د روژې مبارکه میاشت

رمضان مبارک – جواد عمر

لیکوال: جواد عمر

/ شهر رمضان الذی انزل فيه القران هدی اللناس و بينات من الهدی والفرقان فمن شهد منکم الشهر فليصمه.

به فرموده پيامبر اسلام صلی الله عليه وسلم: کسی که در رمضان به ايمانداری و اميد ثواب صيام و قيام را ممخلصانه به پايان رساند گناهان گذشته او بخشيده می شود. درين ماه دروازه های جنت باز و دروازه های جهنم بسته می شود، و شياطين زنجير بند می گردند.
در ماه مبارک رمضان حوادث بزرگ و تاريخی که بشريت را بسوی سعادت دنيا و آخرت سوق داده به وقوع پيوسته است.
نزول قران شفا برای مؤمنان، بعثت پيامبر آخر زمان رحمت برای عالميان، فتوحات بزرگ چوک معرکه يوم الفرقان، فتح پايتخت شرکت در جزيره عرب جنگ فيصله کن بين اسلام و فارس، اسلام و روم چون قادسيه و يرموک جنگ صليبی شکن عين جالوت، همه و همه درين ماه مبارک و رحمت و مغفرت به وقوع پيوسته است.
سه دهه اين ماه هر کدام روزها و شب های رحمت، مغفرت و آزادی از آتش سوزان جهنم است.

ای مؤمنان!

اين ماه پر فيض و برکت فرارسيده است، خود را برای استقبال آن با تمام اخلاص آماده کنيد. لباس تقوی بپوشيد و از فيوضات و برکات آن حد اعظمی استفاده نمائيد. چه ميدانيم که تا رمضان بعدی آيا اين فرصت را خواهيم داشت؟

اين را نيز بايد بدانيم که امام احمد به شماره ۲۱۶۹ حديثی را روايت کرده که البانی بر آن حکم صحت را نموده که در آن آمده است: در هر شب و روزآن عده يی از جهنم آزاد می شوند و در هر شب و روز آن يک دعای مسلمان قبول می شود.

اين را نيز امام احمد – ( ج ۹ حديث ۲۲۵ ) و نسايی و البانی آنرا در صحيح ترغيب آورده است که ابو هريره فرموده اند:

رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمودند: رمضان بر شما آمد ماه مبارک، الله عز و جل روز آنرا بر شما فرض نموده، دروازه های بهشت در آن باز می شود  و در وازه های دوزخ بسته می شود و شياطين بزرگ زنجير بند می شوند، الله در آن شبی دارد که از هزار ماه بهتر است، هر کسی از خير آن محروم شود بدوم شک از تمام محروم است.

فوايد روزه

روزه فوايد زياد دارد که مهمترين ان کسب صفت تقوی است. الله متعال می فرمايد:

ترجمه: ای مؤمنان بر شما روزه فرض گرديد، چنانچه که بر آنانيکه قبل از شما بودند فرض گرديده بود، شايد که متقی شويد. تقوی يعنی در مقابل گناه و در مقابل عذاب الله وقايه و حايل قرار دادن، وقتی انسان در روزه از خودرن و نوشيدن مباح اجتناب می کند، از خيانت، فريب، خوردن سود، جمع کردن مال حرام، گرفتن اموال مردم، ريختن آبرو، خون و ديگر محرمات بطريق اولی می پرهيزد. و برعکس در انجام فرايض نوافل و هر نوع اعمال شايسته می کوشد.

روزه اعضای بدن را از گناه حفظ می کند، زيرا روزه دار از شنيدن گناه و ديدن به آن و گفتن در مورد آن و رفتن بسوی آن و تفکر در موردش می پرهيزد.

روزه چربی های اضافی بدن را ذوب می کند و در حفظ صحت و سلامتی جسم انسان مؤثر است.

