گردید: “چه خوب که باز تاریخ شکست اشغالگران تکرار شد!”

آری! تاریخ درخشان این ملت کفر شکن یکبار دیگر به تکرار گرفته شد و تکرار تجاوز دشمنان سرسخت اسلام و سرزمین افغانستان (در 2001 م) ، تکرار شکست ذلت بار متجاوزین را (در 2014م) به همراه آورد و مجاهدین غیور و سربلند افغان زمین به همت و پشیتبانی همه جانبۀ ملت شریف، شجاع و قهرمان، یکبار دیگر پوزۀ متجاوزین را به خاک ذلت مالید و کشور بریتانیا دیگربار سقوط بیرق خود در خاک افغانستان را به تماشا نشست و حسرت پیروزی در خطّۀ شیران مثل گذشته در دلش بجا ماند و مجبور شد ناکام و نا مراد این خاک دلیران را ترک گوید.

بدون شک روز فرار ذلت بار عساکر محاربوی بریتانیا یکی از روزهای تاریخی وطن پر افتخار افغانستان است که تا ابد یاد و خاطره این روز خوش و به یاد ماندنی در دل تاریخ ثبت و ماندگار خواهد بود.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x