نظــر

پارلمان نام نهاد وملاهای درباری

باز در یک جلسه علنی دیگر رسوایی های پارلمان نام نهاد افغانستان جنجال آفرین شد ؛ هنوز چند روز از افشاگری های رسوا کننده زاخیلوال (وزیرمالیه) و وکلای اجیر در پارلمان نگذشته بود که در جلسه علنی یوم شنبه مورخه 28ثور1392هش قانون (به اصطلاح) “منع خشونت علیه زنان” بامحتویات کاملا خلاف شرع برای بحث و تبادله نظر گذاشته شد و وکلای زرخرید پارلمان با ارایه نظریات موافق و مخالف این قانون را از جهات مختلف به بحث و بررسی گرفتند .

 

در پارلمان نام نهاد افغانستان که از یک مشت آدمهای خیالباف و بی پروای دین و خاک متشکل شده است هیچ چیز جالب و عجیب نیست آنها (پارلمانی ها) بخاطر بقای سمت و موقعیت خویش و ارضای دشمنان خارجی هرچند وقت یکبار احکامی را برای تصویب نمودن و قانونی کردن مورد بحث قرار می دهند که صد فی صد با احکام دین مبین اسلام مخاف و مغایر است  و برای مشروعیت بخشیدن و اجرایی کردن همچون احکام ، تا سرحد جنگیدن با اسلام و مقدسات وارد میدان می شوند و با جسارت تمام بر خلاف آیات ازلی قرآن شریف ، سنت و فقه ، به نطاقی ، یاوه گویی و استدلال روی می آورند ؛ که قانون منع خشونت علیه زنان نیز از همین باب بود.

در کنار همه عجایب و غرایب موجود در پارلمان (نام نهاد) حضور چند تن از ملاهای سوء و درباری که به زعم غلط خویش برای دفاع از اسلام و مسلمین در آنجا (پارلمان) هستند از هر چیز دیگر عجیب تر و غریب تر به نظر می آید ؛ ملانماهای دین فروش که مثل دیگر اعضای پارلمان از نوک پا تا فرق سر ، ظاهر و باطن ، غرق اندر ناز و نعمت بوده و با مصرف خارجی های متجاوز امرار معاش می کنند و به لطف اشغالگران ، صاحب نام و نان شده اند چگونه می توانند به رد قوانینی بپردازند که دنیای کفر خواهان قانونی شدن و اجرایی کردن آن قوانین هست ؛ و آیا ذاتا جرئت جنگیدن با قوانین دست نوشت غرب متجاوز را دارند؟!

گرچه در روز شنبه قانون منع خشونت علیه زنان به تصویب کلی اعضای پارلمان نرسید ؛ اما بحث ها در مورد آن قانون نیز پایان نیافت و برای همیشه از دستور کار پارلمان خارج نشد ؛ لکن آنچه که مهم بود اینست که در پارلمان نام نهاد افغانستان بحثها روی کلیات قوانین کفری و خلاف شریعت مقدس اسلام همچنان به قوت خود باقیست و اینکه ملاهای درباری در نهادهای حکومتی و مخصوصا در پارلمان ، بیش از هر زمان دیگری در وادی گمراهی قرار گرفته و با تقلاهای بی جا ، ارزش ناچیز را خود را نیز از دست داده اند ؛ تا جایی که نماینده های زن علیه آنها اعتراض کرده و آنهارا به بی علمی و نا آگاهی در مسایل اسلام و دین متهم نموده اند که این خود جای بسی شرمساری برای آنهاست .

دشمنان اسلام و افغانستان ضمن جنایت ها و خیانت های بیش از حدشان درکشور ، متاسفانه از بدو ورود شوم خود تا اکنون علیه اسلام و جامعه اسلامی بشدت وارد پیکار شده و بارها علیه نظام اسلامی و نظام خانواده ، پلان ها و نقشه های خطرناک و تباه کننده را در دست اجراء گرفتند و به دست تعدادی افغان نماهای بی همه چیز ، پلان های شان را رنگ قانونی داده و ملت افغانستان را به اطاعت از آنها وادار نموده اند ؛ هرچند قبولاندن قوانین کفری برای ملت افغانستان کارآسانی نبوده و نیست ؛ ولی با مکلف شدن اداره اجیر کابل در امر اجرایی نمودن آنها ، کار دشمنان تا حدود زیادی آسان شده و آنها را نسبت به آینده امیدوار ساخته است ؛ حقیقت تلخی که نمی شود بسادگی از آن گذشت و همه هموطنان با غیرت و با عزت افغانستان را آزار می دهد همانا حضور پررنگ ملانماهای در باری است که با تحریف قوانین الهی دوشادوش کفر به نبرد اسلام آمده و بنام دفاع از اسلام تیشه به ریشه اسلام زده اند ؛ و گرنه دشمنان اسلام و افغانستان در هیچ زمانی قدرت مقابله با اهل اسلام را نداشته و تحت هیچ شرایطی نمی توانستند قوانینی را علیه ملت افغانستان وضع و تحمیل کنند که محتویات آنها بر خلاف اصول اسلام و عنعنات خاص مردم افغانستان باشد ؛ اگر قانون (به اصطلاح) منع خشونت علیه زنان مورد بحث و بررسی دقیق قرار بگیرد قطعا در قسمتهای زیادی از این قانون با احکام صد فی صد خلاف شریعت بر می خوریم و این نشان می دهد که دشمنان اسلام با چه زبر و زرنگی می خواهند منویات شوم خویش را به دست خود ما به تایید برسانند ؛ وانگهی آسوده و آسان قانونی را به اجراء بگذارند که در مدت زمان خیلی کم آثار بسی زیانبار از خود برجای گذاشته و در کمترین فرصت زمانی نظام مستحکم خانواده را از هم پاشیده و موجی از ناملایمات زندگی فردی و اجتماعی را بوجود آورد .

