نظــر

فرزندان شهدای «قلعه جنگی» در «فرودگاه قندهار» حماسه آفریدند!

 انجنیر محمد نذیر تنویر، هالند

بیایم تا تاریخ چهارده سال قبل «همین روزها » را یکبار ورق زنیم؛
ورق زنیم که چه وحشتی نبود که بر مسلمانان راستین این خطه، از هفتم اکتوبر تا هفدهم دیسامبر مجاز دانسته نشد و با دستهای باز در برابر چشمان جهانیان انجام نیافت؛

مجازیکه در آن هر نوع ظلم و وحشت شکل گرفت و محدوده های بشری، و حتی حیوانی را از هم گسیخت؛
گسیختن محدوده ها در پوشش «غیر رسمی»، از برای توجیه اذهان عامه؛ اما بطور «رسمی» در قالب حاملان و حامیان دموکراسی، که تاکنون به نوع تروریزم دولتی ادامه دارد.

بلی! 72 روز وحشت!

عاشورای حسینی را 72 شهید بود، اما عاشورای طالبی را 72 «روز» عاشورا!
هر دو را با خدعه و نیرنگ به کشتارگاه «دشت کربلا» و «دشت لیلی» کشاندند.

به یقین که تاریخ کشور ما، بخصوص درین چهار دهه ی اخیر، شاهد شهدای بی شماری بوده است، اما نه چنین شهدا!

پانزده هزار مردان رشید و چیزفهم، که اکثریت شان را جوانانی تشکیل می داند که در چهره های شان اثر سجود نمایان بود!

ایشان را در قلعه زینی، در دشت لیلی، در قلعه جنگی، و در هر کنج و کنار این کشور که می یافتند از تیغ می کشیدند، و تصور ختم طالب و جهاد را در اذهان شان می پرورانیدند، اما اراده خالق آنها براین رفته بود که چهارده سال بعد، فرزندان آنها، در قلب دشمن و در بزرگترین پایگاه متجاوزین، حماسه بیآفرینند!

حماسه یکه فقط اهل ایمان عظمت اش را درک کرده می توانند!

9 فدایی اسلام در قلب دشمنی تا «دندان مسلح» چنین حماسه می آفرینند!

چنین است «عملیات شهادتطلبانه» که:

افراد اش معلوم، پیام اش معلوم، وصیتنامه های شان از قبل تهیه شده و معلوم، و اهداف شان معلوم!

ایشان در سه گروه سه نفره یی، بر پایگاه های مختلف دشمن هجوم می برند و 29 ساعت پیهم، بدون غذا و آب با سلاح های ناچیز و سبک، مقاومت می نمایند.

بلی! گروه سیدنا ابوبکر صدیق رضی الله عنه به سرپرستی عبدالوارث؛
گروه سیدنا عمر فاروق رضی الله تعالی عنه به سرپرستی عبدالرحمن؛

و گروه سیدنا عثمان غنی رضی الله تعالی به سرپرستی صدیق الله، حماسه می آفرینند تا به پیروزی شهادت نایل می گردند.

شهادت تان، ای فرزندان شهدای «قلعه جنگی» مبارک باد!

چنین است تفاوت ایمان و نفاق!:

– دجالان بزدل صفت بر فدایان یکه بجز اسلحۀ سبک چیزی دیگری نداشتند با بمب های فاسفورس و کیمیاوی حمله می برند در حالی که ایشان بر یکدیگر خویش فریاد سر می دادند که:

لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّـهَ مَعَنَا (مترس و اندوهگين مباش، که الله با ماست!)؛

– دجالان بزدل صفت از طریق میدیا جهانی، افواهات پنجابی بودن مکالمات شان را نشر و پخش می نمودند، در حالی که پویندگان راه حق، پیام فدایان را تا آخرین لحظات (حیات دنیوی شان) بزبان افغانی می شنیدند و تعقیب می داشتند!

بلی! دجالان توطئه چیدند و الله (ج) توطئه شان را بخود شان برگردانید!

وَمَكَرُوا مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٥٠﴾

و نيرنگى طرح كردند و ما نيز نيرنگى تدبير كرديم؛ در حالی که آنها درک نمی‌کردند!

– با اعلان وفات ملا محمدعمرمجاهد (رحمه الله)، دشمن آنرا سرآغاز فروپاشی تحریک طالبان توجیه داشته و به جشن و پای کوبی پرداختند. اما الله (ج) در هسته ی ملیشه ها، و نیروهای شر و فساد، فتح قندوز را شکل داد؛

– دشمن افواهات پخش مرگ ملا منصور (حفظه الله) را نقشه کشیدند، اما الله (ج) در قلب پایگاه امریکائیان، عملیات شهادتطلبانه را شکل داد!

درست مانند صدر اسلام، زمانی که قریش فریاد کشته شدن حمزه (رض) را سر میدادند؛ احساسات مجاهدین اوج گرفته و دشمن را زبون و به عقب می راندند.

برتری جهاد «مجاهدین طالب» نسبت به دیگر نیروی مقاومت درهمین نکته نهفته است.

ایشان در حالی که سخت به امارت شان مخلص و وفادار هستند، اما هدف شان نه به محور افراد، بلکه بر محور حاکمیت نظام الهی شکل یافته است که از دست دادن افراد کلیدی، نقش کمتری در فروپاشی تحریک شان را رقم خواهد زد،

که همین اصل، رمز پیروزی- و اوج عزت شان را، در قلب های مسلمین جهان، شکل داده است!

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
7 Comments
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
allahdad

انجنرتنویر جان اسلام علیکم خداوند متعال به زبان وقلم شمابرکت کنه
یاالله مردومانی راه یی حق خاصتن نوسندگان رابرکت بده

عبدالله

جزاک الله اخي عزيزي

البلاغ

جزاک الله خیر الجزاء

صلاح الدین

ویاړم په داسې لیکوال چې د قلم له څوکې څخه یې ملغلرې اوري او د حق تصویر او منظر داسې وړاندې کوي چې هره خبره یې د هر مسلمان د زړه غوږونه اوري او زړه ته صبر او استقامت ؤربښی

habib amin

وایی مار چه وزی شی نو خپل بچیان خوری دادرامه د ای اس ای او جابرو او وجشی انسانانو کار وی که چیری نر یاست او د پشتنی مور شیدی مو رودلی وای دغه عچ به مو له عطای نور او ازبک گلم جم نه مو اخیستی وای ولی ستا پلار ورور خو د شورای نظار . جمیعتیان ملیشو او گلم جم ملیشو ووژل نه بیچاره پشتون عسکر نه دی پشتون عسکر ماشوم او زنانه ##### دی په داسی قهرمانی شی چه ای اس ای ته غلام ازبک ملیشی ته غلام شورای نظار جنایت کارانو ته مزدور ایران مشرک اخندانو… نور لوستل »

کاروان

دخدای لعنت دي پرهغه لعنتي پښتون عسکر وي ،چې دکندهار دهوایی میدان بد نایت کلبونو اوفاحشو امریکایی بارونو ساتنه کوی

غوربندی

تنویر سیب

با سلام و احترام

به شیر تان رحمت و آفرین باد

Back to top button
7
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x