نظــر

جهان دربیم افغانستان فردا / ابوصهیب هراتی

در آستانه خروج و فرار حتمی  اشغالگران خارجی از افغانستان (درسال 2014م) حرف و حدیث ها در مورد اوضاع این کشور بسیار زیاد شده است ؛ از تحلیل گران و مبصران سیاسی خارجی تا تحلیل کنندگان مباحث سیاسی در داخل ؛ از رسانه های آزاد تا وابسته ؛ از کارشناسان ارشد امور بین الملل تا طبقه عوام جامعه ؛ همه و همه با نگرانی و اضطراب عواقب کشور را تعقیب می کنند و بطور غیر محسوس ملت قهرمان را در هاله از ترس و ابهام قرار می دهند که گویا افغانستان پس از خروج کامل قوای ائتلاف ، دستخوش بحران های خطرناک و نابود کننده قرار می گیرد ؛ از این جهت دشمنان افغانستان با تلاش و کوشش فراوان ، ضمن آمادگی ها برای خروج ، از بی ثباتی سیاسی و امنیتی در زمان خروج نیروهای شان از افغانستان (در سال 2014) و پس از آن ، از همین اکنون تبلیغات زهراگین و منفی  براه انداخته و موجی از نا امیدی ها را ببار آورده اند.

به احتمال قوی ، دشمنان از پیش بینی  نا آرام شدن اوضاع در آینده افغانستان اهداف خاصی را دنبال می کنند ، اهداف برجسته و نهایی دشمنان از دوحال خالی نیست ؛ یا آنها با این تبلیغات روانی می خواهند شعار بشر دوستی خود در قبال مردم افغانستان را جامه عمل بپوشند ؛ یعنی به نوعی می خواهند ملت افغان را قناعت بدهند که واقعا ترس و بیم خارجی ها نسبت به آینده افغانستان بیشتر بخاطر خود افغانهاست تا چیز دیگر و با عدم حضور نظامی جامعه بین المللی در کنار آنها شاید آن امنیت نسبی که فعلا بخاطر حضور قوای ائتلاف حاکم است از بین برود و ملت افغانستان بار دیگر شاهد خانه جنگی و برادر کشی بشود ؛ و یا اینکه ترس و بیم آنها از افغانستان فردا بخاطر کشورها و ملت های خودشان است که شاید با رفتن آنها حکومت اجیر و دست نشانده آنها نیز دوام نیاورده  و در اندک زمان ، سقوط کند و دوباره حاکمیت این کشور بدست مجاهدین امارت اسلامی افغانستان بیفتد و با حاکمیت امارت اسلامی ، امنیت کشورهای آنها به خطر افتیده و داستانی شبیه یازده سپتامبر(2001م) تکرار شود و …

اگر مطبوعات جهان مطالعه گردیده و رسانه های غرب تعقیب شوند از محتوای آنها ظاهرا همین دو خطر (یکی بخاطر کشور افغانستان و دیگری بخاطر کشورهای شان) برداشت می شود ؛ گرچه در حقیقت دشمنان اسلام و بشریت اهداف کلی ، برجسته ، و پیچیده تر دیگری را نیز دنبال می کنند ولی اکنون از این دوخطر بیشتر می گویند و می نویسند …

از حقیقت که نگذریم با جرئت میتوان گفت که دشمنان از هشدارهای مکرر نسبت به آینده افغانستان بعنوان ابزار استفاده می کنند تا در پشت آن شکست تاریخی ، عمیق و تلخ شان را در افغانستان و خاورمیانه  مخفی نموده و با تردستی و زیرکی اسباب امن خروج و فرار شان را فراهم سازند و با مشغول ساختن افکار عامه به موضوعات جنبی ، کم هزینه ترین و بهینه ترین راه را برای خروج ادوات جنگی و عساکر نظامی شان ترتیب بدهند ؛ اینجاست که آنها گاهی از داخل رخنه کرده و داخلی های وطنفروش را تحریک می کنند تا با زبان ملت ، احساسات مردم را بر انگیخته کرده و نسبت به آتیه کشور نا امیدی ها را ترویج کنند ؛ گاهی کشورهای همسایه را دچار شک و تردید کرده و آنها را به اتخاذ مواضع ضد و نقیض در قبال کشور افغانستان وادار می کنند و گاهی نیز توجه جهان را به افغانستان فردا بیش از حد معطوف می دارند و آنقدر مسایل را مهم و حیاتی عنوان می کنند که گویا قرار است افغانستان فردا ، اتم مخرب کل دنیا بشود و (این کشور در آینده) امنیت کل جهان را تهدید می کند !؟!

اما این بظاهر دلسوزی های جامعه کفری هرگز دلیل نمی شود که آنها برای همیشه افغانستان را تحت سلطه و سیطره خویش داشته باشند و هرطوری که خواستند این کشور را به نابودی بکشند و این را هم نباید فراموش کرد که دشمنان خاک و ملت افغانستان هرگز دلسوز واقعی برای آینده روشن و درخشان این کشور نبوده و نیستند ؛ بلکه آنها از تهاجم به خاک افغانستان (و خاورمیانه) اهداف دیگری داشتند که باشکست و رسوایی در مقابل مبارزات خستگی نا پذیر مجاهدین اکنون حتی تصور پیروزی و نیل به آن اهداف شوم را از دست داده اند ؛ و از همین جهت برای حضور دوامدار خویش در منطقه تلاش می کنند .

