حماسۀ جهاد را گرامی میداریم

نویسنده: فرید احمد یوسفزی

وقتی که بتاریخ 6 جدی سال 1358 اتحاد جماهیر شوروی سابق بالای افغانستان تجاوزد کرد این اولین تجاوز بیگانه گان نبود که بالای افغانستان صورت گرفت؛ بلکه قبل ازین هم بالای این کشور تجاوزات بیشماری از سوی بیگانه گان صورت گرفته بود که از آن جمله تجاوز سکندر مقدونی، و تجاوز یونانی ها، تجاوز انگلیس ها، تجاوز روسها و…

افغانستان کشوری است کوهستانی که همه کشورهای جهان در ادوار مختلف برای تسخیر این سرزمین سعی کردند و هنوز هم تلاش دارند؛ اما با آنکه این کشور از نگاه اقتصادی، نظامی و سیاسی به پخته گی نرسیده و در رده های پائینی قرار دارد؛ اما شهامت، غیرت و عقیده راسخی که این ملت دارد توانسته است که امپراتوری های بزرگ جهان را درین سرزمین به خاک یکسان کند و گورستانی برای امپراتوری های بزرگ جهان هم در گذشته و هم در حال خواهد بود.

در دروان جهاد تمام اقشار این سرزمین به نحوی از انها در جهاد سهم داشتند یا در سنگر گرم جهاد به مبارزه مسلحانه خود ادامه می دادند یا همراه مجاهدین در تدارک مهمات و اسلحه و یا در تدارک مواد غذایی مصروف بودند و یا اینکه تعداد دیگری که صاحب قلم بودند توسط قلم خود سنگر جهاد را گرم نگهداشتند و حماسه و کارنامۀ مجاهدین را برای جهانیان به رشته تحریر در آوردند.

زمانیکه روسها بالای این سرزمین تجاوز کردند هر چه دل شان خواست انجام دادند و هیچ عملی خلاف کرامت انسانی نماند که آن را انجام نداده باشند، قتل های عام، تخیریب منازل، ازبین بردن مواشی، به آتش کشیدن اموال و فصل ها را هم دریغ نکردند. از طرف شب بالای خانه های افغانها به بهانه تالاشی عملیات کردند و اموال آنها را به یغما بردند جوانان، کهن سالان و… را به بهانۀ همکاری با گروپ های مجاهدین و تحت نام های دیگر به زندانهای مخوف خود بردند و تا هنوز از آنها سراغی نیست و خانواده هایی که عزیزان شان را روسها و یا غلامان حقله بگوش آنها به بهانه بازپرس با خود بردند تا هنوز منتظر هستند که از کدام جای آواز آنها بلند خواهند شد.

زمانیکه روسها بالای این کشور تجاوز کردند مردم عوام در مقابل تجاوز گران قرن 20 کمر همت بستند و تا آخرین قطره خون خود سنگرهای جهاد مقدس را گرم نگهداشتند و مجاهدین راه حق را خداوند مدد کرد تا اینکه ابر قدرت قرن بیست را به تاریخ 26 دلو 1367 ازین کشور اخراج و پیروزی را خداوند نصیب این ملت گردانید.

بعد ازینکه خداوند پیروزی را نصیب ملت شهید پرور افغان گردانید و روسها را طور شرم آور درین سرزمین شکست داد. یگانه مشکلی که در میان مجاهدین رخنه کرد این بود که کشورهای بزرگ امپریالستی و سوسیالستی جواسیس خود را در میان آنها جابجا کردند. جابجایی جواسیس بخاطری نبود که مجاهدین برای آنها کار کنند؛ بلکه آنها میخواستند که در بین مجاهدین تفرقه ایجاد کنند و مجاهدین را نگذارند که حکومت اسلامی را ایجاد کنند و به آرمان شهدای گلگون کفن، یتیمان و بیوه هایی که عزیزان شان جان های شیرین خود را برای آزادی میهن فدا کردند و کشور را از چنگ خرسهای قطبی نجات دادند و به آن اهداف والای که جهاد کردند و برای تحقیق اهداف که مجاهدین داشتند برسند و آروزهای ملت را بر آورده سازند. جواسیسی که در نقاب مجاهدین و در صفوف مجاهدین برای اجندای دیگران کار میکردند مجاهدین راسخ این سرزمین را نگذاشتند که به اهداف خود نایل شوند.

کشورهای بزرگ جهان برای تخریب چهره ها و شخصیت های بزرگ جهادی از هر نیرنگی کار گرفتند و برای از بین بردن افتخاراتی که به کمک خداوند نصیب مجاهدین گردیده بود از هر راهی که توانستند برای نام بدی مجاهدین دریغ نکردند. خداوند شاهد است که حماسه مجاهدین را برای مان پدران دوستان و استادان حکایت می کنند. بسیار تعجب آور است که با تبر، داس، تفنگ چره یی، تفنگ دهنپر و دیگر تفنگهای مروج آن زمان در مقابل ابر قدرتی که عساکر آنها با تجهیزات مدرن مجهز و از امکانات و تکیک های نظامی بر خوردار بودند چطور ایستاده گی و به مقابله پرداختند و از نوامیس خود دفاع کردند بدون شک گفته میتوانیم که این پیروزی را خداوند نصیب این ملت غیور کرده است.

مشکلی که بعد از پیروزی ملت بزرگ و شهید پرور به آن مواجه شد این است که اشخاص و افرادی که در نقاب مجاهدین برای اهداف بیگانه گان کار میکردند داخل صفوف مجاهدین شدند و برای نام بدی مجاهدین اعمال خلاف انسانیت را انجام دادند و در ذهن مردم عوام مجاهدین را یک چهره خود خواه و جاه طلب و مادی پرست معرفی کردند.

این اشخاص و افرادی که برای تحقق اهداف کشور های بزرگ جهان در لباس مجاهدین داخل شده بودند مردم عوام را ذهنیت دادند که مجاهدین برای دفاع نوامیس وطن در برابر ابر قدرت قرن 20 بیست نه رزمیدند بلکه برای اهداف بیگانه رزمیدند و مجاهدین را یک چهره خشن در ذهن مردم معرفی کردند.

این افراد سوالاتی را به گونه های مختلف مطرح کردند و در ذهن مردم جابجا کردند که چرا بعد از پیروزی به سر قدرت میان خود آتش جنگ را شعله ور ساختند. و اگر تصمیم تصاحب قدرت را نداشتند چرا کابل را به یک مخروبه و به یک ویرانه تبدیل کردند و تصور نمی شد که درین محیط و ماحول بشر زندگی داشتند یا خیر؟

وقتی که مجاهدین پیروز شدند چرا با هم نه نشستند و برای آرمانی که مبارزه کرده بودند آنرا در عمل پیاده نکردند.؟

انگشت انتقادی که به سوی مجاهدین دراز است باید سران مجاهدین به آن پاسخ ارایه کنند و نگذارند که دشمنان این سرزمین ازین نقطه استفاده کنند و خود را به هدفی که دارند برسانند.

لازم است که سران و چهره های شناخته شدۀ مجاهدین برای لطمه ای که از طرف بیگانه گان بالای شان وارد شده آن را برای ملت واضع سازند. تا این که در ذهن مردم کدام تصویر غلطی که از طرف جواسیس برای مردم از چهره مجاهدین کشیده شده است آن را اصلاح کنند.

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د