روزه مسلمان را به فکر فقراء و مساکين و اسيران و مظلومين و محکومانی می اندازد که به لقمه نانی محتاج اند ولی اين فايده زمانی حاصل می شود که روزه دار تنها روزه واقعی بگيرد، طوری که واقعا خوردن، نوشيدن و استفاده از لذات بطن را به حد اقل برساند، نه اينکه تنها فقط اوقت سه وقت غذا را طوری تغير بدهد که ناشته صبح را به قبل از فجر و نان چاش را به بعد از غروب تقديم و تاخير کند و در عوض نان شب، بعد از غروب تا صبح را غنيمت شمرده از سر شب تا سحر به خوردن و نوشيدن مصروف باشد.
پيامبر صلی الله عليه وسلم گاهی در افطار با چند دانه خرما اکتفا می نمود.
روزه در انسان توامندی مقاومت در برابر تشنگی و گرسنگی را ايجاد می کند که اگر زمانی در يک چنين حالی بدليل مشکلات روزگار و يا جور اجتماع و ياد در هنگام ادای فريضه جهاد و يا در گوشه زندان طاغوت و … به يک چنين حالتی مواجه گرديد در برابر آن مقاومت داشته باشد.

قيام رمضان

بهترين نماز بعد از نماز فرض نماز شب است. هر شب و مخصوصاً در شب های رمضان کمتر يا بيشتر از نصف شب ر اکه حدود سه الی چهار ساعت می شود بايد در نماز بگذارانيم. قرآن کريم می فرمايد:
قم الليل الا قليلا*  نصفه او انقص منه قليلا او زد عليه و رتل القرآن ترتيلا *
قيام شب در رمضان ذريعه عفو گناهان است. چنانچه رسول الله صلی الله عليه وسلم می فرمايد: من قام رمضان ايمانا و احتسابا غفر له ماتقدم من ذنبه : کسی که در رمضان با ايمانداری و اميد ثواب قيام نمايد گناهان گذشته او بخشيده می شود.
اصحاب کرام رضی الله عنهم قيام رمضان را گاهی تنها و گاهی در جماعت با پيامبر اکرم صلی الله عليه وسلم ادا می کردند. پيامبر صلی الله عليه وسلم وقتی ازدحام روز افزوم اصحاب خويش را در مسجد ديد جماعت را از خوف اينکه مبادا فرض گردد ترک نمود. بعد ها امير المؤمنين عمر بن الخطاب رضی الله عنه قيام در رمضان را با جماعت در مساجد ترويج دادند.
اين نماز که در بين مسلمانان بخاطر قدری استراحت و تفريح در هر چند رکعت آن به تراويح مشهور شده و مسلمانان طبق اجتهادات خويش کسی چهل و يک رکعت و ديگرانی سی و هفت رکعت و بعضاً يازده رکعت و اکثريت قاطع بيست رکعت اداء می نمايند و بعضی ها هشت رکعت می خوانند که همه اين روش ها درست است.
کسانی که کمتر می خوانند بايد قرائت را طولانی نمايند تا حدود سه الی چهار ساعت را در برگيرد و برعلاوه تراويح در آخر شب نيز نماز را فراموش نکنند.
اين را بايد بدانيم که اگر کسی اين نماز را در جماعت و در مسجد اداء می کند بايد تا زمانی که امام نماز می خواند با امام بماند نه اينکه به قدر اجتهاد خودش نماز بخواند بعد امام، مسجد و نماز گذاران را رها نموده به خانه برگردد. درين صورت از ثواب قيام همه شب محروم می گردد.
رحمت العالمين فرموده اند:
من قام مع الامام حتی ينصرف کتب له قيام ليلة : کسی که با امام تا پايان نمازش بماند، قيام شب برايش نوشته می شود.
متاسفانه تراويح را در نيمه رها کردن عادتی است که حتی در حرم مکه نيز بعضی نوجوانان چنين می کنند.
امامان مساجد بايد تراويج را چون پيامبر گرامی اسلام صلی الله عليه وسلم و اصحاب کرام اداء نمايند و قرآن کريم را رد ان طبق فرموده پروردگار به ترتيل و تجويد بخوانند نه طبق فرمايش نماز گذاران.

