نظــر

شکست روس ها و آمریکا, مُنتهی به شکست!؟

نویسنده: صفت الله “ثاقب”

26 دلو سال 1367 خورشیدی, روز تاریخی و روز خروج آخرین عسکر اشغالگر روسی به دست ملت پا برهنه دست خالی که ملت مسلمان افغان است, شکست خورد و از سلطه امپراطور سرخ روسی آزاد و اتحاد جماهیر شوروی وقت, از نقشه جهان حذف گردید, با این رویداد تاریخی, مجاهدین وارِسته افغان افتخار بزرگی را به دست آورد و جهان از شر کمونیزم در امان ماند.

هنگامیکه روسها و باند های اجیر روسی وارد افغانستان شده کشور ما را اشغال کردند, کشور های منطقه و جهان به این باور بودند مبارزه, مقابله و جنگ با ارتش سرخ روسی ناممکن و جنگ در افغانستان را بی نتیجه می دانستند, روسها نیز به این باور بودند که افغانستان جزء مستعمرهء آنها شده و اندیشه مارکسیزم در میان افغانها پیاده و اسلام و نظریات اسلامی از این مرز و بوم یکسره از بیخ وبُن کشیده خواهد شد.

سپاهیان راه الله سبحانه وتعالی با قاطعیت کامل به جهاد, مبارزه و قربانی های فراوان پرداختند همه تکالیف و مشقت ها را متقبل و به شهادت و نثار آماده شدند, با گذشت چند سال محدود روسها با دادن تلفات جانی و مالی زیادی از نیرو و قوت باز ماندند و طعم شکست تلخ را از دست شیرمردان اسلام چشیدند؛ طبق آمار به دست آمده از تلفات روسها در آن زمان, بیش از ١٤٤٥٠ عسکر شوروى کشته ، ٤٩٩٨٠ زخمى و ٣٣٠ تن لادرک گرديدند !

شکست روسها اندیشه کمونیزم و حمایت مردمی را در دنیا از دست داد, دیوار برلین از بین رفت و غروب آنها سبب آزادی کشور های آسیای میانه شد.

و اما  در سال 2001 م که امریکای جنایت پیشه, علیه مظومیت ملت رنجیده افغان, به بهانه واهی مبارزه علیه تروریزم, جنگی تمام عیار براه انداخت؛ اما مومنین خلص و پاکباز دست به  اسلحه بردند, تا اینکه فرار و خروج با ذلت دشمنان، فرارسیده و بیش از یک و نیم دهه اشغالگری، امریکا و قوای مشترک بین المللی به هیچ امید شاخص نرسیده و مصارف جانی و مالی که هزینه جنگ افغانستان شده را بالاتر از تحقق اهداف شان می بینند؛ از راه تواضع، صبوری، تعلّل و تاخّر کار می گیرند و دنبال فرصت مناسب و دلیل قناعت بخش و قابل پذیرش همه، می گردند؛ آمریکا، همانطور که برای تهاجم، بهانه ی ساختگی درست نمود؛ در صدد آنست که برای بیرون رفت از بحران افغانستان نیز بهانه داشته باشد و – به اصطلاح – آبرومندانه فرار کند ؛ اما غافل از اینکه، در تعریف کلمه “فرار” آبرو، هیچ مفهومی ندارد.

در اخیر؛ دیر یا زود آن روز خواهد رسید که آخرین عسکر و افسر متجاوزین فعلی با ذلت,خواری و خفت، افغانستان را ترک نماید و یاد جنرال بوريس گروموف، آخرين افسر ارتش شوروى، که از پل آمو عبور کرد و هرگز به عقب ننگريست را در تاریخ درخشان و تابان کشور اشغال ستیز افغانستان عزیز به تکرار بگیرد. ان شاء الله

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
1 Comment
زړو
نویو ډیرو خوښو شویو
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
الحاج استا ذ بیانزی

ثاقب صاحب السلام علیکم ! الله ج دی اجرونه درکړی ، ښکلی او په ځای لیکی دی راښکلی ، خو کمی وی تر دی که یی لازیاتی کړی زمونږ زړونه به پری یخ شی . ستاسی د خبرو په تایید لوی استعماری قدرتونو تر کوره ځغلول چا نه دی کړی ، د هغو ماتیدل هماغه د کم نظره سړی څخه د عینکو احستلو مثال لری چه عینکی تری واخلی رالویږی څه نه وینی هرڅه وربانی توره شپه جوړه شی د استعماری قدرتونو ناکامی هم د هغو په مالی ماتوالی او نظامی مورال بایللو کی ده ، د روسانو خو به… نور لوستل »

Back to top button
1
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x