افزایش خود کشی ها و موقف مدنی ها و بشری ها!

سهیل تخاری-

درست بعد از آمدن نظام کپیتالستی مردم مسلمان این سرزمین شاهد ده ها نوع پدیده شوم اجتماعی؛ مانند: خود کشی، فرار از منزل، قتل شوهران و یا زنان بدست یکدیگر و مبتلا شدن مردم به امراض روانی و اضطراب گوناگون که منجر کشتارهای بی مورد، حملات شب هنگام، حملات انتحاری در میان عام مردم و مساجد و ده ها بی عفتی که بالای مادران و خوهران این سرزمین صورت می گیرد، همه و همه نتیجه تطبیق نظام خبیث کپیتالیستی می باشد.

از ینکه بحث ما پیرامون پدیده ی خود کشی است، لازم به یاد آوری است که مردم این سرزمین قبل از آمدن این نظام به طورغالب شاهد چنین حالات درد آور به طوری گسترده ای آنگونه که امروزه واقع می شود، نبوده و حتی تصور آن را هم نداشتند. گرچه نظام های جبریه ای کمونیزم و حکومت های مطلق العنان شاهی و…، از مظالم دیگری نیز دریغ نه ورزیده و آن را بر مردم مسلمان خود روا می داشتند؛ اما اینکه مردم خود دست به خود کشی های که بسیار فجیع در این نظام می زنند، در نظام های جبریه هم دیده نشده بودند.

یکی از شب ها در شفاخانه ی شهر تالقان ولایت تخار کاری عاجل داشتم و شاهد یک فاجعه دلخراشی شدم؛ دختری که 20 سال عمر داشت، ساعت 8:15 شب جانش را به جان آفرین سپرد. وقتی علت مرگش را جویا شدم یکی از طبیبان مؤظف در شفاخانه برایم گفت: “این دختر با استفاده از مواد مسموم کننده زهری که در بازارها بنام(مرگ موش) یاد می شود خود کشی نموده است.” عاجل در فکری دو جوان شدم که سال گذشته خود را به دار زده بودند، و زنی که چند شب بعد از عروسی اش خود را در آتش سوزاند، و زنی دیگری که با کارد، شوهرش را مانند حیوان ذبح کرد!

اما سخنی که بجای اشک ریختن باید به آن خندید اینست که مدافعان و حامیان به نام های حقوق بشر، حقوق زن و جامعه مدنی، این همه فجایع دلخراش را گاهی دیوانگی، گاهی شوخی و گاهی هم خشونت های فامیلی و خشونت علیه زن عنوان می کنند؛ حالآنکه زنِ که شوهر خود را شب هنگام با کارد به قتل رسانده بود، نه دیوانه بود و نه هم شوخی کرده بود. نه آن جوان 22 ساله ای که بعد از شنیدن نتایج کانکور خود را حلق آویز کرده بود، دیوانه بود. ده ها مورد دیگرکه مردم افغانستان به کرات شاهد چنین قضایائی بوده اند، ناشی از دیوانگی، خشونت های فامیلی، شوخی و سیر شدن از زندگی نبوده است. همه ی این بدبختی ها دست آورد نظام فاسد و افکار غیر اسلامی آن می باشد که در جامعه ی ما حاکم شده است.

چنانکه اگر در جامعه تبلیغ نمی شد که کانکور سرنوشت شما را رقم می زند و مفهوم ناکام ماندن بجای ارجاع به قضأ، زشت جلوه داده نمی شد و یا هم اگر زمینه ی کار مناسب و زمینه ی تحصیل صحیح با ثقافت و افکار اسلامی را مهیا می ساخت، جای برای دار زدن به کسی باقی نمی ماند. به همین ترتیب اگر بالای ترویج فحشا به شکل قصدی کار نکرده بودند و بالای مفاهیم حقوق زن، تکمیل سن ازدواج، ازدواج های اجباری و… تأکید صورت نمی گرفت، ما شاهد این همه نا هنجاری های جامعه نمی بودیم.

در آخر باید گفت، از اینکه در میدان محشر در پیشگاه الله سبحانه وتعالی بار، بارِ خود را به مصیبت(مکرراً خود کشی) دچار کنیم، به جای آن بیائید به نظامی که از طرف حکام مزدور و غدار بالای ما تحمیل شده، نه بگویم تا جلو همه ی بد بختی ها گرفته شود، و نظامی را بیاوریم که در زیر چتر آن زندگی آرام بخش، رحمت الهی و کامیابی دارین نصیب مان شود.

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د