تلاوت در ماه رمضان

رمضان ماه قران است. شهر رمضان الذی انزل فيه القرآن.
پيامبر صلی الله عليه وسلم برعلاوه تلاوت زياد در نماز های شب قرآن را با جبرئيل مذاکره می کردند.
علمای سلف چون امام مالک و غيره حتی درس و تدريس حديث و فقه را رها نموده تنها قرآن را قرائت و تدريس می کردند.
قرآن را بايد هميشه در مسجد، خانه ، موتر، دفتر و غيره تلاوت کنيم بايد هميشه و مخصوصا در رمضان قرائت ما با  تدبر، تفکر، عمل و تطبيق همراه باشد، ترک تلاوت، تدبر و عمل را هجران قرآن می گويند که در قيامت پيامبر صلی الله عليه وسلم از همچو امتی شکايت نموده می فرمايند:
يارب ان قومی اتتخذوا هذا القرآن مهجوراً.
هر مسلمان  بايد در ماه مبارک رمضان قرآن را زياد تلاوت نموده و آنرا چند بار قرآنکريم ختم نمايد. و در دهه اخير سه روز ختم کند و در شب های مبارکه قدر می شود شب يکبار در نماز و خارج نماز ختم کرد.
 
پذيرايی ماه مبارک رمضان

پيامبر گرامی اسلام صلی الله علأيه وسلم قبل از فرارسيدن ماه مبارک رمضان اصحاب کرام ر ا در مورد اين ماه مبارک توصيه ها ميکرد و آنرا ماه مبارک می خواند. در ماه رجب دعا می کرد:
اللهم بارک لنا فی رجب و شعبان و بلغنا رمضان. سلف امت با نزديک رمضان خوشحالی نموده و بی صبرانه منتظر ان می بودند و دعا می کردند که تا رمضان زنده بمانند و از فيوضات آن ماه پر فيض مستفيد گردند. آنحضرت صلی الله عليه وسلم می فرمودند: اگر امت من از مزايای رمضان با خبر گردند آرزو می کنند همه سال رمضان باشد.

به روايت سلمان فارسی رضی الله عنه در آخرين روز شعبان خطبه ايراد فرمود گفتند: ماه مبا رکی و عظيمی بر شما سايه افگند. روزه آن فريضه اله و نماز شب ان نافله  برای الله متعال است. درين ما شبی است که از هزار ماه بهتر است. کسی که در اين ماه عملی از خير را انجام بدهد چنان است که فريضه را در ماه های ديگر انجام دهد. و اگر فريضه را انجام بدهد گويا که هفتاد فرض را انجام داده است. اين ماه، ماه صبر است و ثواب صبر جنت است و ماه همدردی است و ماهی است که رزق مؤمن در آن فراوان می شود. کسی که روزه داری را افطاری بدهد ذريعه آمرزش گناهان و آزادی او از جهنم می گردد. و همان اجری که به روزه دار داده شده به او نيز داده می شود، بدون اينکه از اجر روزه دار کاسته شود. اصحاب کرام گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم ما همگی توان افطاری دادن روزه دار را نداريم، فرمودند اين ثواب را الله متعال به هرکسی ميدهد که روزه دار را با گيلاسی شير يا آب و يا دانه ای از خرما بدهد و کسی که روزه داری را غذای کامل بدهد و يا سيراب بسازد، در آخرت الله از حوض من برايش می نوشاند که تا وارد شدن به جنت تشنه نمی شود، چهار چيز را در ين ماه زياد کنيد. با دو چيز ان الله عزوجل را راضی کنيد و به دو چيز ديگر آن خود ضرورت داريد از الله جنت بخواهيد و از دوزخ پناه بطلبيد.

عملاً می بينيم که مسلمانان صالح و گنهکار همگی با آمدن رمضان خوشحال می شوند و در عبادت نهايت تلاش می ورزند.

الله به همه مسلمانان توفيق روزه مقبول را بدهد.

آمين

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x