شعـــــرونهپښــــتو ادب

غزل/حکيمي

رحمت الله حکیمي

په بڼو مې دزړه کــور تــه ور روان یـــــم
دامــې لار ده ، دغې لورته وران یــــــم

مېنې داوار مې تر داره پـــورې مـــــه وړه
مېنې داوار ې ، دې مــور ته وران یــــم

دسپیڅلي روح تړون دیـــه کــه نــــــه دی
ابراهیم غوندې چې اور ته ور روان یــــم

چې په کـــومه هنګامه مـــې ته پیداکړې
هغه غواړم هغـــه شــــور تـــه ور روان یـــم

سیند مو هسکه هسکه ساه ایسته ویل یې
جنــــازه غونـــدې لاهـــور ته ور روان یـــم

چــــې الف دحکیمــــي پـــــه تندي راغـــئ
وېلې ! اوس دسترګــــو تور ته ور روان یــــم

 

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x