ادبي لیکني

ﺍﺥ ﺯﻣﺎ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺳﻨګﯿﻨﻪ؟ (لنډه کیسه)

لیکوال: نظام سنګینوال

ﭘﻪ ډﯾﺮﻩ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺍﻭﻣؤﺩﺑﺎﻧﻪ ﻟﻬﺠﻪ يې ﻣﻮﺭ ﺗﻪ ﺩﺍسې ورو ﻭﻭﯾﻞ!

ﻣﻮﺭﺟﺎنې ﺧﻮښه ﺩې نه دﻩ چې ﻧﻦ ﺩ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﯿﮑﻪ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺗﻪ ﻭﻻړﺳﻮ!

ﻣﻮﺭ يې ﭼﯽ ﺩ ﮐﻮﺭ ﻟﻪ ﻧﻮﺭو ﺯﻧﺎﻧﻪﻭﻭ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ﮐﺎﺭﻭﻧﻮ ﻣﺼﺮﻭﻓﻪ ﻭﻩ ﻭﺭﺗﻪ يې ﮐړﻝ!

ﺗﻪ ﻧﻪ ګﻮﺭﯼ ﻟﻮﺭکۍ ﭼﯽ ﺳﺘﺎ ﺩ ﻭﺍﺩﻩ ﭘﻪ ﮐﺎﺭ کې ﺩﻩ ﮐﻮﺭ ټولې ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻣﺼﺮﻭﻓﯽ ﺩي! ﺩﺍﺳﯽ ﺣﺎﻝ ﮐﯽ ﺑﻪ څنګه ﻣﻮږ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺗﻪ ﺩﻩ ﺗﻠﻮ ﻭﺧﺖ پيدﺍﮐړﻭ!

ﻟﻮﺭکۍ یې ﭼﯽ ﺩ ﻭﺍﺩﻩ ﺧﺒﺮﻩ ﻭﺍﻭﺭﯾﺪﻟﻪ ﺑﺎﺭﺧﻮګﺎﻧﻮ ﻟﻪ ګﻼﺏ ﺳﺮﻩ ﺧﺒﺮﯼ ﮐﻮﻟﯽ ﺍﻭ ﺳﺘﺮګﯽ يې ﺩ ﺣﯿﺎ ﻟﻪ ﺯﻭﺭﻩ ﺩ ځمکې ﺧﻮﺍ ﺗﻪ ﭘﻨﺎﻩ ﯾﻮړﻩ ﺍﻭ ﭘﻪ ﺷﻮﻧډﻭ ﯾﻪ ﻧﺮﻣﻪ ﺩﻩ ﺧﻮښۍ ﺧﻨﺪﺍ ﺧﭙﺮﻩ شﻮﻩ ﻟﻪ څه ﺳﺎﻩ ﻧﯿﻮﻟﻮ ﻭﺭوﺳﺗﻪ يې ﺑﯿﺎ ﻣﻮﺭکۍ ﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ ﻣﻮﺭﯼ ﻧﻪ ﭘﻮﻫﯿږﻡ ﭼﯽ ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺯړﻩ ﺩﺍﺳﯽ ﻧﺎ ﺍﺭﺍﻣﻪ ﻏﻮﻧﺪﯼ ﺩﯼ ﺍﻭ ﺩﺍﺳﯽ ﺭﺍﺗﻪ ښکاﺭي ﻟﮑﻪ ﭼﯽ ﺑﯿﺎ ﺑﻪ ﻧﻪ ﺩﻩ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﯿﮑﻪ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﻭﮐړﻡ ﺍﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺎ…

ﭼﭽﭽﭽﭽﭗ ﻣﻮﺭ يې ﻭﺭﺗﻪ ﭘﻪ ﺧﻮﻟﻪ ﻻﺱ کېښوﺩ!

