شعـــــرونه

غزل : عبدالصبور روفی

په ژوند می نصیب نه شوی جنازی ته می راځـــــه

جـــــــولی د اوښــــــکو ډکه فاتحی ته می را ځـــــه

زمـــــــا په یــــا د یو څــــــو شمـعی کــــــړه بلــــی

بی روحــــــــه به یم پروت هـدیری ته می راځـــــه

دعـــــــا کی مـــــــی هیـــــر نکــــــــړی ای جانانه

اونی کــــی خو یو ځـــل بیا مقبری ته می راځـــــه

راټــــــول به وی یـــــاران خــــــــــو زه به نه نیمه

له مــــانه پاتی شـــــوی ها حجری ته می راځــــــه

ما سترګی پټی کړی او په سپین لباس کی پروت یم

صبوره نـــــور ته هــــــم ماته ګیـــــلو ته مه راځه

کابل ـ یکه توت  6 ـ 12 ـ 1391

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x