نظــر

وحدت ملى بين اقوام و اختلاف بر نوشتن و ننوشتن كلمه افغان و مليت

نويسنده:  عبدالبصير منيب

افغانستان در كره زمين تنها كشورى نيست كه متشكل از يك قوم و يا مليت واحد باشد، همانطوريكه افغانستان به مانند كشور هاى ديگر كثير المليتى ميباشد، اگر افغانستان را با دو همسايه همجوار كه ايران و پاكستان است، مقايسه كنيم ايران از مليت هاى فارس، عرب ها ، بلوچ ها، گليك ها، آذرى ها ، كرد ها، تركمن ها و غيره؛ همچنان كشور پاكستان از مليت هاى پشتون، سندى، پنجابى، بلوچى، كشميرى، پشه يى، كالاش ها، هزاره ها و غيره متشكل است.

ميخواهم در اين مطلب روى وحدت ملى بين اقوام ساكن، نوشتن و ننوشتن كلمه افغان در تذكره برقى بحث داشته باشم.
از چند سال بدينطرف يك تعداد از افراد خود غرض و استفاده جو، نه اينكه بخاطر منافع ملى بلكه بخاطر منافع شخصى و سياسى از كلمات مليت، ملت، قوم و لسان به حيث ابزار شخصى و سياسى استفاده سوء دارند.
نظر به قانون اساسى كشور اتباع و يا شهروندان كشور همه افغان هستند. در اينجا يك تعداد از هموطنان تاكيد دارند كه ذكر كلمه افغان در تذكره تابعيت بايد حتمى و ضرورى ذكر شود و يك تعداد ديگر با چنين چيزى در مخالفت قرار دارند.

قبل از اينكه روى اصل مطلب بحث را آغاز كرد، ميخواهم حكايت تاريخى را كه در گذشته بين جماعت از مسلمان ها در يك دهكده كشور مصر روى مسئله فقهى و وحدت مردم و يا شهروندان اتفاق افتاده، لازم ميدانم در اين نبشتار برايتان نقل كنم :

اكثريت با نام و شخصيت امام حسن البنا آشنايى دارند و نميخواهم روى شخصيت ايشان در اينجا صحبت داشته باشم.
در زمان حيات حسن البنا در دهكده كه زندگى داشتند بين دو گروپ از مسلمانان در ماه مبارك رمضان در مورد خواندن نماز تراويح اختلاف زياد شد، يك تعداد گفتند بيست ركعت ميخوانيم و گروپ ديگر تأكيد داشتند كه فقط هشت ركعت تراويح ميخوانيم تا اينكه مسئله خطرناك و بيم آن ميرفت كه فتنه و تشنج بين دو فرقه از مسلمانان برپا شود. در بين آنها كدام شخص عاقل و دانا متوجه شد و گفت، در قريه ما يك نوجوان كه در مسائل اسلامى و فقهى وارد است، بيايد نزد ايشان برويم كه او چه نظر ميدهد.
كسانيكه در مورد نماز تراويح اختلاف داشتند و قضيه را نزد امام شهيد پيش كردند.
شيخ حسن البنا كه هنوز تازه نوجوان بودند به جواب گفتند، من نميخوانم نماز تراويح بخوانم، همه حاضرين در مجلس عصبانى شدند و رفتند.
كسى در بين آنها در نيمه راه صدا زد، ما نبايد عصبانى و قهر شويم. بياييد نزد امام حسن البنا دو باره برويم و علت را بپرسيم؟ چرا ايشان نميخواهد كه نماز تراويح را بخواند. مردم دو باره نزد امام مراجعه كردند و علت نخواندن نماز تراويح را پرسيدند؟

امام شهيد اگرچه هنوز تازه نوجوان بودند به اهل مجلس جواب علمى و منطقى ارائه نمودند و فرمودند اتحاد، وحدت و اخوت بين مسلمين فرض و امر الهى است و نماز تراويح سنت، اما جماعت مسلمان ها فرض را كنار زده و اختلاف داريم كه عبارت از وحدت بين مسلمين است و در پى اداى سنت هستيم.
اهل مجلس همه به يك صدا حاضر شدند و به امام حسن البنا گفتند، هرچه كه شما فيصله داريد ما به شما موافق و از شما اطاعت داريم.
جماعتى كه با هم اختلاف داشتند براى اداى نماز تراويح، حسن البنا نوجوان را امام انتخاب كردند.
شهيد حسن البنا بعد از اداى نماز فرض و هشت ركعت نماز تراويح اعلان كرد آنهاييكه ميخواستند هشت ركعت نماز تراويح ادا كنند، ميتوانند بروند و كسانيكه ميخواهند بيست ركعت بخوانند منتظر باشند تا بيست ركعت نماز تراويح را تكميل كنيم.
امام توانست فتنه و يا اختلاف ايكه بين جماعت از مسلمين بر اداى هشت ركعت و بيست ركعت بروز كرده بود و سبب بى اتفاقى و تفرقه بين اهل دهكده شده با حكمت و طريقه احسن آن رفع و وحدت را بين آنها حفظ كند.