بل ﻭﺍﺭﯼ ﺩﺍ ﻣﻨﺤوسه ﺧﺒﺮ ﭘﻪ ﺧﻮﻟﻪ ﺭﺍﻧﻪ ﻭړﯼ څه ﻗﺒﺮ ﺗﻪ ﺧﻮ ﺩﯼ ﻧﻪ ﻭړﻭ ﺧﻮ ﺩﻩ ﺧﺳﺮ ﮐﺮﻩ ﺩﯼ ﻭﺭﻭړﻭ ﺍﻭ ﻫﻐﻪ ﻫﻢ ﺩﻭمره ﻧﯿﮋﺩﯼ ﻟﻪ ﺩﯼ ﺳﺮﻩ ﺳﻢ يې ﺩ ﻣﻮﺭ ﻟﻪ ﺳﺘﺮګو ﺩ اﻭښکو ﯾﻮ ﭘﻪ ﺑﻞ پﺳﯽ څاڅکي ﭘﯿﻞ ﺳﻮﻝ ﺍﻭ ﻟﻮﺭ يې ﻫﻢ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﺧﺒﺮﻩ پښيماﻧﻪ ﻏﻮﻧﺪﯼ ﺳﻮﻩ.
ﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺷﯿﺒﯽ ﻧﻮﺭﯼ ﭘﻪ ﺧﺘﯿﻤﺪﻭ ﺳﻮﯼ ﻭﺭﺍ ﺭﺍﻏﻠﻪ ﺍﻭ ﻧﺎﻭکۍ يې ﺩ ﺧﭙﻞ ﭘﻼﺭ ﻟﻪ ﮐﻮﺭﻩ ﻭﺍﯾﺴﺘﻪ ﺧﻮ ﻧﺎﻭکۍ ﭼﯽ ﮐﻠﻪ ﺩﻩ ﺧﭙﻞ ﮐﻮﺭ ﻟﻪ ﻭﺭﻩ ﺍﺧﯿﺮﯼ ﻗﺪﻡ ﺍﯾﺴﺘلو ﺩ ﮐﻮﺭ ﺍﻧګړ ﺗﻪ يې ﺩ ﺳﻮﺍﻝ ﭘﻪ ﻧﻈﺮ ﻭﮐﺘﻞ ﺑﯿﺎ يې ﻭﺭﺳﺮﻩ ﭘﻪ څنګ ﮐﯽ ﺧﭙﻠﯽ ﺳﻬﯿلۍ ﺗﻪ ﮐړﻩ:

ﻧﻪ ﭘﻮﻫﯿږﻡ ﻭﻟﯽ ﺩﺍﺳﯽ ﺭﺍﺗﻪ ښکاﺭﯼ ﻟﮑﻪ ﺑﯿﺎ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺩ ﺑﺎﺑﮏ ﺩ ﮐﻮﺭ ﺩﯾﺪن ﭘﻪ ﻧﺼﯿﺐ نه وﯼ.

ﺳﻬﯿلۍ ﯾې ﻭﺭﺗﻪ ﭘﻪ ﺧﻨﺪﺍ ﮐﯽ ﻭﻭﯾﻞ ﺧﻮﺍﺭﻩ ﺷﯽ ﻫﺮڅوﮎ ﻭﺩﯾږﯼ ﺧﻮ ﺗﺮ اﻭﺳﻪ ﻣﯽ ﺳﺘﺎ ﺭﻗﻢ ﺑﯽ ﺯړﻩ ﻧﻪ ﻭ ﻟﯿﺪلی ﻧﺎﻭکۍ ﻧﻮﺭﻩ ﭼﭗ ﺳﻮﻩ ﺍﻭ ﺩ ﺩﯼ ﻟﭙﺎﺭﻩ ﭘﻪګلاﻧﻮ ﺟﻮړ ﻣﻮټر ﮐﯽ ﮐﯿﻨﺎﺳﺘﻠﻪ ﺍﻭ ﺩ ﻧﻮﯼ ﮐﻮﺭ ﭘﻪ ﻃﺮﻑ يې ﻣﻮټر ﺩ ﺣﺮﮐﺖ ﭘﻪ ﺣﺎﻝ ﮐﯽ ﺳﻮ ﺧﻮ ﻧﺎﻭﮐۍ ﭘﻪ ﺍﺧﯿﺮ ځل ﺩ ﺧﭙﻞ ﮐﻮﺭ ﺩﺭﻭﺍﺯﯼ ﺗﻪ ﻭﮐﺘﻞ ﺍﻭ…

