نظــر

بیگمان آشنا گشت!؟

نوشتۀ: انجنیر محمد نذیر تنویر، هالند –

به مناسبت سالروز سقوط رژیم طالبان در کابل 13 نوامبر 2001

بیگمان آشنا گشت:

کشورم آشنا گشت!

با اسارت جدید آشنا گشت؛

اسارت یکه از هفتم اکتوبر 2001 آغاز یافت؛

آغازیکه تا کنون انجام نیافته است.

بلی! آشنا گشت!

آشنایی با ترقی و مدرنیزم- از طریق خونبارترین سلاح ها؛

آشنایی با دیموکراسی و آزادی بیان- از طریق محو رسانه ها؛

آشنایی با سربازان دیموکراسی- از طریق بدنام ترین چهره ها؛

آشنایی با حقوق انسان- از طریق کشتار های جمعی؛

آشنایی با عدم تبعیض نژادی- از طریق قتل عام پشتون ها؛

آشنایی با حیات سالم- از طریق کاربرد سلاح های کیمیایی؛

آشنایی با فضای امن- از طریق جنایتکاران جنگی؛

آشنایی با شخصیت های ایده آل- از طریق افرادی وارداتی؛

آشنایی با انتخابات- از طریق نمایش پولی؛

آشنایی با مدیریت سالم- از طریق فساد اداری؛

آشنایی با تمدن جدید- از طریق مُد و فیشن؛

آشنایی با حقوق زن- از طریق ترویج فحشا؛

آشنایی با وحدت ملی- از طریق حکومت نفاق ملی؛

آشنا گشت!

و خوب هم آشنا گشت!

آشنا گشت که “کارمل” جایش را به “کرزی” سپرد؛

و آئینه ای “نجیب منافق” در “غنی منافق” تجلی یافت!

آشنا گشت!

آشنا گشت با زخم های تازه امپریالیزم در موجودیت زخم های کهن کمونیزم!

آشنا گشت با حاکمیت دوباره کمونیستها از بطن امپریالیستها!

آشنا گشت با اخلاق دولتمردان و همکیشان اش، و خوب هم آشنا گشت!

آشنا گشت که جامعه ی ایده آل غربی- جامعه دموکراسی و جهانی سازی، یعنی چه!

بلی! امروز سیزدهم نوامبر است!

روزی جشن و پایکوبی در کابل و تهران!

روزیکه اجساد طالبان در جاده های شهر کابل، تصویری از ماتم کربلا را به خود شکل داده بود.

بلی! چهارده سال قبل در چنین روز!

روزی که یزیدیان “امریکایی تبار” بر کشتار های شان بسنده نکرده و اجساد طالبان را، سلاخی و برهنه سازی می نمودند و بر جشن و پایکوبی شان می بالیدند!

می بالیدند، با سپر سازی اجساد؛

و حال می بالند، به هیزم سازی اجساد!

اگر دیروز (2001 آغاز تجاوز)، سلاخی اجساد می کردند، و از آن سنگرهای نمایشی می ساختند؛

امروز (2015 در بهارک) آنرا مانند هیزم به آتش کشیده، و نمایش گرم سازی می دارند.

چنین است تربیه مکاتب “حقوق بشر” که با نمایش بشر دوستی؛ بشر کشی براه می اندازند!

و چنین است محصول، و دستآورد نظام چهارده ساله ی دمکراسی و مدرنیزم در کشور به خون غلطیده افغانستان!

بلی! این تحول چهارده ساله را، یعنی ازآن سپر سازی تا به این هیزم سازی را دمکراسی نامیده و به آن می بالند.

می بالیدند و می بالند، در برابر انظار بشریت!

بشریتِ “اسلام ستیز” که مُهر سکوت بر دهن زده است!

پس عوام مردم و مسلمانان را چه شده است؟

کجا شد ضمیرهای سرزنشگر؟

کرخت شده اند و یا بیجان؟

آیا کسی هست تا بپرسد؟

مگر گناه اینها چه بوده می تواند که باید چنین سخت عذاب گردند؟

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّـهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿٨﴾ البروج

“و هيچ عيبى در آنها نيافتند جز آنکه آنان به الله ای مقتدر ستوده صفات، ایمان آورده بودند.”

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x