هغه صبرناکه وو

لیکوال : دکتور محمد عبدالرحمن العریفي

ژباړه :  میوند محمد جمال

ايوب عليه السلام ډېر مالداره و او هغه ډېر زامن درلودل. الله جل جلاله هغه ته عزت وركړ او نبي يې كړ.

الله جل جلاله د ايوب عليه السلام څخه د هغه مال او اولاد واخيستل او هغه او د هغه ښځه بغير د مال څخه پاتې شول. الله جل جلاله په ايوب عليه السلام يوى لوى ازمايښت راوست. ايوب عليه السلام په يو ډېر موذي مرض اخته شو  چې د هغه قوم دایوب علیه السلام دغه مرض ته حيران وو، هغوى د ده د مرض څخه وډار شول چې هسې نه مونږ هم په دغه مرض اخته نشو ، هغه يې د كلي څخه بيرون و ويسته.

ايوب عليه السلام حمراء ته لاړ او هلته يې خيمه ووهله. هغه او د هغه ښځه په خيمه كې اوسېدل. مرض يې نور هم سخت شو تردې چې د هغه د وجود څخه ځوې ( مرادری اوبه ) را وتلې.

ستر مفسر امام مجاهد رحمة الله عليه نه چا د ايوب عليه السلام د مرض په باره كې پوښتنه وكړه، چې آيا هغه چيچك و؟

مجاهد رحمة الله عليه ورته وويل: نه، هغه د چيچك نه هم خراب مرض و. د ايوب عليه السلام په وجود به لكه د ښځو د سينو غوندې غوټې راوتې، بيا به هغه وچاودېدلې او د هغه څخه به بيا ځوې او وينې راوتلې.

ايوب عليه السلام څو كاله همداسې مريض و، خو هغه پّ خپل مرض او سختیو  لكه د غره غوندې كلك او صبركونكى و.

يوه ورځ د ايوب عليه السلام ښځه د هغه سرته ناسته وه، په ژړا شوه ايوب عليه السلام ترينه پوښتنه وكړه چې ولې ژاړې؟

هغې ورته وويل: زما تير وختونه را ياد شول، چې څومره ارامه او آسوده ژوند مو درلود او چي اوسنې حال ته مو ګورم نو ژړا راځي.

ايوب عليه السلام ترينه پوښتنه وكړه: ښه اوس دا ووايه چې موږ څو كاله په نعمتونو او آرامه كې تېر كړل.

میرمن یې ورته وويل: اويا كاله.

ايوب عليه السلام ورته وويل: زموږ په اوسني حال څو كاله تېر شول.

هغی ورته وويل: اووه كاله.

ايوب عليه السلام ورته وويل: په ارام او نعمتونو كې دې اويا كاله تېر كړي په دې مصيبت كې هم اويا كاله تېر كړه. بيا د هغې نه وروسته د بې صبرى اختيار ستا په  لاس كې دى.

ايوب عليه السلام تقريباً اتلس كاله په همدې حال پروت و، تردې چې يو سهار دوه كسان د هغه ځاى څخه تېرېدل، د هغه مرض يې چي وليده يوبل ته يې وويل:

ماته ښكاري ايوب عليه السلام داسې ګناه كړې، چې د هغې څخه موږ نه يو خبر. څه وخت چې ايوب عليه السلام دا خبره واورېده نو خپل لاسونه يې دوعا ته جګ كړل او دا يې وويل:

( ربي اني مسني الضر وأنت ارحم الرحمین )

ای زما ربه ! زه په تكليف يم او ته تر ټولو ډېر رحم كوونكى يې.

الله جل جلاله د هغه په اوښكو لمدې شوې سترګو ته وكتل، چې تر اوسه پورې يې پرې حرامو ته نه و كتلي او خپل هغه لاسونه يې ورته د دعا لپاره لپه نيولي دي، چې تر اوسه يې حرامو ته نه دي نزدې كړي. الله جل جلاله د هغه دوعا قبوله كړه. الله جل جلاله فرمايلي:

«فاستجبنا له وكشفناما به من ضر و اتیناه أهله »، د انبیاء سورت ۸۵ ایت .

ژباړه: «مونږ د هغه دعا قبوله کړه او هغه څه چې په هغه ول ( بدني او مالي )هغه مو لیری کړ او مونږ ده ( ایوب ) ته د هغه اهل او  د هغوپه مثل رحمت هغوي سره  ورکړ »

الله جل جلاله د ايوب عليه السلام په باره كې وايي:

«انا و جدناه صابراً نعم العبد انه اواب» د ص سورت ۴۴ ایت .

ژباړه: «بېشكه مونږ (ايوب) صبرناكه وليده، هغه ښه بنده و او هغه د ښو شيانو غوښتونكى و»

دا به څومره د وياړ ځاى وي چې الله جل جلاله ته په مرض كې وويني او ته په خپل مرض صبر كوې.

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د