نظــر

فعالان مدنی؛ از ترویج فحشاء تا تجلیل از خر!

نویسنده: محمود احمد نوید

چند وقتی است که فعالیت فعالان نام نهاد مدنی در جای جای وطن به اسم های مختلف و تحت عناوین گوناگون بیشتر از گذشته اوج گرفته است؛ و چند تن بی شرم و بی حیاء خارج از چوکات و عنعنات دینی و ملی وطن عزیز، با عرضه کردن نمایشنامه های زننده به دنبال اجرای نقشه های شوم دشمنان هستند، آنها با طرح پروگرام های فکاهی، طنز، نمایشی و ساختگی هراز گاهی نیشِ آلوده به زهر فرهنگ غربی را به جان ملت مسلمان ما زده و سعی دارند در ذهن و فکر جامعۀ اسلامی افکار و ذهنیت های پست و پلید و شوم دشمنان را ترزیق نمایند و در واقع واضحا به اسم فعالان مدنی به کام اشغالگران فعالیت می کنند؟!
در دیموکراسی غربی بسیاری از ارزشهای مقدس مسلمانان بی ارزش می شوند و جای آنها را بسیاری از زشتی ها و پلشتی ها می گیرند؛ در دیموکراسی غربی قانون قرآن شریف متروک و یا نادیده گرفته شده و با رای و فکر چند تن انسان خالی الذهن و عاری از معنویات آن هم به دستور و تعمیل حکم سلاخان زمان قانون ساخته می شود و ملت را مجبور می سازند که به قانون خود ساختۀ بشری که بند بندش با هم در تضاد اند عمل نمایند، در دیموکراسی غربی هر که بیشتر عیاش باشد و از حدود شرع مقدس اسلام فاصله داشته باشد بیشتر امیتاز گرفته و حتی حق اولیت پیدا می کند، در دیموکراسی غربی زن باید آزاد تر از مرد باشد و عموما موقعیت زن و مرد تغییر می یابد، در دیموکراسی غربی ساز و سرود و موسیقی اسباب ترقی و پیشرفت تلقی می شود و از زنان مطربه و فاحشه و جوانان بیمار و رنجور ستاره های شیطانی می سازند و آنها را الگوی جوانان جامعه قرار می دهند، در دیموکراسی غربی شیرازۀ وحدت و محبت خانواده ها از هم پاشیده شده و این قشر مهم جامعه به سوی ابتذال و برهنگی کشانده می شود؛ و خلاصه اینکه در دیموکراسی غربی هر چیز شاید یافته شود اما هرگز خبری از ایمان و معنویات نیست و دشمنان سرسخت اسلام با حاکم ساختن قانون کفری دیموکراسی شان خیلی امیدوارانه تر به اهداف پلید چندین هزار سالۀ شان علیه مسلمانان می رسند که این راه می تواند برای شان کم هزینه تر و خیلی موفق تر از لشکرکشی های مهم نظامی باشد.

اما چند وقتی است که بازار دیموکراسی در افغانستان خیلی گرم شده است و یکتعداد به نام جامعۀ مدنی سخت در تلاش گسترش و رونق فعالیت های به اصطلاح مدنی و در واقع ضد دینی شان اند تا به گمان غلط خویش منزلت ها را تغییر داده و انسان ها را گمراه بسازند، جوانان را به بیراهه بکشانند، دخترانِ جوان مسلمان را به بی حجابی و عریانی سوق داده و پسرانِ جوان مسلمان را به گودال های جهنمی بی عفتی و عیاشی افکنده و جوهر غیرت و عزت را از وجود آنها ربوده و از آنها چنان نسلی بسازند که به کار اشغالگران بیاید و در آینده نه به درد اسلام و مسلمانی و نه به درد دین و آخرت بخورند، انواع و اقسام فسادها را در جامعۀ اسلامی به اشکال جذاب و مختلف در حال طراحی و اجراء هستند و در همه حال امیدوارند کاری که باداران شان از طریق نظامی نتوانستند به دست بیاورند آنها از طریق ترویج فحاشی و عریانی و تشویق فرزندان مسلمین به کارهای صد در صد خلاف شرعی به دست آورده و اینگونه بخشی از شکست های جبران ناپذیر اربابان شان در افغانستان را جبران نمایند.

از آنجا که فعال مدنی به آدم پر تلاش و به کسیکه  در راستای خوی و طبع شهری به دنبال تحقق اهداف عالی شهر و شهر نشینان است و وظیفه دارد که نزاکت های انسانی و ادب و احترامات خاص شهری را در یک جامعه تبیلغ و ترویج نماید؛ اما در افغانستان همه چیز بالعکس تعبیر می شود؛ یقینا در کشوری که ملت آن با افتخار تلاش می کند تا خود را به تمام معنا به آموزه های دینی عامل کند و نزاکت ها و حرمت ها را رعایت کرده و در چوکات ایمان و ادب زندگی فردی و اجتماعی خویش را بسازد خیلی توهین آمیز است که یکتعداد به اسم جامعه مدنی چادری زنان را به تن کرده و مثل زنان به عشوه و خودنمایی بپردازند و با این کارهای جاهلانه به حجاب و عفت و عظمت زنان پاکدامن وطن به بدترین شکل ممکن گستاخی نمایند، یا زنی استخدام شود تا با لباس های زرهی و زننده در سرک ها و جاده ها پرسه بزند و این کار ننگین آن فعالیت مدنی در راستای منع خشونت علیه زنان تلقی شود و یا به دست یک تعداد جوانان بادکنک های صورتی رنگ داده و یا کبوترهای صلح به هواء کنند و یا اینکه از سوی جامعۀ به اصطلاح مدنی همایشی به مناسبت گرامیداشت از “خر” بر گزار شود و در آن همایش، خر را از بسیاری انسانها ترجیح داده و عملکرد آن را تمجید و ستایش کنند؛ واقعا این جامعه مدنی به کدام سو روان است؟

آیا در جایی که از خر با افتخار تمجید شود و برای آن تقدیر نامه بدهند، می شود انتظار برداشته شدن کوچیک ترین گام به طرف سعادت و کامیابی انسان ها را داشت؟ و آیا آنها که اینگونه از خر بخاطر تلاش و باربری ستایش می کنند جایز می دانند که به خودشان بخاطر پر تلاش بودن خر خطاب شود؟!

واقعا برای ملت شریف افغانستان جای بسی تاسف است که اینگونه در وطن شان با حرمت های انسانی بازی می شود و بازهم نسبت به عواقب بسیار بد این پدیده های شوم بی تفاوتی شده و با سکوت کردن در مقابل انواع ناهنجاری های روز افزون و عجیب و غریب اجتماعی، مجوز هرگونه بدآموزی به دشمنان دین و وطن داده می شود!؟

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x