«»«»«»

ﻭﺭﺍ ﺭﺍﻭﺭﺳﯿﺪﻩ

ﺩ ﺯﻭﻡ ﻟﻪ ﮐﻮﺭﻩ ﺩ ﺳﻨﺪﺭﻭ ﺍﻭ ﺩﺭﯾﺎﻭﻭ ﻏږﻭﻧﻪ ﺭﺍﭘﻮﺭﺗﻪ ﺳﻮﻝ ﻣﺎﺷﻮﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﺧﭙﻠﻮ ﺷوخیو ﺑﺎﻧﺪﯼ ﺍﺧﺘﻪ ﺩﯼ ﮐﻠﻪ ﺩ ﭘﯿﻐﻠﻮ ﻟﻮپټې ﺳﺮﻩ ﻏﻮټه ﮐﻮﯼ ﺍﻭ ﮐﻠﻪ ﺑﯿﺎ ﺩ ﺍﺗڼ ﭘﻪ ﻣﻧځ ﮐﯽ ﯾﻮ ﺧﻮﺍ ﺑﻞ ﺧﻮﺍ ځغلي ﺧﻮ یو ﺩﻡ ﺩ ﺳﻨﺪﺭﻭ ﺍﻭ ﺩﺭﯾﺎﻭﻭ ﻏږ ﯾﻮ ﭘﻪ ﺑﻞ ﭘﺴﯽ ﺩ ﻫﺎﻭﺍﻥ ﺩ ﻣﺮﻣﯿﻮ ﭘﻪ ﺩﺭﺑﺎ ﮐﯽ ﻭﺭﮎ ﺳﻮ ﭘﻪ ﯾﻮ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﯽ يې ﺩ ﻧﺎﻭﯼ ﭘﻪ ﺷﻤﻮﻝ ۵۰ﮐﺴﻪ ﭘﻪ ﺍﺑﺪﯼ ﺧﻮﺏ ﻭﯾﺪﻩ ﮐړﻝ.

ﺩ ﻧﺎﻭﯼ ﻣﻮﺭ يې په ﺯﺧﻤﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﮐﯽ ﺩ ﻧﺎﻭﯼ ځاﯼ ﺗﻪ ځان ﺭﺍ ﻭﺭﺳﺎﻭﻭ ﮐﻪ ګوﺭﯼ!

ﻟﻮﺭ يې ﺩ ﻭﺍﺩﻩ ﭘﻪ ﺟﻮړﻩ ﮐﯽ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻮ ﻭﯾﻨﻮﮐﯽ ﻟﺖ ﭘﺖ ﺩﻩ ﺍﻭ ﻣﻮﺭﺗﻪ ﺩ ﺣﺎﻝ ﭘﻪ ﮊﺑﻪ ﻭﺍﯾﯽ ﻣﻮﺭکۍ ﻧﻪ ﻣﯽ ﺩﺭﺗﻪ ﻭﯾﻞ ﭼﯽ ﺯړﻩ ﻣﯽ ﺭﺍﺗﻪ ﻭﺍﯾﯽ ﭼﯽ ﺑﯿﺎﺑﻪ … ﻣﻮﺭکۍ ﯾې ﻏﻮښﺘﻞ ﭼﯽ ډﯾﺮ څه ﻭﺭﺗﻪ ﻭﻭﺍﯾﯽ ﺧﻮ ﯾﻮﺍﺯﯼ يې ﺩﻭﻣﺮﻩ ﻭﻭ ﻭﯾﻞ:

ﻟﻮﺭکۍ ﺗﺎﺭيښتیا ﻭﯾﻞ ﭼﯽ ….. ﻧﻮﺭ يې ﺳﺘﻮني اجازه ﻭﺭﻧﮑړﻩ.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x