اگرچه حكايت فوق اختلاف روى موضوع و يا مسئله اسلامى بين جماعت از مسلمين بوده، مگر مشكل و يا مسئله فعلى روى كلمه هويت “افغان” بين بعضى ها اختلاف ملى و سياسى است و ميخواهند در كشور تشنج و يا فتنه ايجاد كنند.

البته اين مسئله را دو قشر از مردم بيشتر رسانه يى و بزرگ جلوه ميدهند و ميخواهند به شكل ابزار سياسى از آن استفاده كنند.

١- موافقين كلمه افغان :
اين گروپ تأكيد بر اين دارند كه كلمه افغان بايد حتمى در تذكره هاى برقى درج گردد در غير آن شهروندان كشور بدون هويت ملى و سياسى بوده و ناگفته نماند كه در بين اين گروپ عده انگشت شمارى هستند كه هميشه در نشست هاى رسانه يى اعلان ميدارند كه “پشتون يعنى افغان و افغان يعنى پشتون” و همه پشتون ها به اين باور و عقيده نيستند. وقتى اين قماش افراد چنين باور و عقيده دارند بدون شك افراد اقوام ديگر تعصب و در مخالفت صدا بلند ميكنند.

٢- مخالفين كلمه افغان :
اين گروپ تأكيد دارند كه كلمه افغان خاص از براى قوم پشتون بوده و فقط به همين يك مليت ارتباط دارد و بايد در تذكره هاى برقى درج نگردد و ما افغان نبوده بلكه افغانستانى هستيم و از هر مليت و يا قوم، جداگانه در تذكره برقى درج گردد و البته بايد گفت كه همه اقوام غير پشتون به اين عقيده و باور نيستد و أقليت از كسانيكه متأثر از افكار ستم ملى هستند چنين مفكوره و يا باور دارند و حتى كسانيكه مفكوره ستم ملى ندارند نيز متأثر شده اند.

قانون اساسى افغانستان كه فعلاً توسط نماينده هاى مردم تائيد و تصديق شده و مورد قبول همه ميباشد، در خارج از كشور ما را افغان خطاب دارند. در كشور ايران ما را افغان پدر سوخته و در پاكستان ما را افغان مهاجر، در امريكا افغان امريكن، در جرمنى افغان جرمن و در فصل اول و ماده چهارم قانون اساسى كشور صراحتاً تذكر يافته كه اتباع و يا شهروندان كشور بنام افغان ياد شده و كلمه افغان به حيث هويت ملى و سياسى به همه شهروندان إطلاق ميگردد.
حال از اينكه تشنج و فتنه بين اقوام كشور بيشتر نگردد و وحدت ملى بين اقوام و مليت ها حفظ گردد مشوره نويسنده مطلب به حيث يك انسان، مسلمان و افغان قرار ذيل ميباشد.

– اگر در ممالك ديگر جهان و همجوار در تذكره و يا كارت شناخت كلمه قوم ” مليت” و ملت درج است، پس هيچ كدام مشكل وجود ندارد؛ در تذكره هاى برقى افغانستان نيز كلمه افغان و مليت هر قوم را مشخص ذكر كنند.

– اگر در ممالك ديگر و همجوار چنين چيزى رايج نبوده پس در كشور ما نيز صرف نظر كنند و البته در قانون اساسى كشور بر چنين چيزى تأكيد و تذكر يافته كه براى شهروندان كشور كلمه افغان إطلاق ميگردد و اگر احياناً در تذكره برقى ذكر هويت درج گردد، آنهاييكه هميشه تأكيد دارند و نميخواهند خود را افغان خطاب دارند و به قانون اساسى كشور احترام ندارند؛ پس به ذكر كلمه افغان روى تذكره برقى نيز احترام ندارند.

در خاتمه ما به حيث شهروند و يا اتباع كشور چه مسووليت داريم و چه بايد كرد؟!
بياييد نيروى فكرى و جسمى اتباع كشور را براى وحدت ملى، اتحاد، اخوت و اتفاق به خرچ دهيم از اينكه وحدت و اتفاق ضامن پيروزى ما است!
براى محو فساد ادارى مبارزه كنيم، مردم به امنيت و كار ضرورت دارند، براى جوانان و اتباع كشور زمينه تعليم و تحصيل مهيا گردد. جوانان در حال فرار و مهاجرت هستند. مردم نان، مسكن و لباس ندارند، هموطنان در ولايت و مراكز توسط انتحار ، انفجار و بمباردمان نيروى هاى خارجى تلف ميشوند و بدبختانه گاهى بر كلمه دانشگاه و پوهنتون مشكل داريم و گاهى بر نوشتن كلمه افغان و يا ننوشتن كلمه افغان در تذكره برقى، در حاليكه در قانون اساسى كشور چنين مطلب صراحتاً ذكر است، در تذكره برقى و پاسپورت “جمهورى اسلامى افغانستان ” نوشته شده است و وقتيكه كلمه افغانستان نوشته است پس اتباع كشور افغان هستند و به همه اقوام ساكن كلمه افغان إطلاق ميگردد.

 

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x