نظــر

شرکت سهامی عین و غین؛ و بحران تشکیل کابینه!

محمود احمد نوید

وقتی یک اداره از اساس خراب باشد و بنیادش بر پایه های سست و متزلزل استوار، طبعا نتیجه اش جز خرابی و بربادی چیز دیگری نخواهد بود؛ اشرف غنی منتخب اوباما در ریاست جمهوری نام نهاد که جدیدا از سوی باداران خارجی بدین سمت بر ملت شریف و مظلوم ما گماشته و تحمیل شده است از ابتداء مشخص بود که اداره اش با شراکت عبدالله با تارهای عنکبوتی خارجی ها بافته شده چندان از پشتوانۀ قوی برخوردار نیست و از پیش نیز احتمال داده می شد که جنجالهای قدرت طلبی بین او و عبدالله اگر چه به وساطت مستیقم امریکا تا یک اندازه ای فروکش نمود ولی هرگز این توافق اجباری و تحمیلی بین آنها به معنای توافق نهایی نبوده و این مسئله عمیق تر از آن چیزی بود که بتوان رضایت کامل طرفین را در روزهای نخست در لبخندهای ظاهری شان در جلوی دوربین رسانه ها خلاصه و تمام شده دانست بلکه اینک معلوم می شود که بازهم دسیسه پشت دسیسه در جریان است و اداره جدید اوباما برای افغانستان چالش های بس جدی فراروی دارد که چه بسا مجددا تکرار همان شعارها و لاف و پوف های تهدید آمیز قبلی بین دوطرف را در پی داشته باشد.
اشرف غنی از جمله وعده های که در روزهای نخست کاری خود به حیث رئیس اداره جدید کابل به مردم داد، یکی تشکیل کابینه و معرفی وزیرها ظرف مدت چهل و پنج روز بود که اینک با گذشت این ضرب الاجل گویا این شخص کماکان قصد و خیال معرفی وزیرهای به اصطلاح کابینه اش را ندارد و اقلا برای فعلا هیچ عجله و شتابی هم در این باره از خود بروز نمی دهد در حالیکه این عملکردش خلاف قانون و مقررات پوشالی قانون غربی اش بوده و همچنین به معنی بازی گرفتن عبدالله تعبیر می شود که متقابلا از تشکیل سریع کابینه سخن می گوید؛ اما آنچه که تا حال عیان شده اینست که یقینا این دو نفر (اشرف و عبدالله) درباره کمیت و کیفیت و نوع معرفی و تعیین وزاء و تشکیل کابینه دچار اختلافات گسترده و فاحشی هستند که این مسائل خود بزودی باعث رویارویی این دوسیاست باز ظاهرا متین و باطنا پُر کین را رقم خواهند زد؛ اما هر چه هست اینست که اشرف، خلاف مقررات و وعده هایش عمل کرده و دنبال فریب بازی می باشد و عبدالله هم فعلا تا حد ممکن از صبر و حوصله و همگرایی اجباری کار می گیرد، این در حالیست که نمایندگان و وکیلان دغلباز پارلمان نیز با سکوت معنی دار شان دنبال منافع خودشان است و با احتیاط موضع گیری می کنند و می دانند گذشت زمان تصمیم گیری کابینه را هم برای اشرف و هم برای عبدالله مشکل تر می سازد و آن زمان بازار معامله گری و بند و بست های مافیایی آنها بر سر وزیران پیشنهادی گرم تر شده و از آب گل آلود شرکت سهامی اوباما، ماهی های بیشتری را صید می کنند؛ و این تعلل اشرف غنی در تشکیل کابینه و شتاب عبدالله همچنین بیشتر چهرۀ واقعی شرکت سهامی قدرت، میان چوکی طلبان جاه طلب را روشن می سازد و اینکه هیچ کدام از این دو غم ملت و پروای وطن را نداشته و فقط به دنبال امیتازگیری بیشتر از یک دیگر و مشترکا از باداران خارجی شان می باشند.

ضمن آنکه به قدرت رسیدن اشرف غنی از ابتداء، تحمیلی و جعلی بوده و این موضوع برای همه یک مسئله ثابت شده است که اداره جدید کابل با ریاست اشرف و عبدالله نه بر اساس آرای شفاف مردم و نه بر اساس یک انتخابات سالم که بر اساس یک مصلحت اجباری و تحمیلی از سوی سران کفر، تشکیل شده و به نام حکومت وحدت ملی یک شرکت سهامی که باید در آن هر دو رئیس اجیر از قدرت متوازن بهره مند باشند شکل گرفت اما اینک که نام اشرف بیشتر گرفته می شود و شرکت سهامی بیشتر از عبدالله به اسم اشرف در سطح دنیا شناخته می شود اشرف نیز از موقعیت استفاده کرده و با وقت کشی سعی در تمدید زمان سرپرستی سرپرست های وزاتخانه ها و سایر ادارات دارد که این کار وی کاملا خلاف  قانون غربی شان است چرا که در قانون غربی راجع به این مسئله به صراحت واضح شده که: “هیچ فردی نمی ‌تواند بیش از یک ماه در یک وزارت خانه سرپرست باشد” و (اشرف غنی) عملا بی ارزش ترین و بی اعتبارترین ادارۀ دنیا را به وجود آورده و خود و همه قانون گذاران داخلی و خارجی اداره اش را به ریشخند گرفته و عبدالله و وظیفۀ محوله به وی را نیز بی کفایت و بی اعتبار نشان می دهد و کلا به اسم دقت و حوصله مندی در انتخاب و گزینش افراد در کابینه اش همه را سر کار گذاشته است.

بدون شک اشرف غنی که ریاستش حاصل نتیجۀ انتخابات تقلب آمیز و جعلی و انتخاب شخصی امریکا بوده به مرور زمان روشن می سازد که تا چه حد وابسته به خارج بوده و تا چه حد تهی از واقعیت و ظاهری مجهز به تبلیغات پوچ و بی اساس است و چقدر برای آینده وطن و هموطنان بی کفایت و خطرناک می باشد؛ چرا که هر چقدر رئیس یک اداره دستخوش تغییرات خارجی ها و عدم استقلال و توام با بی کفاتی باشد به همان میزان و بلکه بیشتر بقیه ارگان ها و ادارات تحت امر نیز رنگ می بازند و دستخوش بحران ها و ناملایمات کلان سیاسی می شوند.

به هر حال اگر چه با دخالت مستقیم امریکا شرکت سهامی عین و غین به اسم اداره جدید افغانستان تشکیل شد اما صرف تشکیل، پایان و ختم همه ماجراها نبود و نیست بلکه این شرکت مشکلات بس عمده پیش رو دارد و تا زمانی که تاجران وطنفروش و سوداگران آب و خاک به اسم وزیران کابینه  انتخاب و تعیین نشوند باید همچنان شاهد اختلافات جالب و بعضا تاریخی دو رئیس شرکت باشیم.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x