شعـــــرونه

غزل: هدايت الرحمن غريبيار

هدايت الرحمن غريبيار

نومونه، که مخونه، که څيرې دي ځانله ځانله
په دې ښار کې د هر سړي کيسې دي ځانله ځانله

رحمانه! ستا د ذات امتحانونو نه لوګى شم
برسات دى، بارانونه دي او شپې دي ځانله ځانله

راځه کنه سړيه ! زه به ستا شم ته زما شه
قبرونه مو جلا دي دريڅې دي ځانله ځانله

زما د ژوند پنځم موسم وحشت نوميږي خلکو
فراق دى ، جدايي ده ، حادثې دي ځانله ځانله

هغه زما په زړه کې ده خو دومره فٙرق شته چې
کورونه مو جلا دي دروازې دي ځانله ځانله

هو ، ستا د الوهيت تابعداري زما په نفس ده
رحيمه! رحم وکړې عقيدې دي ځانله ځانله

هجوم پکي ورک شوى غريبياره خاموشي ده
زړونه پکي مات دي ښاريې دي ځانله ځانله

غريبيار

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x