شعـــــرونه

غزل – استاد فضل ولي ناګار

استاد فضل ولي ناګار

خویندې د تهذیب دې نور د مور په ورور زهیرې شي
پریده چې دا ټوله دنیا ږیرې ، ږیرې ږیرې شي

موږه چې پګړۍ دسړیتوب له سره ښکته کړې
ستاسو لوپټه نرمه ټوټه ده ، زر به څیرې شي

خوند یې پاتې نه وي چې پرده له رازه پورته وي
غوږ کې ورته وایه دا صغیرې چې کبیرې شي

چیرته دی مقام د مورولۍ کبریایي زانګو
جال د ترقۍ کې دی اټکل چې به اسیرې شي

کله به محمود او احمدشاه ورکره وزیږي
ویاړ به د تاریخ کله غرغښتې یا وزیرې شي

مینه ښکلا کله بازاري دي ځانته حد لري
لږدې استدلال ته د کمال میرمنې ځیرې شي

زنګ په حرص لړلې آینه ده درنځور انسان
پاک به د قرآن په کوثر دا د مودو خیرې شي

خیر دی که بوګنیږي د ناګار له شوخ قلم ځینې
دا د خوبولې نړۍ لوڼه دی شوګیرې شي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
1 Comment
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
نبیل افغان

موږه چې پګړۍ دسړیتوب له سره ښکته کړې
ستاسو لوپټه نرمه ټوټه ده ، زر به څیرې شي
ډیر شه

Back to top button
1
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x