شعـــــرونه

ﭙورته كړه نقاب زه دهجران لمبو وهلي يم

شعر
ﭙورته كړه نقاب زه دهجران لمبو وهلي يم
لوڅ مي كړه بدن ﭼﯽ ﭙﻪ سرووينولمبيدلي يم
ماخودكوفارودلشكرومشرمړكړلو
ځكه دليلانه زهﭙﻪ توره ﺷﭙﻪ وتلي يم
تاج تخت مي بايلوودوداستاﭙﻪ عاشقي كي
وريي كړراﭙوري زﭙﻪ لوڅوﭙښوشړلي يم

كاشكي دجانان دبيليدوآوازه مه واي
ځم به كربلاتهﭙﻪ اوحدكي جنگيدلي يم
نوره مينه نه وينم داستاﭙﻪ مينه ﭙايمه
ته خوشحال درﭙټ كړه ﭙﻪفراق دځوريدلي يم
(خوشحال وردگ)

———–

غزل

تورتورد زلفان زانگی یاره پرسینه باندی
ولی بی وعدی شولی لاړی په میله باندی
سترگی یی دجام په شان تور باڼه خنجرلری
سورخال یی تندی باندی سپین مخ لکه لمرلری
سترگی تفنگچی شولی یاره په لاله باندی
ولی بی وعدی شولی لاړی  په میله باندی
ته په خپله گل یی دگولانوڅنگ ته مه ورځه
ټول درنه شرمیژی بیازمونژکوڅوکی مه گرځه
سپین غاښ یی مینځلی دی یاره دنداسه باندی
ولی بی وعدی شولی لاړی  په میله باندی
لژنظرخووکړه ته درکی دملنگ په شان
شمعه یم ویلیگمه ته یی دپتنگ په شان
خاوری دپښوراکړه ته ماته په کاسه باندی
ولی بی وعدی شولی لاړی  په میله باندی
کاشکی زه امیل وی چی لیلا په غاړه کړی وای
کاشکی زرغون شال وی چی پر سر یی اچولی وای
زه خوشحال یی بندیوان شوم پرسینه باندی
ولی بی وعدی شولی لاړی  په میله باندی

خوشحال(وردگ)

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x