اگر واقعا هدف دشمنان از برجسته کردن موضوع افغانستان فردا ، بخاطر افغانستان و مردمش باشد (که هرگز چنین نیست) باید بگوییم مگر اشغالگران خارجی از بدو زمان اشغالگری شان (در سال 2001م) تا اکنون (2013م) در طول این دوازده سال چه گلی بر سر مردم و کشور افغانستان زده که از این پس بزنند ؛ اینکه آنها هیچ کار سودمند و مفیدی برای آبادی و ترقی کشور در طول دوران اشغالگری شان نکرده جای خود ؛ بلکه تجربه تلخ ملت و خاک افغانستان از حضور نظامیان تا دندان مسلح خارجی ، قرن ها زمان می برد تا جنایت های جنگی ، حوادث تلخ و خانه خرابی هایی ببار آمده توسط ایادی استکبار و زورگویان زمان بر سر ملت مظلوم و بی دفاع این کشور ، از ذهن و فکر افغانها پاک بشوند ؛ کشور عزیز افغانستان و ملت رنجدیده این کشور در زمان اشغالگران خارجی به سرکردگی آمریکای جنایتکار یکی از بدترین ، دردناک ترین ، کشنده ترین و فلاکت بارترین ایام خویش را سپری و تجربه کرده اند ؛ ضرری که آمریکا و استکبارجهانی در طول دوران اشغالگری بر روح ، جسم و جان و بر پیکر نازنین کشور وارد کردند به مراتب در کمیت و کیفیت با ضرر متجاوزین خارجی دیروز افغانستان قابل مقایسه نیست و آنچه که ملت افغانستان در طول این سالها کشیده است هرگز با گفتن و نوشتن جور در نمی آید ؛ پس دلسوزی خارجی ها و احساس خطر آنها نسبت به افغانستان فردا هرگز منطقی نبوده و به هیچ وجه از سر دلسوزی ، خیر، صلاح و فلاح ملت و بخاطر مردم و کشور افغانستان نیست .

و اما اگر هدف دشمنان از بیم افغانستان فردا ، بخاطر امنیت جان و مال وطنداران خودشان است و با این سخنان سوء و تبلیغات منفی و گسترده در صدد این هستند که کشور و ملت افغانستان باید قربانی امنیت و آسایش مردم ممالک شان شوند ؛ این واقعا نهایت حماقت بوده و عمق دشمنی دشمنان و کینه توزی بدخواهان این سرزمین را می رساند ؛ اگر دولت های مستبد خارجی تا این حد بر خلاف مروت و اصول انسانی گام بر می دارند پس ملت های شان را چه شده و چطور حاضر می شوند که بناحق و بدون سبب و سند ، با کلیومترها فاصله ، مردم بی دفاع و بی گناه افغانستان اعم از زنان ، کودکان ، کهنسالان ، معلولین و معیوبین و افراد غیر نظامی قربانی سر آنها شده و به بدترین شکل ممکن و بطرز نهایت فجیع و تاثر آور به قتل برسند ، خانه های شان خراب شده و مملکت شان به مخروبه مخوف تبدل شود ؛ آنها (ملتهای کشورهای اشغالگر) مگر زنده نیستند یا احساس ندارند که مانع تجاوز دولت های شان بر سر مردم ستمدیده جهان شده و بطور قطعی و گسترده خواهان توقف بیش از حد حضور فیزیکی و معنوی عساکر نظامی شان در افغانستان و منطقه شوند ؛ چرا از دولت های شان نمی خواهند که بجای لشکر کشی به سرزمین های دوردست و کوفتن و کوبیدن بر ستمدیده های دنیا در داخل کشورهای شان سیستم امنیتی خویش را بیش از پیش تقویه کرده و کمبودی های مربوطه در این زمینه را برطرف کنند ؛ مگر آنها نمی بینند یا نمی دانند که عساکر آنها به اسم دفاع از حقوق بشر و حس بشر دوستی بر سر بشریت مظلوم ، مرتکب چه ظلم ها و جنایت های ضد انسانی می شوند ؟!؟

اگر واقعا نمی دانند و نمی بینند آیا برای شان جای شرم نیست که در این عصر پیشرفته و آگاهی ، از دنیای اطراف خویش غافل مانده اند و یا اگر دانسته اغماض می کنند آیا این تغافل نوعی مشارکت در جرایم جنگی عساکرشان نیست ؟

واقعیت اینست که اشغالگران خارجی نه بخاطر افغانستان و نه بخاطر ملت های خود دست به این تبلیغات وسیع و منفی نسبت به افغانستان فردا زده اند ؛ بلکه آنها فقط و فقط در صدد توجیه شکست جبران ناپذیر نظامی شان در افغانستان هستند ؛ آنها برای توجیه شکست و تحریف افکارعامه ، گزینه های بسیاری را امتحان کرده و می کنند تا به نتیجه مطلوب  برسند و تبلیغات  گسترده ، ایجاد تشویش اذهان عامه ، تحریک کشورهای همسایه و دلمشغولی هایی منطقه ای و فرا منطقه ای ، از همین شیوه های نو به نو و گزینه های در دست اجرای اشغالگران خارجی هستند .

لکن با وصف همه آنچه که گفته شد خوشبختانه تا حال هیچ تیر دشمنان (بطور کامل ، دقیق و طبق نقشه) به هدف نخورده و آنچه را که تا حال دشمنان هدف گرفته اند قبل از رسیدن به هدف ، توسط فرزندان دلاوردل و مجاهدین آگاه و غیور این سرزمین خنثی شده و با فداکاری های بی دریغ آنها کام دشمنان تلخ تر از زهر گردیده است و از این پس نیز دشمنان اسلام و افغانستان هرگز به آرزوهای شوم خود نخواهند رسید . ان شاءالله

به امید بیداری و بصیرت جوانان مسلمین و شکست فاحش دشمنان دین !      

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x