تعیین سن ازدواج ، اجازه والدین ، تعددزوجات ، خانه های امن ،  تجاوز جنسی ، لت و کوب و … از موارد و مواد شاخص و برجسته قانون منع خشونت علیه زنان است که هریک بطور مستقل جای بسی تامل و تعقل دارد ؛ اینها مواردی هستند که عینا همین اکنون در بیشتر کشورهای غربی و اروپایی پذیرفته شده و قابل اجراء هستند ؛ چیزهایی که زنان را به سمت بی بند و باری و بی هویتی می کشانند ؛ دشمنان افغانستان هرگز تحمل عفت ، نجابت و حجاب زنان با شرافت و با کرامت این کشور را نداشته و ندارند و برای تخریب بنیان مرصوص خانواده توسط دولت دست نشانده خویش از هیچ تلاشی دریغ نمی کنند و بطور قاطع میتوان گفت که یکی از مهم ترین اهداف لشرکشی دشمنان بر سرزمین های اسلامی ، تحقق فروپاشی نظام خانواده و ترویج فحشاء ، فساد و بی بند وباری در بین  مسلمانان است .

 بحثها روی این قانون ، بی فایده بود چرا که این قانون از چهارسال بدینطرف به توشیح و حکم کرزی قابل اجراء بوده و فقط بخاطر مشروعیت قانونی به پارلمان فرستاده شده بود ؛ قسمت جالب جلسه پارلمان آنجا بود که تعدادی از اعضای پارلمان با بهت زدگی و بی خبری از این قانون ، سخن گفته و تعدادی از ملاهای پارلمانی نیز به دفاعیات اسلامی محور ، با موضوع برخورد کردند ؛ آیا واقعا سرو صدای پارلمان در مخالفت با این قانون مثمر ثمر واقع شد و آیا آنهایی که برگه رای مخالف را بالا بردند شاهکار نمودند ؟؟؟ نه هرگز نه ! چرا که  تصویب و عدم تصویب این قانون ، برای اداره اجیر کرزی مساوی بود و (این قانون) همچنان بعنوان فرمان تقنینی قابل اجراست ؛ و جلسه روز شنبه فقط در حد یک نظر سنجی بود و اگر ملاهای پارلمانی و وکلای مسلمان نما بر خلاف این قانون بر نمی خواستند و مخالفت خویش را بروز نمی دادند دیگر هیچ ارزش و حرمتی برای آنها باقی نمی ماند ؛ آنها از سر ناچاری به مخافت برخواستند گرچه هرگز به سخنان دینی آنها گوش احدی از اداره کابل و سرسپردگان طاغوت بدهکار نیست .

نکته قابل تعجب اینجاست در حالیکه همه حتی آن ملاهای پارلمانی به خوبی می دانند در حال حاضر در حکومت فعلی هیچ جایی برای دفاع از اسلام و ارزشهای اسلامی نیست پس چرا تجاهل کرده و در صف باطل امید پیروزی حق را می نمایند و چرا خود و ملت خود را فریب داده و رنگ زردی دنیا و آخرت را با رغبت تمام به هیچ و پوچ می خرند و چرا بجای تردید جزئیات نظام دست نشانده غربی ها به تردید کلیات و اساس حکومت اجیر نمی پردازند و با کدامین غیرت و وجدان خود را مسلمان و ملا گفته و باز در صف پیاده کنندگان نقشه های شیطان عرض اندام می نمایند ؟!؟

به هرحال جلسه روز شنبه پارلمان (نام نهاد) ، آزمونی بس بزرگ پیش روی ملاهای پارلمانی بود و آنها را سر دو راهی انتخاب کتاب رحمان و قانون شیطان قرار داد و این خطر همچنان آنها را تهدید می کند ؛ و حضور در پارلمان (شیطان) جز اسباب خذلان دنیا و آخرت چیزی دیگر برای آنها ببار نمی آورد و بطور کلی همه دستاویزهای اشغالگران به نفع اسلام و افغانستان نمی باشد ؛ پس هیچ امیدی از اشغالگران خارجی و دست پروده های داخلی آنها برای مجد اسلام و عزت مسلمین نیست و هرگز در زیر چتر طاغوت پرچم اسلام برافراشته نشده و نمی شود.

  

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x